การเลือกชีวิตในนิทาน : หน้า 27/128

ขอเดชะ พระองค์ผู้เป็นสมมติเทพ บุตรนั้น ย่อมเกิดในครรภ์เหมือนอยู่ในพกในห่อของ หม่อมฉัน หม่อมฉันย่อมให้กำเนิดแก่บุตร เองได้ ส่วนสามีเล่า เมื่อหม่อมฉันยังมีชีวิตอยู่ หากต้องการสามี เมื่อเดินไปตามทาง ย่อม หาได้ไม่ยากนัก แต่โอกาสที่หม่อมฉันจะมี พี่น้องร่วมท้องพ่อแม่เดียวกัน หม่อมฉันมอง ไม่เห็นทางเลย. “ไอ้โจรสามคนนี้มีความผิดร้ายแรงนัก เที่ยวปล้น สะดมเขา แล้วยังแกล้งปลอมตัวเป็นชาวบ้านตบตา คนอื่น ๆ อีก แม้ถูกจับได้ยังปากแข็ง ไม่รับสารภาพ แต่เมื่อเจ้ามาขอชีวิตมันกับข้า ข้าก็จะไว้ชีวิตมันสักคน เจ้าจะเลือกเอาคนไหนก็ได้ เพราะสำหรับข้าแล้ว มันทั้ง สามมีโทษผิดถึงตายเท่ากันหมด” นางมองชายทั้งสามแล้วร้องไห้ พลางกล่าวกับ พระเจ้าพรหมทัตว่า “ชายทั้งสามคนนี้เป็นที่รักยิ่งชีวิตของหม่อมฉัน ช่างเป็นการลำบากใจเหลือเกินที่จะเลือกให้คนหนึ่งรอด แล้วอีกสองคนต้องตาย แต่เมื่อหม่อมฉันไม่มีทางเลือก อย่างอื่นอีก หม่อมฉันก็ขอเลือกพี่ชายเพคะ” “อะไรนะ เจ้าเลือกพี่ชาย?” พระเจ้าพรหมทัต ตรัสถามด้วยความไม่แน่พระทัยว่า ทรงฟังถูกต้อง หรือไม่ เพราะพระทัยของพระองค์ทรงคาดว่านางคง ต้องเลือกสามีหรืออย่างน้อยก็เลือกลูก พระองค์จึง ตรัสถามถึงเหตุผลที่นางตัดสินใจเลือกพี่ชาย “ขอเดชะ พระองค์ผู้เป็นสมมติเทพ บุตรนั้น ๒๔ เมษายน ๒๔๓๑ Kalyanamitra.org