ข้อความต้นฉบับในหน้า
00
"เฮ้อ! เหนื่อย ไม่ไหวแล้วจ้ะ บุญเจ็บคอ” เด็กหญิง
วางหนังสือลงอีกครั้ง คราวนี้ไม่วิ่งหายไปไหนอีก แต่กลับ
ล้มตัวลงนอน กลิ้งตัวอ้วนกลมสองสามครั้งก็เอาศีรษะ
ไปพาดอยู่บนตักของอุ่นเรือนซึ่งกำลังขะมักเขม้นกับการ
สลักยิ่งเป็นรูปดอกบานชื่น
"เอ๊! หนูบุญ ไปนอนบนหมอนจ๊ะ อย่ากวนแม่
กำลังทำงาน" แต่บุญกัญญาไม่ฟังเสียง ยังคงนอนนิ่งเฉย
เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ต้องการคนเอาใจใส่ตลอดเวลา และ
อุ่นเรือนเป็นผู้หนึ่งที่ทุ่มเทชีวิตเลี้ยงดูเธอมาอย่างใกล้ชิด
ความสัมพันธ์ของอุ่นเรือน และคู่แฝดจึงเป็นเช่นมารดา
กับบุตรจริง ๆ
"ไปอ่านต่อไป กำลังเพลิน ๆ เดี๋ยวแม่จะให้รางวัล
อุ่นเรือนหาทางไล่เด็กน้อยให้ห่างกาย เพราะกำลัง
ท่างานที่ต้องใช้ของมีคม อาจเกิดพลาดพลั้งขึ้นได้
"ไม่เอาแล้วจ้ะ บุญไม่ชอบตรงภาษาบาลี มันยาก
จุดข้างล่าง ข้างบนยุ่งไปหมดไม่รู้เรื่องเลย เดี๋ยวผิดกัน
ใหญ่” บุญกัญญาโอดครวญ ปัญญาคุณซึ่งกำลังบีบนวด
ให้เศรษฐีทอง ได้ละงานคลานไปหยิบหนังสือนั้นมาอ่าน
แทนเสียเอง เรื่องการเล่าเรียนเขียนอ่านทุกชนิด ปัญญา
คุณถนัดมาก และไม่เคยขาดความกระตือรือร้นที่จะ
พัฒนาในทุกย่างก้าวของชีวิต แล้วเสียงอ่านที่จะฉาน
ชัดถ้อยชัดค่าก็ดังขึ้นทั่วบริเวณชานเรือนแห่งนั้นแทน
เสียงเล็ก ๆ ใส ๆ ของผู้เป็นน้องสาว
๔. ขนฺติ จ โสวจสุสตา สมณานบุญ ทสฺสน์
กาเลน ธมฺมสากจฉา เอตนมงคลมุตตม
มีจิตตะอดทน
อีกหนึ่งบ่พึงมี
หนึ่งเห็นคณาเลิศ
และสถิต ณ บัน
ฤดูดื้อทะนง
ะนงหาญ
สมณาวราจารย์
กล่าวธรรมะโดยกาล วรกิจจะโกศล
ทั้งสี่ประการล้วน
ข้อนี้แหละมงคล
จะประสิทธิ์มนูญผล
อดิเรกอุดมดี
๔. ตโป จ พรหมจริยาจ อริยสัจจานทาสน์
นิพพานสัจฉิกิริยา จ เอดมมงคลมุตตม
เพียรเผากิเลสล้าง และโทสะยาย
อีกหนึ่งประพฤติดี จะพรหมพิสุทธิ์สรรพ์
เห็นแจ้ง ณ สี่องค์ พระอะริยสัจอัน
อาจนำมนุษย์นั้น
อีกทำพระนิพพา
ข้อนี้แหละมงคล
๑๐. มุฎฐสุส โลกธมฺเมหิ
อโสก วิรช เขม
จิตใครได้ต้อง
แล้วย่อมบ่ ง
ไร้โศกธุลีสูญ
ซอนแหละมงคล
๑๑. เอตาทิสานิ กาวาน
สพฺพตฺถ โสตถิ คอนติ
เทวามนุษย์ทำ
เป็นผู้ประเสริฐที่
ย่อมถึงสวัสดี
ข้อนี้แหละมงคล
ตีระข้ามทะเลวน
นะประจักษะแก่ชน
อดิเรกอุดมดี
จิตต์ ยสส น กมปติ
เอดมมงคลมุตตม
วรโลกะธรรมศรี
จะประหวั่น ๆ กังวล
และสบายบ่วมล
อดิเรกอุดมดี
สพฺพ ถมปรา ดา
ตนเตส มงคลมุดคมมุติ ฯ
วรมงคะลานี้
บ่มิแพ้ ณ แห่งหน
สิริทุกประเทศดล
อติเรกอุดมดี
มงคลสูตรคำฉันท์จากน้ำเสียงของปัญญาคุณ
จบลงแล้วอย่างน่าชื่นชม บุญกัญญามีน้ำใจลุกขึ้นมา
รินน้ำมะขามรสชาติกลมกล่อมจากเหยือกส่งให้พี่ชาย
สองพี่น้องรู้สึกยินดีที่ได้ทำตัวให้เป็นประโยชน์อีกครั้งหนึ่ง
*- จาก มงคลสูตรค่าฉันท์ พระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 5
Kalyanamitra.org
เมษายน ๒๕๓