วิชชาธรรมกายและภัยพิบัติ : หน้า 34/136

๓.๒ รู้ที่ลึกซึ้ง...ภัยพิบัติของมนุษยชาติเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้ง เล่า จนกระทั่งความรู้ที่มีคุณค่าที่สุดของมนุษย์ได้ พลัดพรายหายไป...แต่บุญของมนุษย์ยังมีอยู่ หลวง พ่อวัดปากน้ำได้ค้นพบ วิชชาธรรมกาย ระเบิดปรมาณู ผู้ที่ฝึกวิชชาธรรมกายอย่างถูกต้อง มีความ เชี่ยวชาญ ย่อมยังประโยชน์อันไม่อาจประมาณได้ แก่มวลมนุษยชาติ ถาม ขอกราบเรียนถามหลวงพ่อว่า ถ้าเราได้ยิน เสียง โดยที่ยังไม่ทราบว่าเป็นเสียงอะไร ใจจะเกิดภาพใหม คะ? ตอบ เกิด แต่เราก็ไม่รู้ว่ามันเป็นภาพอะไร แม้เสียง นั้นเราไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย แต่มันก็เปลี่ยนเป็นภาพ เป็นภาพที่เราไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นมาก่อน ยกตัวอย่าง เมื่อสมัยสงครามโลกครั้งที่ ๒ ที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ มีอยู่วันหนึ่ง พวกที่นั่งสมาธิเก่ง ๆ มีหลวงพ่อวัดปากน้ำ เป็นหัวหน้า มีคุณยายอาจารย์ของเรานี่แหละ (คุณยาย อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง) เป็นหัวหน้าฝ่ายแม่ชี ขณะที่นั่ง สมาธิอยู่ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านเห็นในที่ว่า เอ๊ะ มันมี ลูกระเบิดอยู่ลูกหนึ่งนะ รู้สึกมันมีฤทธิ์มากเสียด้วย ท่านเห็น แค่นี้ก็บอกคุณยาย “ลูกจันทร์ มองเข้าไปในศูนย์กลางกาย พ่อเห็นมี ลูกระเบิดอยู่ลูกหนึ่งนะ ไปตรวจรายละเอียดซิว่าเป็นอย่างไร” หลวงพ่อวัดปากน้ำก็ตรวจของท่าน คุณยายก็ตรวจ ของคุณยาย คุณยายบอกว่าใช้เวลาเป็นชั่วโมงแล้วเห็นมัน ชัดเลย ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าอะไร ใครจะเรียกอะไรก็ไม่รู้ แต่ ๆ เห็นมันละ คุณยายบอก “หลวงพ่อ...นี่มันเป็นระเบิด!” ทั้ง ๆ ที่เกิดมาคุณยาย | ก็ไม่รู้ไอ้ลูกระเบิดมันลูกเล็กลูกน้อยอย่างไร แต่มารู้ในสมาธิ นั้น “นี่ลูกระเบิด หลวงพ่อ...ไอ้นี่มันระเบิดนะ ระเบิดแรง มาก หลวงพ่อวัดปากน้ำก็ให้ค้นต่อไป "มันแรงขนาดไหนลูกจันทร์เอ๊ย” นั่งไปอีกพักหนึ่งท่านก็เห็นในที่ แล้วก็ตอบหลวงพ่อ วัดปากนํ้าไป “หลวงพ่อ...