ธรรมกถา : หน้า 85/136

ธรรมกถา สมมาปุญโญ ภิกขุ บุคคลใด ต้องการอุทิศส่วนแห่งบุญ ให้แก่ผู้มีพระคุณหรือแก่บุคคลผู้เป็นที่รัก ควรตั้งใจอ่าน “สัพพปัตติทานคาถา” อย่างพินิจพิจารณาเถิด สัพพปัตติทานคาถา ๑ ปุญฺญสฺสิทาน กตสฺส ยานญญาน กตานิ เม เตสญฺจ ภาคิโน โหนฺตุ สตุตานนุตาปุปมาณกา เย ปิยา คุณวนฺตา จ มยุห์ มาตาปิตาทโย ทิฏฐา เม จาปุยทิฏฐา วา อญฺเญ มชฺฌตฺตเวริโน สตฺตา ติฏฐนฺติ โลกสฺมี เตภุมมา จตุโยนิกา ปญฺเจกจตุโวการา สํสรนฺตา ภวาภเว ญาติ เย ปัตติทานมเม อนุโมทนฺตุ เต สย์ เย จิม นปฺปชานนฺติ เทวา เตสํ นิเวทย์ มยา ทนนาน ปุญญาน อนุโมทนเหตุนา สพฺเพ สัตตา สทา โหนตุ อเวรา สุขชีวิโน เขมปฺปทญฺจ ปปฺโปนฺตุ เตสาสา สิชฺฌต์ สุภา สัตว์ทั้งหลาย ไม่มีที่สุด ไม่มีประมาณ จงเป็นผู้มีส่วนแห่งบุญ อันข้าพเจ้าทำแล้ว ณ กาลบัดนี้ด้วยแห่งบุญทั้งหลายอื่น อัน ข้าพเจ้าทำแล้วด้วย เหล่าใดเป็นที่รัก และมีคุณ มีมารดาและบิดาเป็นต้น ของข้าพเจ้า เหล่าที่ข้าพเจ้าเห็นแล้ว หรือแม้ที่ข้าพเจ้าไม่ได้เห็นแล้ว เหล่าอื่น ที่เป็นผู้มัธยัสถ์ เป็นกลาง และเป็นผู้มีเวร สัตว์ทั้งหลาย ตั้งอยู่ในโลก เป็นไปในภูมิ ๓ เป็นไปในกำเนิด ๔ มีขันธ์ ๕ มีขันธ์ ๑ มีขันธ์ ๕ ท่องเที่ยวอยู่ในภพน้อยและภพใหญ่ ความให้ส่วนบุญของข้าพเจ้า อันสัตว์ทั้งหลายเหล่าใดรู้แล้ว สัตว์ทั้งหลายเหล่านั้นจงอนุโมทนาเองเถิด ส่วนสัตว์ทั้งหลายเหล่าใด ยังไม่รู้ซึ่งความให้ส่วนบุญของ ข้าพเจ้านี้ ขอเทพดาทั้งหลาย จึงแจ้งแก่สัตว์ทั้งหลายนั้นให้รู้ (แล้วอนุ โมทนา) เพราะเหตุคืออนุโมทนา ซึ่งบุญทั้งหลายอันข้าพเจ้าได้ให้ แล้ว ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้ไม่มีเวร จงเป็นผู้ดำรงชีพ โดยสุขทุกเมื่อ จงถึงซึ่งบทอันเกษม คือพระนิพพาน ขอความปรารถนาที่ดีงาม ของสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงนั้นจงสำเร็จ เถิด. Kalyanamitra.org 23