การตอบแทนพระคุณ : หน้า 28/128

ย่อมเกิดในครรภ์เหมือนอยู่ในพกในห่อของหม่อมฉัน | เพราะน้องต้องตอบแทนพระคุณของพี่ชายซึ่งมีบุญคุณ หม่อมฉันย่อมให้กำเนิดแก่บุตรเองได้ ส่วนสามีเล่า เปรียบเสมือนพ่อแม่ ขอให้พี่จงเข้าใจและขออโหสิกรรม เมื่อหม่อมฉันยังมีชีวิตอยู่ หากต้องการสามี เมื่อเดิน ให้น้องด้วยเถิด แม้มีสิ่งใดที่น้องได้ทำให้พี่ต้องขุ่นข้อง ไปตามทาง ย่อมหาได้ไม่ยากนัก แต่โอกาสที่หม่อมฉัน | หมองใจ ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทั้งที่ตั้งใจและไม่ได้ จะมีพี่น้องร่วมท้องพ่อแม่เดียวกัน หม่อมฉันมองไม่ ตั้งใจ ก็ขอให้พี่อย่าได้ถือโทษแก่น้องเลย....” เห็นทางเลย เพราะพ่อแม่ของหม่อมฉันได้เสียชีวิตไป แล้วทั้งคู่ หม่อมฉันจึงขอเลือกพี่ชาย อีกประการหนึ่ง เมื่อพ่อแม่ของหม่อมฉันสิ้นชีวิตไปแล้ว พี่ชายผู้นี้แหละที่ เป็นเสมือนพ่อและแม่ เป็นผู้เลี้ยงดูป้อนข้าวป้อนน้ำ คอยปกป้องภยันตรายทั้งหลาย สอนให้รู้ดีรู้ชั่ว เมื่อมี โอกาส หม่อมฉันจึงตอบแทนคุณของพี่ชายในครั้งนี้ พูดแล้ว นางก็หันไปมองสามี แล้วทรุดกาย ก้มลงกราบ สามีของนางได้ยกมือของนางที่พนมอยู่เข้ามา กอดไว้ แล้วกล่าวอโหสิกรรมให้นาง ทั้งยังบอกว่า นางทำถูกแล้ว แล้วอวยพรให้นางมีความสุขความเจริญ จากนั้น นางตรงเข้าไปคุกเข่ากอดลูก พลางยกมือ ขึ้นลูบหลังลูบไหล่ด้วยน้ำตานองหน้า “ลูกจ๋า ยกโทษให้แม่ด้วยนะจ๊ะ โปรดให้โอกาส แม่ได้ตอบแทนบุญคุณของลุงเจ้าด้วยเถิด ลูกเป็นเสมือน แก้วตาดวงใจของแม่ อโหสิให้แม่ด้วย การตัดสินใจ “พี่จ๋า โปรดยกโทษให้ด้วย ที่น้องไม่อาจช่วย ชีวิตพี่ได้ ตลอดเวลาที่เราร่วมชีวิตกันมา ความดีของพี่ | เลือกของแม่เหมือนส่งลูกให้ไปตาย แม่ปวดร้าวเหมือน น้องจะขอจดจำไว้ตลอดชีวิต และจะจงรักภักดีต่อพี่ เชือดเฉือนใจของตัวเอง....อโหสิกรรมให้แม่ด้วย” นาง จนกว่าชีวิตจะหาไม่ พี่จ๊ะ น้องทำผิดกับพี่ในครั้งนี้ก็ไม่อาจกล่าวคำใด ๆ ออกมาได้อีก ได้แต่กอดลูกร้องไห้ เมษายน ๒๕๖๑ Kalyanamitra.org