ไอ้ลูกระเบิดลูกนี้ ถ้ามันระเบิดตูมละก็ เมืองไทยจะราบเป็นหน้ากลอง ไอ้ลูกนี้คืออะไร? ลูกที่ไปลงที่ฮิโรชิมาที่ญี่ปุ่นนั่น แหละ ลูกเดียวกันนี่แหละ ท่านเห็นในที่ คุณยายบอกว่า “นี่...ถ้าลง ในแผ่นดินไทยละก้อทั้งแผ่นดินมันจะ ราบเป็นหน้ากลอง เมืองไทยแทบจะไม่เหลือสักคน ดา หมดเ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านได้ยิน ซึ่งก็ตรงกับที่ท่านเห็น ท่านสั่งไวยาวัจกร (ผู้ทำหน้าที่แทนสงฆ์เกี่ยวกับการเบิกจ่าย เงิน) คนสำคัญของวัดปากน้ำ ให้ใส่กุญแจล็อคประตูเลย ไม่ให้พวกนั่งสมาธิที่กำลังทำวิชชาธรรมกายอยู่ ห้ามออก ออกไม่ได้ มีอยู่หลายสิบท่าน ทั้งหญิงชาย ฝ่ายหญิงก็แม่ชี ฝ่ายชายก็พระ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านเป็นประธาน ท่านสั่งลุงประยูร ไวยาวัจกรของวัด ไป....ล็อคกุญแจ เอาไว้ แล้วท่านก็สั่งต่อไปว่า ช่วยกันนั่งเข้าที่ ทั้งแผ่เมตตา ทั้งแก้ไขต่าง ๆ ทำให้ใจคนไทยมีเมตตาสูง ถ้าพูดภาษา แบบเราก็คือ ให้มีเมตตาจิต ให้ไม่มีจิตอาฆาตพยาบาท จองเวรใครทั้งนั้นแหละ เมื่อเป็นอย่างนี้เข้า ใจของคนไทย ทุกคนฟูอยู่ในธรรม ไอ้ลูกระเบิดนั้นน่ะมันจะได้ไม่มาลงที่ เรา ส่วนมันจะไปลงที่ใครก็ช่างเถอะ ใจของใครที่คิดฆ่า คิดทำลายมาก ๆ แรงบาปก็จะดูดลูกระเบิดไปตกลงที่นั่น ๆ แล้วท่านก็สั่งไวยาวัจกรไว้ว่า ภายใน ๗ วันนี้นะ ถ้าท่านแก้ไขลูกระเบิดลูกนี้ให้มันไปจากเมืองไทยไม่ได้ ขอ ให้ไวยาวัจกรรวบรวมสมบัติของวัดปากน้ำฯ เดินทางไปให้ พ้นรัศมีกรุงเทพฯ นี้ให้ไกลเป็นร้อย ๆ กิโลเมตร เมื่อบ้าน เมืองเรียบร้อยแล้วก็กลับมาบูรณะวัดปากน้ำใหม่ สำหรับ ท่านขอยอมตายอยู่ที่วัดปากน้ำฯ นี้ ไม่ไปไหน 1 พอถึงเวลาเลิกนั่งสมาธิ พวกที่นั่งท่าวิชชาอยู่จะออก ก็ไม่ได้ กุญแจล็อคไว้เรียบร้อยแล้ว พูดง่าย ๆ หลวงพ่อ วัดปากน้ำท่านสู่แค่ตาย ก็นั่งแก้ไขทำสมาธิแผ่เมตตากันไป ใครมีความรู้ระดับไหนก็แก้ไขกันไประดับนั้น พอครบ 9 วันเข้าเท่านั้น ลง ม แต่ที่ฮิโรชิมา เมืองไทยไม่ลง ทำไมไปฮิโรชิมา? เพราะว่าตอนนั้นคนญี่ปุ่นกำลังคิด แต่จะฆ่า แรงบาปเยอะก็เลยดูดไอ้ลูกนั้นไป ทางเรา หลวงพ่อ วัดปากน้ำแก้ไขใจคนไทยให้อยู่ในลักษณะเป็นบุญเป็นกุศล คิดจะทำบุญทำทานกันไป บาปมันเลยหนี มีบาปก็มีนั่น แหละ แต่มันน้อยกว่าที่อื่น ไอ้ลูกนั้นมันก็ไม่มา ถ้ามัน Kalyanamitra.org