การปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธองค์ : หน้า 117/128

เมษายน ๒๔๓๑ หลักธรรมต่าง ๆ ถึงเราท่องไม่ได้ก็ไม่เป็นไร หรอกนะ แต่ขอให้ปฏิบัติเป็นก็แล้วกัน หนูท่อง ได้ก็ดีแล้ว แต่ต้องพยายามปฏิบัติด้วยจึงจะ เรียกว่าทำตัวถูกต้องตามคำสั่งสอนของพระ พุทธองค์ การปฏิบัติบูชานับว่าเลิศกว่าสิ่งใด ตั้งแต่อ่านหนังสือออก ตากับยายมักให้อ่านอะไรต่อ มิอะไรให้ฟังอยู่เสมอ เช่น เรื่องชาดก วรรณคดีเก่า ๆ นิทานธรรมะ บางครั้งยายจะเรียกบริวารและลูกหลาน มานั่งฟังด้วยเป็นการให้ความรู้ไปในตัว ยิ่งเจริญเติบโต ขึ้นมากเท่าใด การอ่านก็มากและยากขึ้นเป็นลำดับ เสียงปรบมือกราวใหญ่ที่ปัญญาคุณได้รับ ทำให้ บุญกัญญารู้สึกหงุดหงิดใจพอสมควรตามประสาเด็ก ผู้หญิงที่มีแต่คนเอาใจ เธอเอียงคอเข้าไปกระซิบกระซาบ ที่ข้างหูอุ่นเรือน แต่เศรษฐีทองสังเกตเห็น ท่านเศรษฐีจึง กระแอมเบา ๆ แล้วถามขึ้น “ซุบซิบอะไรกันหนูบุญ มานี่ มาหาตา” บุญ กัญญาคลานไปนั่งข้าง ๆ ผู้เป็นตา “บุญบอกแม่อุ่นเรือนจ้ะ ว่าบุญท่องมงคลชีวิตได้ ทั้ง ๓๘ ข้อ เลย” ว่าแล้วก็ท่องเรียงลงมาตั้งแต่หนึ่ง ไม่คบคนพาล จนถึงมงคลสุดท้ายเรื่องจิตเกษม ตากับ ยายกล่าวชมเชยจนเด็กหญิงดีใจหายหงุดหงิด “เก่งมาก แต่นี่แน่ะทั้งพ่อปัญญาและหนูบุญ หลัก ธรรมต่าง ๆ ถึงเราท่องไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ แต่ขอให้ปฏิบัติเป็นก็แล้วกัน หนูท่องได้ก็ดีแล้ว แต่ต้องพยายามปฏิบัติด้วยจึงจะเรียกว่าทำตัวถูก ต้องตามคำสั่งสอนของพระพุทธองค์ การปฏิบัติ บูชานับว่าเลิศกว่าสิ่งใด” เศรษฐีทองสั่งสอน “ที่เขาว่ารู้ธรรมะ กับมีธรรมะ ใช่ไหมครับตา พ่อครูเคยสอน” ปัญญาคุณกระเถิบเข้ามาใกล้ เตรียม พร้อมที่จะจดจำคำสั่งสอนของตาไว้ให้ได้มากที่สุด ครอบคลุมทุกอาณาบริเวณ หรีดหริ่งเรไรร้องกันระงมทุ่ง เป็นเวลาดึกสงัดแล้ว ไฟที่สว่างอยู่ตามบ้านค่อย ๆ ดับมืดลงทีละหลังคาเรือน แต่ห้าชีวิตที่เบิกบานแจ่มใส กับธรรมสนทนายังคงไม่ง่วงนอน ดูเหมือนหลานฝาแฝด ทั้งสองจะมีปัญหามาถามอยู่อย่างไม่ยอมจบสิ้นง่าย ๆ “ทำไมท่านสมภารไม่ย้ำเตือนให้ชาวบ้านทำตัว ตามมงคลชีวิตล่ะครับ ผมว่านี่แหละสำคัญมากเลย พ่อครูก็ยืนยันว่ามงคลชีวิตนี่แหละดีที่สุด” “วันนี้เป็นวันมาฆบูชา” เป็นวันสำคัญมากทีเดียว ท่านสมภารท่านจึงเทศน์เรื่องโอวาทปาฏิโมกข์อันเป็น หัวใจพระพุทธศาสนา สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงมอบหัวใจนี้ไว้แก่ชาวโลกในวันนี้เมื่อกว่าสองพัน - ห้าร้อยปีล่วงมาแล้ว” ก้านแก้วช่วยอธิบายให้หลานฟัง ก่อนที่ตาจะขยายความต่อ “หลังจากพระพุทธเจ้าตรัสรู้ได้ ๙ เดือน ทรง ประทับอยู่ที่วัดเวฬุวัน วันนั้นเป็นวันเพ็ญ เดือนสาม ที่เราเรียกว่าวันมาฆบูชานั่นแหละนะ พระอรหันต์ ๑,๒๕๐ รูปได้มาชุมนุมกันโดยมิได้นัดหมาย พระพุทธองค์ทรง แสดงโอวาทปาฏิโมกข์เพื่อพระอรหันต์เหล่านั้นจะได้ มีหลักการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันสำหรับการเผยแผ่ พระศาสนา ที่จริงก็คือการที่พระองค์ท่านนำคำสอน ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์มารวบยอดเป็นหลักสำคัญ ๓ ข้อเท่านั้น คือ สพฺพปาปสฺส อกรณ์ การไม่ทำบาปทั้งปวง กุสลสฺสูปสมฺปทา การยังกุศลให้ถึงพร้อม “ถูกแล้วพ่อปัญญา เราต้องทำตัวของเราให้ทั้ง สจิตฺตปริโยทปน รู้ธรรมะ และมีธรรมะจะได้รู้จักปรุงแต่งจิตใจของ การทำใจของตนให้ผ่องใส เราให้งดงาม และช่วยนำแสงสว่างไปสู่ผู้อื่นด้วย” "มาฆบูชา วันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓ ชาวพุทธจะร่วมกันกระทำ ลมเย็นพัดโชยมาแผ่ว ๆ ความมืดโรยตัวเข้า พิธีบูชาด้วยการรับศีล เวียนเทียน ฟังเทศน์ เป็นประจำทุกปี Kalyanamitra.org ๑๑๕