การบำเพ็ญตบะและการกำจัดกิเลส : หน้า 74/128

ม ง ด ล สู ต ต S ฐานวุฑฺโฒ ภิกฺขุ ใจของเราคุ้นกับกิเลส เหมือน เสือหุ้นป่า ปลาคันน้ำ แล้วกิเลสก็ ย้อนกลับมาเผาใจเราจนเร่าร้อน กระวนกระวาย เราจึงต้องบำเพ็ญ ตบะเพื่อเผากิเลสให้มอดไหม้เสียแต่ ต้นมือ ก่อนที่กิเลสจะเผาใจเราจน วอดวาย ๗๒ นําเพ็ญตบะ ทำไมจึงต้องบำเพ็ญตบะ ผ่านบันไดชีวิตมาแล้ว ๓๐ ขั้น เราจะ พบว่านิสัยไม่ดีความประพฤติที่ไม่ดีของตัว เราที่จะต้องปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้นยังมีอยู่อีกมาก บางอย่างที่เราได้พยายามแก้ไขปรับปรุงแล้ว มันก็ดีขึ้นตามลำดับ เคยมีโกรธเห็นแก่ตัว ขี้อิจฉา โอหัง ฯลฯ ก็ดีขึ้นแล้ว แต่อีกหลาย ๆ อย่างทั้งที่พยายามแก้ไขแล้วแต่ก็ยังไม่หายอยู่ ดี เช่น การกำเริบ รักสวยรักงาม รักความ สะดวกสบายจนเกินเหตุ ง่วงเหงา ซึมเซา ท้อถอย ฟุ้งซ่าน รำคาญใจ ฯลฯ เราจึงต้อง หาวิธีที่รัดกุมยิ่ง ๆ ขึ้นไปอีกมาจัดการแก้ไข แต่สิ่งที่ควรจำไว้ก่อน คือ ๑. เหตุแห่งความประพฤติไม่ดีทั้งหลาย ล้วนเกิดมาจากกิเลสที่ซุกซ่อนอยู่ในใจเรา ๒. เหตุที่ทำให้กำจัดกิเลสยาก เป็น เพราะ ๒.๑ เรามองไม่เห็นตัวกิเลส อย่าง มากก็เพียงแค่เห็นอาการของกิเลส ทำให้ไม่ รู้จักกิเลสดี บางคราวถูกกิเลสโจมตีเอาแล้วก็ ยังไม่รู้ตัว ๒.๒ ใจของเราคุ้นเคยกับกิเลสมาก เหมือนเสือหุ้นป่า ปลาคุ้นน้ำ ปลาพอถูกจับ พ้นน้ำแล้วมันจะดิ้นรนสุดชีวิต จะกลับลงน้ำ ให้ได้ คนส่วนใหญ่ก็เหมือนกัน รู้สึกว่าการ มีกิเลสเป็นของธรรมดา รักกิเลส พวกขี้เมาติด เหล้าเสียแล้ว ใครไปดึงขวดเหล้าออก เดี๋ยว เถอะได้ตามฆ่ากันเลย “อุ้ยไม่ได้ ไม่ได้ ไอ้ขวดเหล้านี้มันเป็นกล่องดวงใจของฉันเชียว นะ” มันไม่ยอมหรอก หรือบางคนใครทำอะไร ขัดใจหน่อย ก็โกรธพูดจาโผงผางไปเลย แล้วก็ ภูมิใจ “เออ มันต้องให้รู้ซะบ้าง ไม่งั้นหนอย แน่ะ ไม่เกรงใจเราเลย” ภูมิใจในความมีกิเลส ของตัวเอง เป็นเสียอย่างนี้ ๒.๓ เรายังขาดวิธีที่เหมาะสมไป เมษายน ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org