ข้อความต้นฉบับในหน้า
๖๖
เนื่องจากเราออกมาช้า จึงมีโต๊ะ
ว่างเพราะคนที่มาทานก่อนเริ่มทยอยไป
เรื่อย ๆ สั่งอาหารกับบริกรแล้วผมก็
หันหน้ามาทางเธอ
“ท่าโมกลับมาทํางานเร็วนัก
“ครบสองเดือนแล้วนี่คะ คนอื่นก็
ลาได้เท่ากัน
“เมื่อเช้ามาอย่างไร ทำไมไม่บอก
ผมว่าจะมาทำงานในวันนี้?”
“นั่งแท็กซี่ค่ะ...เมื่อคืนคุณไม่อยู่...”
“ผมค้างบ้านพ่อ ผมโทรบอกคุณ
“ในห้องน้ำของธนาคาร
“อ๋อ...พนักงานธนาคาร อันที่จริง
ฉันก็เคยได้ยินด้วยตัวเองหลายครั้ง มี
อะไรจะพูดอีกไหมคะ?”
“มีแต่ค่าถาม ทำไมคุณไม่บอก
ความจริงกับพวกเขา คุณไม่เดือดร้อน
ไม่อาย ที่ถูกใคร ๆ เขาว่าเลยหรือ
1
“บอกไปก็คงไม่มีใครเชื่อ เดือด-
ร้อนใจก็ไม่เห็นจะได้ประโยชน์ อาย
ทำไมกับคำพูดที่ไม่จริง”
แสบดไหม??
“ก็ได้...ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มต้นเดี๋ยวนี้
เลย กลับไปทำงานบ่ายนี้คุณยื่นใบลา
ออกได้ ผมจะหาเลี้ยงคุณกับลูกเอง”
คราวนี้เธอเป็นฝ่ายตกใจบ้าง ผม
เลยยิ้มกว้างอย่างภูมิใจ
เงื่อนผูก ผูกเงื่อน
แล้วนิ่
“แต่คุณไม่ได้ถามเรื่องนี้
“ทำไมจะต้องรอให้ผมถาม คุณ
เป็นเมียผมนะ เมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย
ด้วย
ผมเน้นเสียง ในใจอยากให้ได้ยิน
ไปถึงคนที่คุยกันในห้องน้ำเมื่อสักครู่
“แม่เรียกผมไปถามเรื่องคุณกับลูก
ท่านบอกผมให้พาคุณกับลูกเข้าบ้าน ไม่
อย่างนั้นท่านจะหาเมียใหม่ให้ผม
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงพูด
อย่างนี้
“ตามใจคุณก็แล้วกัน”
“ตามใจผมเรื่องอะไร? ความคิด
ของแม่นะไม่ใช่ของผม
เริ่มไว้อย่างนั้น ผมก็เลยจำเป็น
ต้องสานต่อ
“คุณเป็นฝ่ายได้ประโยชน์ เมื่อ
พอใจก็เลือกเอา
เธอพูดเสียงห้วน ผมก็เลยนึกสนุก
“วันนี้งานยุ่งมากหรือคะ ท่าทาง
คุณเพลีย ๆ”
“ถ้าผมต้องแต่งงานใหม่ คุณจะ
“งานปกติ ผมแวะไปหาพ่อที่บ้าน
ว่าอย่างไร?”
"บอกแล้วว่าตามใจ"
ท่านให้เลขาฯ โทรมาบอกก่อนเลิกงาน
เรื่องเกี่ยวกับคุณ”
“คุณจะยอมเป็นเมียเก็บของผม
"มีอะไรหรือคะ?"
จริง ๆ หรือ?”
“แม่ยื่นคำขาดให้ผมพาคุณกับลูก
“ฉันยังไม่เคยพูดเลยสักครั้ง ถ้า
เข้าบ้าน
ได้คนที่จะมาเป็นเจ้าสาวของคุณแล้ว
“หรือคะ?” เธอรับรู้อย่างชัน ๆ
กรุณารีบบอกด้วย เราจะได้ต่างคนต่าง
“ไม่ได้ล้อเล่นนะ ท่าทางท่านเอา
ไป
จริง
“ผมเป็นสามีของคุณ เป็นพ่อของ
ลูกเรา มันไม่มีความหมายสำหรับคุณ
บ้างเลยหรือ??-
สุดท้าย ผมกลับเป็นฝ่ายโกรธ
เธอจ้องหน้าจนผมตกใจ
“คุณควรจะจำคำนี้เอาไว้ แล้วทำ
อะไรที่มันเข้าท่า พูดอะไรก็ได้ให้เป็น
เรื่องเป็นราว และหัดรับผิดชอบให้มาก
กว่า "
“ท่านตามใจคุณมาตั้งนาน เพิ่ง
คิดจะมาดัด....นิสัยเอาป่านนี้ ไม่สายไป
หรือคะ แต่ก็ดีคุณจะได้รู้สักทีว่าการ
ถูกขัดใจมันอึดอัดมากแค่ไหน”
“ทำไมคุณพูดอย่างนี้ มีเหตุผล
อะไรที่มาว่าผม ผมทำอะไรผิด?
“หลายอย่าง คุณมีส่วนที่ทำให้
เกิดแฟชั่นในการผิดศีล ตั้งแต่ข้อ ๑ ถึง
ข้อ
๕ ผู้ชายหลายคนคลั่งความเจ้า
“เมื่อสักครู่มีคนนินทาคุณนะ เขา
ว่าคุณเป็นเมียเก็บของผม
เสียง”
“ใครคะ?”
“ผมไม่รู้จัก ไม่เห็นตัว ได้ยินแต่
“ที่ไหน?”
แม่เรียกผมไปถามเรื่องคุณกับลูก ท่านบอกผม
ให้พาคุณกับลูกเข้าบ้าน ไม่อย่างนั้นท่านจะหา
เมียใหม่ให้ผม
Kalyanamitra.org