การปราบมาร : หน้า 80/128

เกิดผิดปกติขนาดนี้ เพราะตามธรรมดา พระ อรหันต์ทั้งหลายย่อมฉันอาหารด้วยความมีสติ ระมัดระวัง เรื่องท้องเสียเป็นไปได้ยากมาก เพราะฉะนั้น ท่านจึงรู้ทันทีว่า ต้องมีเหตุผิด ปกติเกิดขึ้นแล้ว) จึงลงจากที่จงกรมแล้วเข้าไปสู่วิหาร นั่งอยู่บนอาสนะที่ปูไว้ (เมื่อผิดสังเกตปุ๊บก็รีบ ไปนั่งสมาธิปั๊บเลย) ครั้นนั่งแล้ว ได้ใส่ใจถึงมาร ที่ลามกด้วยอุบายอันแยบคายเฉพาะตน (ตาม ธรรมดาพระอรหันต์ท่านจะเก็บใจเอาไว้ ที่ศูนย์กลางพระธรรมกายอรหัต อยู่ตลอด เวลา พอนั่งเข้าสมาธิปับ ใจก็สอดลึกเข้า ไปในศูนย์กลางธรรมกายอรหัต ที่ละ เอียด ๆ ประณีตยิ่งขึ้นไปอีก ทำให้ความ สว่างภายในยิ่งมากขึ้น ๆ ท่านจึงเห็นมาร ชัดแจ๋วเลย) พระมหาโมคคัลลานะได้เห็นมาร ผู้ลามกเข้าไปในท้องในไส้แล้ว ท่านจึงเรียกว่า เจ้ามารผู้ลามก เจ้าจงออกมานะ เจ้าอย่า เบียดเบียนพระพุทธเจ้า อย่าเบียดเบียนสาวก พระพุทธเจ้าเลย เพราะว่ากรรมที่เจ้าก่อเอาไว้ นั้นน่ะ มีแต่จะเป็นโทษ ไม่เป็นประโยชน์ เป็นไปเพื่อทุกข์ตลอดกาลของเจ้าเชียวนะ มารได้ยินพระมหาโมคคัลลานะพูดแล้ว มันคิดอย่างไร มารมีความคิดว่า สมณะนี้ไม่รู้ และไม่เห็นเรา จึงกล่าวว่า ดูก่อนมารผู้ลามก จงออกมา (คือมารมันไม่เชื่อว่าพระมหาโมค คัลลานะจะมีฤทธิ์มากจนสามารถเห็นมันได้ เพราะมันมีกายละเอียดมาก ถ้าใครยังไม่ถึง ธรรมกายที่ละเอียด ๆ ก็ยากที่จะเห็นมัน แต่ พระมหาโมคคัลลานะเป็นพระอรหันต์เข้าถึง ธรรมกายอรหัตแล้ว เพียงท่านเอาใจสอดเข้า ศูนย์กลางกายลึก ๆ เข้าไป ก็สามารถเห็นมาร ได้ทันที) พระมหาโมคคัลลานะจึงกล่าวย้ำว่า ดูก่อนมารผู้ลามก เรารู้จักท่าน ท่านอย่าเข้าใจ ว่าเราไม่รู้จักนะ ท่านน่ะเป็นมาร ท่านน่ะมี ความดำริว่าสมณะนี้ไม่รู้ไม่เห็นท่าน พระ มหาโมคคัลลานะจึงได้พูดว่า มารผู้ลามก จงออกมา (ญาณทัศนะของพระมหาโมคคัล ลานะท่านละเอียดอ่อนสว่างไสวมาก นอกจาก เห็นตัวของมารแล้ว ยังเห็นใจของมารว่ากำลัง คิดอย่างไรอีกด้วย ซึ่งทำได้ยากมากทีเดียว ท่านจึงได้พูดดักคอมารถูก) เมื่อมารได้ยินอย่าง นั้นก็คิดว่า สมณะนี้รู้จักและเห็นเราด้วยจึง พูดอย่างนั้น จึงออกจากปากท่านพระมหา โมคคัลลานะ แล้วยืนอยู่ที่ข้างบานประตู (เมื่อ พระมหาโมคคัลลานะได้เห็นมารยืนอยู่ข้าง บานประตู ก็เลยกล่าวว่า) ดูก่อนมารผู้สามก เราเห็นท่านแม้ที่ข้างบานประตูนั้น ท่านอย่า เข้าใจว่าเราไม่เห็นนะ ท่านยืนอยู่แล้วที่ข้าง บานประตู ดูก่อนมารผู้ลามก เรื่องเคยมีมาแล้ว เรานี่แหละในอดีตเป็นมารมาก่อนเหมือนกัน ชื่อ ทูสี มีน้องหญิงชื่อ กาลี ท่านเป็นบุตร น้องหญิงของเรานั้น ท่านนั้นได้เป็นหลานชาย ของเรา (ถ้าพูดภาษาชาวบ้านก็บอกว่า “ไอ้มาร เอ๊ย เอ็งเป็นลูกของนางกาลีใช่ไหมล่ะ เอ็งเป็น หลานเก่าของข้านะ ข้าดูออก อย่ามาหลอกข้า เลย") ครั้งใดที่เราปล่อยใจหลุดออกจากศูนย์กลางกาย ไปหลงรัก หลงเกลียด หลง...เข้าใจผิด ใครก็ตาม ขอให้รู้ไว้ นั่นเป็นเหลี่ยมของมาร แล้วก็เลยทำให้กิเลส ในใจของเราฟูขึ้นมา และตกเป็นทาสของมันทันที นี่ก็เป็นประสบการณ์เกี่ยวกับเทวบุตร มารของพระมหาโมคคัลลานะ ซึ่งภพในอดีต ท่านเคยเกิดเป็นมารเหมือนกัน ชื่อ ทูสี น้องสาว ชื่อ กาลี และเจ้าเทวบุตรมารที่ว่า ก็เป็นหลาน ของท่านเอง แต่ว่ามันไม่รู้ภูมิหลัง จึงได้มา รังควานอดีตลุงของมัน หลังจากที่ถูกตำหนิ ต่าง ๆ นานา เทวบุตรมารตนนั้นก็หนีไป ข้อความข้างต้นนี้มาจาก มารตัชชนีย สูตร ในมัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เป็น หลักฐานแสดงว่าพระสาวกในอดีตได้ถูก เทวบุตรมารรังควาน ทำความเดือดร้อนให้ มาก บุญบารมีขนาดพระมหาโมคคัลลานะ ยังถูกเทวบุตรมารรบกวน ไม่เฉพาะแต่คน เท่านั้น แม้พวกพรหมก็ยังถูกเทวบุตรมาร เข้าไปรังควาน โดยเข้าไปสิงอยู่ในตัวของพรหม ทำให้พรหมเกิดมิจฉาทิฐิ แล้วต่อต้านการ ประกาศศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่างรุนแรงอีกด้วย ๗๘ ๕ Kalyanamitra.org เมษายน ๒๔๓๑