หัวใจของพระพุทธศาสนา : หน้า 97/136

กําเนิดหัวใจ พระพุทธศาสนา มหาอาณาจักรที่รุ่งเรือง ทั้งในด้านนาครธรรมและพุทธ ธรรม ขณะนั้นเป็นเวลา ๙ เดือนมาแล้ว นับแต่พระพุทธ องค์ได้ตรัสรู้อนุตรสัมมาสัม โพธิญาณ ในที่สุด เมื่อย่าง เข้าวันเพ็ญเดือนสามหรือ เดือนมาฆะ ณ วัดเวฬุวัน มหาวิหาร ที่ซึ่งองค์พระสัมมา สัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ได้ บังเกิดมีการประชุมครั้งใหญ่ ของบรรดาพระสงฆ์สาวกขึ้น การประชุมในครั้งนี้เรียกว่า จาตุรงคสันนิบาต ทำไมจึง เรียกเช่นนั้น เหตุที่เรียกเช่นนั้น เพราะ เป็นการประชุมที่ประ กอบไปด้วยองค์ ๔ คือ ๑. พระสงฆ์สาวกผู้ เข้าประชุม จำนวน ๑,๒๕๐ รูปนั้น ล้วนเป็นพระอรหันต์ ทั้งสิ้น ๒. พระสงฆ์สาวกที่ มาประชุม ล้วนเป็นผู้ที่พระ พุทธเจ้าทรงบวชให้ทั้งสิ้น ๓. พระสงฆ์สาวก เหล่านั้น มาประชุมพร้อมกัน โดยมิได้นัดหมาย ๔. วันนั้นเป็นวันเพ็ญ เดือนมาฆะ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นข้อมูล ที่เราได้รับทราบแล้วทั้งสิ้น จากการเรียนหนังสือ มาตั้งแต่ สมัยเมื่อยังเป็นเด็ก ๆ แต่เรา ได้รู้ลึกซึ้งเข้าไปถึงความ สำคัญถึงแก่นของวันเพ็ญเดือน มาฆะ เมื่อครั้งกระโน้นหรือไม่ หัวใจในการมหาสมาคม ครั้งยิ่งใหญ่ ครั้งนั้นคือ โอวาท ปาฏิโมกข์ เป็นโอวาทซึ่ง พระพุทธเจ้าทรงสรุปคำสั่ง สอนในพระพุทธศาสนาทั้ง หมดลงให้สั้นและเข้าใจง่าย เป็นการซักซ้อมถึง อุดมการณ์ หลักการ และวิธีการเผยแผ่ พระศาสนา ให้พระอรหันต สาวกทั้ง ๑,๒๕๐ รูปเข้าใจ ตรงกัน จะได้ดำเนินนโยบาย เผยแผ่เหมือนกัน อุดมการณ์ของพระพุทธ ศาสนาที่ว่าไว้นั้นคือประการ ใด อุดมการณ์ของพระพุทธ ศาสนาหรือเป้าหมายของชีวิต ที่ทุกคนต้องพยายามให้บรรลุ ถึง มีอยู่ ๓ ประการด้วยกัน คือ ๑. ต้องมีขันติ ได้แก่ มีความเข้มแข็งอดทนอดกลั้น ต่ออำนาจฝ่ายต่ำของกิเลส ขันตินี้จะเป็นอาวุธสำคัญใน การกำจัดกิเลสความชั่วร้าย ต่าง ๆ และเป็นเครื่องมือใน การสร้างสมความดีทุกชนิด อีกด้วย จัดว่าขันติเป็นธรรม ฝ่ายเหตุ ๒. ต้องมุ่งความดับ ทุกข์ ได้แก่ความหมดกิเลส โดยใช้อาวุธคือขันติเป็นเครื่อง กำจัดกิเลสให้หมดไปตาม ลำดับ ก็จะถึงความดับทุกข์ คือ พระนิพพานอันเป็นสุข อย่างยิ่ง ๓. ต้องรักสงบ ได้ แก่มีความรักสงบ รังเกียจการ ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต รังเกียจการ รังแกเบียดเบียนกัน หมาย ความว่า ผู้ที่เข้ามาสู่ศาสนา จําเป็นต้องฝึกอบรมตนให้เป็น คนรักสงบอย่างแท้จริงก่อน จากนั้นจึงปฏิบัติธรรมต่าง ๆ ด้วยขันติ เพื่อเข้าถึงความดับ Kalyanamitra.org Gra