ธรรมนิยายและความทุกข์ : หน้า 102/128

ธรรมนิยาย โดย ธรรมโฆษ ธรรมธารา ภาพของนายปั่นที่ยับเยินด้วยบาดแผล รอย ขีดข่วน และผิวหนังถลอกลึกจนโลหิตไหลซึม ทำให้ อาตมาเกิดความสงสารสังเวชใจพออยู่แล้ว ภาพภรรยา และบุตรน้อยทั้ง ๓ ของเธอที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ข้าง ๆ ยิ่งทำให้จิตใจสลดหดหู่ลงไปอีกเป็นทวีคูณ รู้สึกหัวใจ หนักอึ้งดุจถูกดอยสุเทพทั้งดอยทับกดไว้ อาตมาในขณะนั้น ทุกชีวิตที่อยู่รอบข้างคือตัวทุกข์ที่กำลัง สําหรับ แสดงบทบาทอันแท้จริงของตนอย่างเต็มที่ แม้ตัวอาตมา เองซึ่งกำลังปฏิบัติเพื่อความดับทุกข์ก็พลอยร่วมแสดง บททุกข์ไปกับเขาด้วยโดยไม่รู้สึกตัว ห้องอันขมุกขมัว ของนายปั่นในยามนั้นระงมไปด้วยเสียงคร่ำครวญร่ำไห้ แม้จะเป็นเสียงเบา ๆ แต่มันสะเทือนจิตใจยิ่งกว่าเสียง เมษายน ๒๕๓๑

- ธรรมนิยายและความทุกข์