ข้อความต้นฉบับในหน้า
๔. ได้เดินทางแล้ว คิดว่าเหนื่อยนัก
จึงนอน ไม่ปรารภความเพียร ๆ
๕. บิณฑบาตไปไม่ได้อาหารมากตาม
ต้องการ คิดว่าเหนื่อยนัก ถึงทำความเพียรคง
ไม่ได้ดี อย่ากระนั้นเลยนอนดีกว่าจึงนอน ไม่
ปรารภความเพียร ฯ
5. บิณฑบาตได้อาหารมามาก คิดว่า
ตัวก็ฉันจนอิ่มเนื้อตัวหนักไม่ควรแก่การงาน
อย่ากระนั้นเลยนอนดีกว่า จึงนอน ไม่ปรารภ
ความเพียร ฯ
๗. เจ็บป่วยเล็กน้อย ก็คิดว่าพอมีเหตุ
จะอ้างได้แล้วว่ากลัวโรคจะกำเริบ จึงนอน
ไม่ปรารภความเพียร ฯ
๔. หายป่วยแล้ว ก็คิดว่าเพิ่งหายป่วย
ตัวเรานี้กำลังยังไม่ดี เดี๋ยวโรคจะกลับ จึงนอน
ไม่ปรารภความเพียร ฯ
เหตุแห่งความเพียร ๘
ประการของภิกษุ
๑. รู้ว่ามีงานรออยู่ จึงคิดว่าเวลาทำงาน
จะทำสมาธิ ทำความเพียร ก็ไม่สะดวก ตอนนี้
ยังพอมีเวลา จึงรีบปรารภความเพียรเพื่อคุณ
วิเศษที่ตนยังไม่ถึง เพื่อบรรลุธรรมที่ตนยังไม่
บรรลุ เพื่อทำให้แจ้งธรรมซึ่งตนยังไม่ได้ทำให้
แจ้ง
๗๖
๒. ทำงานเสร็จแล้ว จึงคิดว่า เมื่อตอน
ขณะทำงานการทำสมาธิก็ทำได้ไม่เต็มที่ ตอนนี้
เสร็จงานว่างแล้วจึงรีบปรารภความเพียร ๆ
๓.รู้ว่าทางที่จะต้องไปมีอยู่จึงคิดว่าเวลา
เดินทางจะทำสมาธิก็ไม่สะดวก ตอนนี้ยังไม่ได้
เดินทาง ต้องรีบเอาเวลาไปปรารภความเพียร ฯ
๔. เดินทางเสร็จแล้ว ก็คิดว่าเมื่อตอน
เดินทางจะทำความเพียรก็ไม่สะดวกไม่เต็มที่
ตอนนี้เดินทางเสร็จแล้ว ต้องรีบปรารภความ
เพียร ฯ
๕. บิณฑบาตได้อาหารมาน้อย ก็คิด
ว่าตอนนี้เนื้อตัวกำลังเบาสบาย เหมาะแก่
การงาน อย่ากระนั้นเลยเราจะต้องรีบปรารภ
ความเพียร ฯ
5. บิณฑบาตได้อาหารมามาก ก็คิด
ว่า ตอนนี้เราฉันอิ่มแล้วตัวกำลังมีกำลัง ควร
แก่การงาน อย่ากระนั้นเลย เราต้องรีบปรารภ
ความเพียร ฯ
๓. เจ็บป่วยเล็กน้อย ก็คิดว่าต่อไปอาจ
ป่วยหนักกว่านี้ก็ได้ ต้องรีบฉวยโอกาสที่ยัง
ป่วยน้อยอยู่นี้ รีบปรารภความเพียร ฯ
6. เพิ่งหายป่วย ก็คิดว่าเราเพิ่งหายป่วย
โอกาสที่จะกลับไปป่วยอีกก็มีอยู่ ต้องรีบฉวย
โอกาสที่หายป่วยแล้วนี้ทำความเพียร จึงรีบ
ปรารภความเพียร ฯ
พวกเราลองเอาหลักเหล่านี้มาเปรียบดู
กับตัวเองก็แล้วกันว่า ตัวเราจัดอยู่ในประเภท
ไหน เกียจคร้านหรือขยัน แล้วจะปล่อยตัว
เหลวไหลอย่างนั้นไป หรือจะปรับปรุงให้ดีขึ้น
“แม้เลือดเนื้อในกายของเราทั้งหมด
จักแห้งเหือดหายไปเหลือแต่หนัง เอ็น
กระดูก ก็ตามที หากยังไม่บรรลุสัมมา
สัมโพธิญาณแล้ว เราจะไม่ยอมลุกขึ้นเป็น
อันขาด”
(ปณิธานในวันตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า)
อานิสงส์การบำเพ็ญตบะ
เร็ววัน
กับเรา
๑. ทำให้เลิกเป็นคนเอาแต่ใจตัวได้ใน
๒. ทำให้คุณธรรมทั้งหลายเกิดขึ้นในตัว
๓. ทำให้มงคลข้อต้น ๆ ทั้งหมดเกิดขึ้น
๔. ทำให้เข้าถึงนิพพานได้เร็ว
“ขนฺตี ปรม ตโป ตีติกขา
ความอดทนอย่างแรงกล้า เป็นตบะ
อย่างยิ่ง”
(พุทธพจน์)
เมษายน ๒๕๖๑
Kalyanamitra.org