ข้อความต้นฉบับในหน้า
เมษายน ๒๔๓๑
เรื่องราวเกี่ยวกับตัวท่านมามากแล้ว”
“ฉันเข้าใจว่า คงจะไม่หมดทุกอย่าง” ยอร์ช
สนองตอบด้วยน้ำเสียงและมารยาทฉันมิตรในทันที
“นั่งลง ยอร์ช แดนนำข่าวดีมาบอกเรา”
ยอร์ชได้ลดตัวลงนั่งที่ขั้นบนสุด นัยน์ตาของ
นางมิลล์ฮอลแลนด์เป็นประกาย และใจของยอร์ชก็คิด
เดาล่วงหน้าถึงเรื่องที่อาจจะเป็นไปได้อย่างพิศวงงงงวย
นายแดน บราวน์ สังเกตพิจารณาบุคคลที่มีศีรษะ
รูปงาม ดวงหน้าที่แสดงถึงความมีใจจดจ่อและ
กระตือรือร้นนั้นอย่างถี่ถ้วน การคาดหวังข้างหน้า
บางประการปลุกความสะเทือนใจขึ้นในตัวเขาด้วย
เหมือนกัน นี่คือนักศึกษาแท้ผู้หนึ่ง เขาเอนตัวไป
ข้างหน้าแล้วพูดว่า
“เขาทั้งสองบอกฉันว่าท่านอยากจะไปเข้าวิทยาลัย
ดีแล้วซิมป์สันเป็นสถานศึกษาของท่าน” เขากล่าว
“ซิมป์สันหรือ” ยอร์ชสั่นศีรษะ “ฉันไม่เคยได้ยิน
เลย อยู่ที่ไหน และท่านคิดว่าเขาจะรับฉันหรือ”
“ขอให้ถามคราวละคำถามเถอะ พ่อหนุ่มเอ๊ย
ซิมป์สันเป็นสถานศึกษาของพวกเมโธดิสต์” (โรมัน
คาทอลิก) อยู่ที่อินดิอาโนล่า รัฐไอโอว่า ท่านผู้เฒ่า
บิช็อป แมธิว ซิมป์สัน ผู้เป็นฝ่ายนิยมข้างเลิกทาส
และเป็นสหายตลอดชีวิตของท่าน อะบราฮัม ลิน
คอล์น ได้มอบที่ดินและทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้เป็น
ทุนตั้งวิทยาลัยชื่อนี้ขึ้น เขาจะยินดีรับท่าน”
ยอร์ชมองดูเขาด้วยนัยน์ตาเป็นมัน
“แดนเองเป็นนิสิตอยู่ที่นั่น” นางมิลล์ฮอลแลนด์
กล่าว “และเขาบอกว่า เขาจะเขียนจดหมายไปถึงเจ้าหน้าที่
ของวิทยาลัยทันที”
“ท่านจะช่วยหรือ” ยอร์ชถอนหายใจแรง
* พวกเมโธดิสต์ (Methodist) เป็นพวกที่นับถือนิกาย Metho
dism ซึ่งเป็นนิกายหนึ่งในคริสต์ศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์
แต่ไม่รวมอยู่ในศาสนาทางราชการของอังกฤษ ตั้งขึ้นโดยชาว
อังกฤษชื่อ John Wesley มักเรียกว่า Wesleyan Metho
dism หรือ Wesleyanism มีทั้งในอังกฤษและอเมริกา
“แน่นอน ท่านมีเวลาเตรียมตัวจนถึงฤดูใบไม้ร่วง
ค่าเล่าเรียนไม่มากเกินไป อินดิอาโนล่าเป็นเมืองขนาด
ใหญ่พอควร พอที่ท่านจะหางานทำได้”
แดนพิจารณาดูยอร์ช แล้วตอบอย่างช้า ๆ ว่า “ถูก
แล้วภาพสีนั้นไม่ใช่ภาพธรรมดา แต่ " เขาหยุดพูด
“แต่อะไร” นางมิลล์ฮอลแลนด์คะยั้นคะยอถาม
ป้องกันศิษย์ของเธออย่างทันควัน
“ฉันเองก็ไม่ทราบ ฉันอาจจะผิดก็ได้ แต่ป้าเน็ลล์
เมื่อฉันเปรียบเทียบสนามนี้กับสนามที่ฉันเคยเห็นเมื่อฤดู
ร้อนปีกลายนั้นฉันเห็นว่า พรพิเศษอันยิ่งใหญ่ของยอร์ช
อยู่ที่การปลูกต้นไม้ มากกว่าจะอยู่กับเพียงการผลิต
ภาพบนผ้าใบ หรือกับเพียงการเล่นปีอาโน ทั้งนี้ต้อง
ขออภัยที่ได้ล่วงเกินท่านทั้งหลายที่นี้ด้วย” พูดแล้วก้ม
ตัวลงคำนับเป็นเชิงล้อนิด ๆ
ยอร์ชเห็นด้วยกับคำยกยอของแดน และเขาก็
หัวเราะขึ้นทั้งสองคน นางมิลล์ฮอลแลนด์ไม่แน่ใจ
นัก เธอปลีกตัวไปปล่อยให้เขาทั้งสองอยู่ด้วยกัน เขาทั้ง
สองก็พากันไปในสวน นายหนุ่มผิวขาวร่างสูงท่าทาง
เคร่งเครียดผู้มีความเข้าใจและความพอใจในความ
สามารถของยอร์ช กับนายหนุ่มผิวดำร่างสูงนัยน์ตาร้อนรน
ผู้ถือว่าเวลาชั่วโมงนั้นมีค่ามากกว่าอาหารและเครื่องดื่ม
ชั่วโมงนั้นได้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว และยอร์ชได้รีบกลับ
ไปทำงาน
บัดนี้ทุก ๆ วันมีความหมายใหม่ เขากำลังจะไป
เข้าซิมป์สันวิทยาลัย เขาได้ตกลงใจว่า จะไม่เขียนหนัง
สื่อล่วงหน้าไปก่อน แต่ทว่าก่อนเปิดเรียนสองวัน เขาได้
ไปที่อินดิอาโนล่า และภายในเวลาเล็กน้อยอันน่าพิศวง
เขาก็ได้รับการจดทะเบียนและบรรจุเข้าเป็นนิสิตแห่งซิมป์
สันวิทยาลัย ข้อที่ค่าเดินทางและค่าเล่าเรียนได้ทำให้เงิน
ของเขาหมดไปนั้น ไม่ได้ทำให้จิตใจของเขาลดความลิง
โลดและความชื่นอกชื่นใจเลยแม้แต่น้อย หอพักนอนที่
วิทยาลัยมีเครื่องใช้อยู่พร้อมแล้ว ปัญหาด่วนของเขาคือ
อาหาร จากเงินของเขาที่เหลืออยู่อีกสิบสามเซ็นต์ เขาได้
ซื้อข้าวโพดเสียห้าเซ็นต์กับมันแข็งของเนื้อสัตว์เสียห้าเซ็นต์
เพราะเหตุที่อาหารมีราคาถูก เงินเพียงเท่านั้นเขาก็ได้
อาหารห่อใหญ่มาถึงสองห่อ
อาหารผสมซึ่งเขาได้ประกอบเองพอสำหรับเลี้ยง
ตัวได้ในสัปดาห์แรก พ้นเวลานั้นไปแล้วเขาได้งาน
อดิเรกเพียงพอที่จะได้เงินมาเป็นทุนบ้าง เขาได้ซื้อถังซัก -
Kalyanamitra.org
๒.๑๐๗