ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 55/128

เกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณควินิน มีประสบการณ์อันเกิดจากการ ปฏิบัติธรรม ซึ่งทำให้เธอเข้าใจ ในคุณค่าของธรรมปฏิบัติเป็น อย่างดี ตอนหนึ่งเธอกล่าวว่า “..ทุกวันขณะสวดมนต์ทำ วัตร เนื่องจากดิฉันยังสวดมนต์ ไม่เป็น จึงนั่งตรึกนึกถึงดวงแก้ว ที่กลางท้อง ดวงแก้วชัดใสดีมาก ดิฉันมีความรู้สึกเหมือนกับว่า ดิฉันสวดมนต์ไปพร้อมกับคนอื่นๆ แต่สวดอยู่ลึก ๆ ที่ศูนย์กลางกาย ซึ่งทำให้ดิฉันมีความสุขมาก ครั้นถึงเวลาฝึกสมาธิ ดิฉัน ก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไมถึง นั่งได้นานทั้งสองชั่วโมง บางทีก็ เกือบสามชั่วโมง ตอนที่อยู่สิงคน โปร์ ดิฉันนั่งได้ครั้งละครึ่งชั่วโมง เท่านั้นเอง และการนั่งสมาธิแบบ นับลมหายใจเข้าออกตามที่เคย ฝึกมาประมาณห้าหกปีแล้วก็เพียง แต่ทำให้ไม่ฟุ้งซ่านได้ในขณะ ปฏิบัติ แต่การฝึกสมาธิที่วัดพระ ธรรมกายนี่ เวลาดิฉันนึกนิมิต ดวงแก้วได้สว่าง จะรู้สึกสบาย กายสบายใจ ความเครียดหาย ไปหมด รู้สึกสดชื่น เป็นสุข สงบเยือกเย็น มีความรู้สึกเบิก บานใจอย่างยากที่จะบรรยาย เป็นคำพูดค่ะ ดิฉันยังรู้สึกอีกว่าขณะที่ พักอยู่ที่วัดพระธรรมกายนั้น วัน ก็แจ่มใสดีขึ้น จะคิดเรื่องใดก็ สามารถหาเหตุผลสนับสนุนได้ เป็นอย่างดี ดิฉันได้เรียนรู้เรื่องเกี่ยวกับ ชีวิตและธรรมะในช่วงที่พักอยู่ที่ วัดพระธรรมกายเป็นอย่างมาก ดูเหมือนว่าอะไร ๆ ที่ดิฉันต้องการ รู้นั้น คำตอบได้ผุดขึ้นในจิตใจ ของดิฉันเองอย่างมากมาย หลัง จากที่ได้ตั้งใจฝึกสมาธิให้จิตสงบ แน่นอนค่ะ สำหรับปัญหา ธรรมะยาก ๆ นั้น หลวงพ่อทั้ง สององค์ท่านเมตตาให้ความ สว่างแก่ดิฉันเป็นอย่างดี กลุ่ม อาสากัลยาณมิตรก็ให้ความรู้ ด้านธรรมะแก่ดิฉันมากจริง ๆ เวลาช่างยาวนานดีเหลือเกิน ผิด ไม่รู้จะขอบคุณอย่างไร ดิฉัน กับตอนที่อยู่สิงคโปร์ ซึ่งรู้สึกว่า ซาบซึ้งชาววัดพระธรรมกาย วันเวลาแต่ละวันช่างสั้นเหลือเกิน จริง ๆ ค่ะ” ขณะที่พักอยู่ที่วัดพระธรรมกายนี่ (อ่านต่อฉบับหน้า) ดูเหมือนว่าแต่ละวันทำกิจกรรม ได้มากมายหลายอย่าง ความคิด worries about his old age, sickness, death, association with unpleasant persons and conditions, separation from beloved ones, etc., Conse- quently, it is true that one will never reach the state of supreme happiness despite his wealth if one does not calm oneself. And the only means to calm or purify one's mind is to place it at the center of one's own body. The experience gained by meditation causes Quinine to ac quire the highlight concept men- tioned. She said, "During the daily chanting, I always visualize a crystal ball because I cannot chant. The ball is very bright. I'm very happy. So I stick to that. During the chanting it seems that I'm chanting inside like I know how to chant... you know ...I feel very good." "Every day when we're asked to meditate. I'm very sur prised why I can do for two or three hours. All along I did meditation in Singapore only half an hour... not more than that. I got used to the breathing method for five or six years. It just kept my mind not to wander while doing it. But at Wat Phra Dhammakaya, I've been taught to visvalize a crystal ball and when I do it...I get it...I can see the brightness of the crystal ...you know...I find that I feel good...I feel very relaxed...very fresh...well...very alert..ah..hard to say in words..." "There, it seems that the time is so long...in Singapore it seems that the time is so short... there, it seems that I can do a lot of things...and I can think better ...no matter what I think the reason comes." "I learn a lot there. It seems that what I want to know...the answer comes to my mind...the more I meditate, the deeper I can understand Buddhism." "Well, surely, the Abbot and the Vice-Abbot, they both clarity lots of Buddha's sermons which are hard for me to understand. Asa girls are kindly enough to give me lots of explanation on Dhamma. I'm really grateful to them...and greatly appreciate everyone there." (TO BE CONTINUED NEXT MONTH) เมษายน ๒๕๐๑ Kalyanamitra.org ๔๓