การพัฒนาความรู้และการศึกษาของพระสงฆ์ : หน้า 60/128

ยอดธงชัยแห่ง พระปริยัติธรรม ให้นักเรียนรู้จักคุ้นเคยกัน จะได้เป็นประโยชน์ ในการที่จะบริหารกิจการพระศาสนาต่อไป เป็นประการที่หนึ่ง อีกประการหนึ่งคือ เป็นการแก้ปัญหา การสอบตกจำนวนมาก ๆ ของนักเรียนชั้น ประโยคนี้ เพราะผู้เรียนที่มารับฟังการสอน ก็จะเกิดความแน่ใจ เข้าใจถึงความถูกต้อง สากล าน เพราะกรรมการสนามหลวงจัดการศึกษาเอง และที่มุ่งอย่างยิ่งก็คือมุ่งให้เป็นเอกภาพ การมาศึกษาอยู่ร่วมกันจะทำให้พิสูจน์ มีศักยภาพที่จะเลือกพระเข้ามาบริหาร ความรู้ความสามารถ ทำให้มีการพัฒนา กิจการพระศาสนาสืบต่อไป ลักษณะผลผลิตในอุดมคติ ชั้น ป.ธ.๙ เคยมีผู้เข้าไปถามเรื่องผลผลิตมหา เปรียญโดยเฉพาะขั้นเปรียญธรรม ๙ ประโยค ตามความคิดในอุดมคติของพระเดชพระคุณ ท่านเจ้าคุณ สิ่งที่ท่านหวังมากคือ เป็นผู้มี ความรู้ เป็นทั้งผู้รู้ และนักเสียสละ มีน้ำใจ ต่อหมู่คณะ มีเหตุมีผล เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ แสดง ความสามารถช่วยเหลือส่วนรวม ไม่เห็น แก่ตัว และรู้จักวางตัวให้เหมาะสมกับตำแหน่ง หน้าที่การงานและภาวะที่ตนเป็น เพื่อช่วย ผดุงพระศาสนาและช่วยเหลือสังคม วิถีทางสู่ความแตกฉานและสอบ พระปริยัติธรรม ท่านเจ้าคุณพระธรรมวิมลโมลีให้ความ เห็นไว้ว่า “เรื่องภาษาบาลีเฉพาะที่เรียนนี่ แตก ฉานไม่ได้ เพราะเวลามันน้อย เพียงแต่แปล ให้ได้มีความเข้าใจ ส่วนความแตกฉานต้อง ไปศึกษาค้นคว้าอีกที..... ใคร ๆ ที่เรียนมาเพื่อ ๕๘ อาณัติส่ง ทนหน่อ ระเบียบปฏิบัติของว่าว ระยะปฏิบัติของข้าว(16 fro พระราชวิสุทธิ์ว ตำรายากลาง พระมหาปวาโพลี LE ส่ง เาปนกิจม บางขัน เร เมรุดเง พระเจร ให้สอบได้จะแตกฉานได้น้อย เพราะเวลา มันน้อย โอกาสที่จะมาศึกษาค้นคว้าโดย ละเอียดไม่มีเพราะหลายวิชาด้วยกัน จึงต้อง สอบได้ไปก่อน ส่วนจะแตกฉาน ต้องมีโอกาสดูหนังสือ แบบหลาย ๆ ชั้น มันก็มีอรรถกถา ฎีกา อนุ ฎีกา โยทนา เขาแก้ไปตามลำดับก็จะมีความ แตกฉาน แต่จะหาคนที่ค้นคว้าอย่างนี้หลาย ๆ เล่มหลาย ๆ เรื่องตลอดสายไม่ค่อยมี ยิ่งค้น ทุกเรื่องตลอดสายอย่างนี้ไม่มีหรอก แล้วอีก อย่างที่ทำให้เกิดความแตกฉาน คือ ความ จำเป็นมันไม่เกิด คนเราจะค้นคว้าก็ต่อเมื่อ ความจำเป็นมันเกิด เพราะฉะนั้นจะค้นคว้า เรื่องอะไรก็ว่าเป็นสายเป็นเรื่องไป พรชรากร คู่มือพระอุปัชฌาย์ พระธรรมวิมลโมลี คนมีมารยาท พระเทรินลโฟ Spess wa LIHTS ในความเป็นจริงนั้น พอจบประโยค ๙ ถ้าไม่ได้สอน ไม่ได้ทำหน้าที่เกี่ยวกับบาลี ก็เป็นอันว่าความรู้นี้ก็หายไป” ท่านเจ้าคุณท่านเปรียบ “ความรู้” ว่า เหมือนฟองสบู่ หรือผงซักฟอก ถ้าขยี้มันก็ฟัง ถ้าทิ้งไว้มันก็สงบลง ถ้าใครได้ใช้ความรู้ มันก็ฟูขึ้นมา เพราะมันไม่ใช่ภาษาของเรา ใครได้ศึกษาค้นคว้าอยู่เรื่อยมันก็ฟูขึ้นมา มีเรื่องเล่าว่าสมเด็จพระสังฆราช (ปลด) วัดเบญจมบพิตรฯ ทุก ๗ วันท่านจะเทศน์ ก็ไปดูไปศึกษาบาลีพระไตรปิฎก ดูอรรถกถา ว่าอย่างไร ท่านก็มีความฟุ้งเฟืองในวิชาการ บาลีตลอด เพราะองค์ท่านไม่ได้ทิ้งเลย แม้ จะไปปฏิบัติพระกรณียกิจทางด้านการปกครอง ทุก 7 วัน ท่านจะต้องมาแปลมาทอด แล้ว Kalyanamitra.org เมษายน ๒๕๖๑