การฝึกทหารและการเรียนรู้ : หน้า 112/128

900€ ยอร์ชเหลียวไปดู แต่สีหน้าแสดงว่ายังฉงนอยู่ “พวกเหล่านั้น” โรลลี่ย์พยายามอธิบายให้คน หนุ่มฟังด้วยสำเนียงที่แสดงความไม่พอใจ “เป็นนิสิต ชั้นสูงในกองรักษาดินแดน แต่เราทั้งหมดก็จะต้องรับการ ฝึกอย่างที่เรียกว่า “ยุทธวิธีทหารบก" ในหลักสูตร และ หมายความว่าจะต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมง ๆ อย่างทหาร ประจำการ เพียงแต่คิดถึงเรื่องนี้ก็ทำให้ฉันแทบเป็นไข้"นี่ เป็นคำพูดที่ยาวมากสำหรับโรลลี่ย์ แล้วเขาก็กลับหยุดนิ่ง ด้วยความเศร้าอย่างเดิม แต่ยอร์ชมีความสนใจอยากรู้ “ท่านหมายความว่า ” เสียงของยอร์ชแสดงว่า มีความตื่นเต้น “ใช่ และเมื่อเราเรียนสำเร็จ เราจะเป็นนาย ทหารบกประจำการ เป็นร้อยโทและร้อยเอก-ในกอง หนุน” โรลลี่ย์กล่าวเพิ่มเติมด้วยเสียงที่แห้งและห้าว เขาทั้งสองได้หันกลับเดินตรงไปที่ถนน ยอร์ชไม่ ได้ถามปัญหาอะไรอีก เขากำลังใช้ความคิดอยู่ สมาธิ ยอร์ชไปหาสีไม่พบในบ่ายวันนั้น โรลลี่ย์รู้สึกเสีย ใจในความผิดหวังของเขาด้วย และในเช้าวันรุ่งขึ้นทั้ง สองคนก็เข้าไปในเมืองด้วยกัน ยอร์ชกลับมาพร้อมกับ ของทุกสิ่งที่เขาต้องการ โรลลี่ย์ได้ใช้จ่ายเงินไปอย่าง สุรุ่ยสุร่าย เขาไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นมากมายเช่นนี้เลย ยอร์ช ได้เปิดโลกใหม่ที่น่าสนใจยิ่งแก่เขา สีและแปรงสองสาม ชิ้นนั้นมีราคาเพียงเล็กน้อยแต่มีประโยชน์มากแท้ทีเดียว ในคืนวันนั้นแทนที่ยอร์ชจะนอนหลับอยู่บน เตียง เขากลับทำการทาสีและคุยไปพลาง เพื่อนใหม่ของ เขาเฝ้าดูยอร์ชเอาแปรงป้ายไม้ทุกครั้ง และฟังเขาพูดทุก คำด้วยความสนใจเป็นอย่างยิ่ง เด็กเกเรมั่งมีและอ้วน คนนี้เคยอยู่ตามลำพังและว้าเหว่มาก เขาไม่สามารถจะ คบกับเด็กอื่น ๆ ได้ เขามักจะระแวงว่ามีคนกำลังหัวเราะ เยาะอยู่ข้างหลังเขา สิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เขายังไม่รู้จักเขาต้อง ตกใจกลัวก่อนเสมอ โรลลี่ย์พิศวงในตัวยอร์ชที่ เขาพบว่าเป็นคนหนึ่งที่ไม่มีความกลัวเลย ดูเหมือน ยอร์ชไม่รู้ว่าการที่เป็นคนผิวดำนั้นย่อมเสียเปรียบอย่าง ของยอร์ชเป็นเหตุให้โรลลี่ย์หยุดจากความกังวลหงุดหงิด น่ากลัว และก็ไม่รู้ด้วยว่าจะทำอะไร ๆ ต้องมีเงินจึงจะทำ เขาเริ่มมีความสงสัยว่าเวลานี้นิสิตผิวดำจะเป็นนายทหาร ได้ ไม่รู้ว่าการอยู่ลำพังในโลก เป็น-เป็น- แน่นอนที่ บกได้อย่างไร ใครเคยได้ยินบ้างว่าคนนิโกรเป็นนาย เดียว ตัวเขาโรลลี่ย์คิดไม่เห็นว่าจะมีอะไรที่ร้ายยิ่งกว่านั้น ทหารในกองทัพบกสหรัฐฯ สำหรับตัวเขาเองนั้นเขาแน่ใจ ดูเหมือนยอร์ชจะได้กะแผนการสำหรับตรงไปข้างหน้า ว่าไม่เคยได้ยินเลย ความคิดเช่นเดียวกันนี้ใช่ไหมที่ อย่างเดียว โดยไม่เอาใจใส่เลยว่าจะมีเหตุการณ์อะไรเกิด กำลังอยู่ในสมองของนายหนุ่มนั้นในขณะนี้ ความสนใจ ขึ้น โรลลี่ย์เพ่งดูเขาด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ใกล้กับ ของเขาเร่งเร้าหนักขึ้น และเขาได้ชำเลืองดูหน้าของยอร์ช สังเกตดูที่ด้านข้างอันงดงามและที่หน้าผากสูงนั้น ความเกรงกลัว และเหตุการณ์อย่างหนึ่งได้บังเอิญเกิดขึ้นในเวลา “เขาท่าจะเป็นคนที่ฉลาดมาก” โรลลี่ย์คิดในใจ บ่ายวันศุกร์ถัดมา เมื่อนิสิตใหม่ทั้งหมดจะต้องไปราย “เขาจะต้องฉลาดมากทีเดียวจึงมาอยู่ที่นี่ได้” โรลลี่ย์คิด งานตัวเพื่อรับการฝึกยุทธวิธีทหารบก โรลลี่ย์คอย ไว้ว่าอยากจะรู้เรื่องบางสิ่งที่เกี่ยวกับยอร์ช แต่เขาลืมตัว อยู่จนกระทั่งเห็นยอร์ชรีบร้อนออกมาจากเรือนต้นไม้ และลืมปัญหาส่วนตัวของเขาเองไปชั่วขณะหนึ่ง จึงร่วมเดินไปกับเขา Kalyanamitra.org เมษายน ๒๔๓๑