การเปิดเผยความผิดของนายปั่น : หน้า 105/128

เมษายน ๒๔๓๑ ไม่ออกจริงว่าโยมได้ทำความผิดอะไรมา “ผิดมากทีเดียว” นายปั้นยืนยัน เขามองไปรอบ ๆ เตียงคล้ายกับจะสำรวจดูอะไรบางอย่าง แล้วก็กวักมือ เรียกนายอ้ายซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ เตียง เมื่อนายอ้ายเข้าไปหา เขาสั่งว่าให้ทุกคนออกไปข้างนอกก่อนเขาต้องการจะพูด อะไรกับพระเป็นการส่วนตัว ญาติมิตรปฏิบัติตามคำสั่ง ด้วยดี แต่ทุกคนก็ออกไปด้วยสีหน้าแสดงความผิดหวัง “ท่านครับ” นายปั้นพูดขึ้นหลังจากคนอื่น ๆ ออก ไปแล้ว “ท่านยังไม่ทราบจริง ๆ หรือว่าทำไมผมจึง ประสบเคราะห์กรรมคราวนี้?” “อาตมาจะรู้ได้อย่างไร ในเมื่อโยมยังไม่เล่าให้ฟัง” นายปั้นนิ่งงันไปครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้น “ผมเข้าใจว่าท่านทราบเรื่องดีแล้ว เพราะท่านเอง เป็นผู้บอกผม เรื่องถ้ำมหาสมบัติของฤาษีนั้น” พอได้ยินคำว่า “ถ้ำมหาสมบัติของฤาษี” อาตมา ถึงกับสะดุ้งเพราะไม่เคยคิดเฉลียวใจแม้แต่น้อยว่า เคราะห์กรรมของนายปั้นจะไปเกี่ยวข้องกับถ้ำมหาสมบัติ เมื่อให้เขาเล่าเรื่องราวตามความเป็นจริงให้ฟัง อาตมา จึงกล่าวว่า ไม่ใช่ที่แปลกอะไรสำหรับผมเพราะผมเคยผ่านที่นั่น มาก่อนแล้วไม่ต่ำกว่า ๓-๔ ครั้ง แต่มิได้สนใจเป็นพิเศษ อะไร เพราะไม่รู้ว่ามีมหาสมบัติซ่อนอยู่ เมื่อตรวจดู สถานที่เป็นที่พอใจแล้ว ผมก็กลับบ้าน ขณะเดินทาง กลับบ้าน ผมครุ่นคิดตลอดเวลาว่าจะทำอย่างไรกับ มหาสมบัตินั้น ผมตื่นเต้นดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่จะได้ กลายเป็นเศรษฐีในวันเดียว ผมวางแผนการอนาคตไว้ อย่างเลิศลอย ตลอดบ่ายวานนี้ ผมนอนยิ้มอยู่กับบ้านโดยไม่ได้ ทำงานอะไรเลย ในขณะที่นอนคิดอยู่นั่นเอง ผมก็เกิด ความกระหายอย่างแรงกล้าที่จะได้มหาสมบัติเหล่านั้น มาไว้ในครอบครองให้เร็วที่สุดที่จะเร็วได้ ใจหนึ่งอยาก จะรีบไปขุดเอามหาสมบัตินั้นเสียภายในบ่ายวานนี้ เพราะอยากจะพิสูจน์ดูว่าคำพูดของท่านจะเป็นจริง หรือไม่ อีกทั้งเกรงไปว่าท่านอาจจะเกิดเปลี่ยนใจไป ยกทรัพย์นั้นให้คนอื่นเสียก่อน ผมและลูกเมียก็จะอด ยากจนข้นแค้นต่อไป ผมเกรงไปต่าง ๆ นานา แต่ใน ขณะเดียวกันก็หวนคิดถึงคำสั่งของท่านที่ว่าอย่าเพิ่ง ทำอะไรจนกว่าจะถึงวันพรุ่งนี้ ผมคิดตัดสินใจอยู่ตลอด “อาตมาเองไม่รู้เรื่องถ้ำมหาสมบัตินั้นมากไปกว่า ตอนบ่าย ในที่สุดฝ่ายความโลภก็ชนะ ผมตัดสินใจว่า ที่เล่าให้โยมฟังเมื่อวานนี้ โยมลองเล่าให้อาตมาฟังซิว่า เรื่องราวเป็นมาอย่างไร” “เมื่อวานนี้หลังจากได้ทราบเรื่องราวเกี่ยวกับ ขุมทรัพย์ฤาษีแล้ว ผมก็แอบไปสำรวจดูแหล่งที่อยู่ของ ขุมทรัพย์คนเดียวเงียบ ๆ และได้พบทุกสิ่งทุกอย่าง ตามที่ท่านบอกเล่าทุกประการ ความจริงสถานที่นั้น จะไปขุดเอามหาสมบัติในคืนวานนี้เอง เป็นอะไรก็เป็นกัน แม้จะฝ่าฝืนคำสั่งของท่านก็ยอม นี่แหละครับ คือความ ผิดอันร้ายแรงของผม เพราะความโลภแท้ ๆ ผมจึง ฝ่าฝืนคำสั่งของท่านผู้มีพระคุณ และในที่สุดก็ ประสบกับความทุกข์ดังที่ท่านเห็นอยู่นี้ ผมจึงกราบ ขออภัยท่านด้วย” นายปั้นหลับตานิ่ง คล้ายกับจะหยุด พักผ่อนชั่วคราว “ไม่เป็นไร อาตมายินดีให้อภัย” อาตมาพูดขึ้น ขณะที่เขาหยุดพักผ่อน “ความจริงโยมมิได้ทำความผิด อะไรต่ออาตมาถึงกับ จะต้องขอโทษขอโพยดอก อาตมา สังเกตเห็นมานานแล้วว่าโยมเป็นคนดี มีศีลธรรม หนัก แน่นในทางบุญกุศล การที่โยมฝ่าฝืนคำสั่งของอาตมา แล้วต้องประสบทุกข์ในคราวนี้ ก็เพราะอำนาจ ความโลภ ถ้าโยมจะมีความผิดอยู่บ้างก็คงเป็น ความอ่อนแอแห่งจิตใจของโยมเอง ที่ยอมให้ความ โลภครอบงำจิตใจ ยอมตนลงเป็นทาสของความโลภ อย่างง่าย แต่เอาเถอะ เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วก็ขอให้แล้ว กันไปสิ่งที่ควรให้ยังเหลืออยู่ ก็คือบทเรียนจากเหตุการณ์ นั้น ๆ เหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแก่ชีวิตของเราคือ Kalyanamitra.org C๑๐๓