ความเพียรปฏิบัติธรรม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2531 ฉบับที่ 4 หน้า 78
หน้าที่ 78 / 128

สรุปเนื้อหา

๔. ได้เดินทางแล้ว คิดว่าเหนื่อยนัก จึงนอน ไม่ปรารภความเพียร ๆ ๕. บิณฑบาตไปไม่ได้อาหารมากตาม ต้องการ คิดว่าเหนื่อยนัก ถึงทำความเพียรคง ไม่ได้ดี อย่ากระนั้นเลยนอนดีกว่าจึงนอน ไม่ ปรารภความเพียร ฯ 5. บิณฑบาตได้อาหารมามาก คิดว่า ตัวก็ฉันจนอิ่มเนื้อตัวหนักไม่ควรแก่การงาน อย่ากระนั้นเลยนอนดีกว่า จึงนอน ไม่ปรารภ ความเพียร ฯ ๗. เจ็บป่วยเล็กน้อย ก็คิดว่าพอมีเหตุ จะอ้างได้แล้วว่ากลัวโรคจะกำเริบ จึงนอน ไม่ปรารภความเพียร ฯ ๔. หายป่วยแล้ว ก็คิดว่าเพิ่งหายป่วย ตัวเรานี้กำลังยังไม่ดี เดี๋ยวโรคจะกลับ จึงนอน ไม่ปรารภความเพียร ฯ เหตุแห่งความเพียร ๘ ประการของภิกษุ ๑. รู้ว่ามีงานรออยู่ จึงคิดว่าเวลาทำงาน จะทำสมาธิ ทำความเพียร ก็ไม่สะดวก ตอนนี้ ยังพอมีเวลา จึงรีบปรารภความเพียรเพื่อคุณ วิเศษที่ตนยังไม่ถึง เพื่อบร

หัวข้อประเด็น

- ความเพียรปฏิบัติธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๔. ได้เดินทางแล้ว คิดว่าเหนื่อยนัก จึงนอน ไม่ปรารภความเพียร ๆ ๕. บิณฑบาตไปไม่ได้อาหารมากตาม ต้องการ คิดว่าเหนื่อยนัก ถึงทำความเพียรคง ไม่ได้ดี อย่ากระนั้นเลยนอนดีกว่าจึงนอน ไม่ ปรารภความเพียร ฯ 5. บิณฑบาตได้อาหารมามาก คิดว่า ตัวก็ฉันจนอิ่มเนื้อตัวหนักไม่ควรแก่การงาน อย่ากระนั้นเลยนอนดีกว่า จึงนอน ไม่ปรารภ ความเพียร ฯ ๗. เจ็บป่วยเล็กน้อย ก็คิดว่าพอมีเหตุ จะอ้างได้แล้วว่ากลัวโรคจะกำเริบ จึงนอน ไม่ปรารภความเพียร ฯ ๔. หายป่วยแล้ว ก็คิดว่าเพิ่งหายป่วย ตัวเรานี้กำลังยังไม่ดี เดี๋ยวโรคจะกลับ จึงนอน ไม่ปรารภความเพียร ฯ เหตุแห่งความเพียร ๘ ประการของภิกษุ ๑. รู้ว่ามีงานรออยู่ จึงคิดว่าเวลาทำงาน จะทำสมาธิ ทำความเพียร ก็ไม่สะดวก ตอนนี้ ยังพอมีเวลา จึงรีบปรารภความเพียรเพื่อคุณ วิเศษที่ตนยังไม่ถึง เพื่อบรรลุธรรมที่ตนยังไม่ บรรลุ เพื่อทำให้แจ้งธรรมซึ่งตนยังไม่ได้ทำให้ แจ้ง ๗๖ ๒. ทำงานเสร็จแล้ว จึงคิดว่า เมื่อตอน ขณะทำงานการทำสมาธิก็ทำได้ไม่เต็มที่ ตอนนี้ เสร็จงานว่างแล้วจึงรีบปรารภความเพียร ๆ ๓.รู้ว่าทางที่จะต้องไปมีอยู่จึงคิดว่าเวลา เดินทางจะทำสมาธิก็ไม่สะดวก ตอนนี้ยังไม่ได้ เดินทาง ต้องรีบเอาเวลาไปปรารภความเพียร ฯ ๔. เดินทางเสร็จแล้ว ก็คิดว่าเมื่อตอน เดินทางจะทำความเพียรก็ไม่สะดวกไม่เต็มที่ ตอนนี้เดินทางเสร็จแล้ว ต้องรีบปรารภความ เพียร ฯ ๕. บิณฑบาตได้อาหารมาน้อย ก็คิด ว่าตอนนี้เนื้อตัวกำลังเบาสบาย เหมาะแก่ การงาน อย่ากระนั้นเลยเราจะต้องรีบปรารภ ความเพียร ฯ 5. บิณฑบาตได้อาหารมามาก ก็คิด ว่า ตอนนี้เราฉันอิ่มแล้วตัวกำลังมีกำลัง ควร แก่การงาน อย่ากระนั้นเลย เราต้องรีบปรารภ ความเพียร ฯ ๓. เจ็บป่วยเล็กน้อย ก็คิดว่าต่อไปอาจ ป่วยหนักกว่านี้ก็ได้ ต้องรีบฉวยโอกาสที่ยัง ป่วยน้อยอยู่นี้ รีบปรารภความเพียร ฯ 6. เพิ่งหายป่วย ก็คิดว่าเราเพิ่งหายป่วย โอกาสที่จะกลับไปป่วยอีกก็มีอยู่ ต้องรีบฉวย โอกาสที่หายป่วยแล้วนี้ทำความเพียร จึงรีบ ปรารภความเพียร ฯ พวกเราลองเอาหลักเหล่านี้มาเปรียบดู กับตัวเองก็แล้วกันว่า ตัวเราจัดอยู่ในประเภท ไหน เกียจคร้านหรือขยัน แล้วจะปล่อยตัว เหลวไหลอย่างนั้นไป หรือจะปรับปรุงให้ดีขึ้น “แม้เลือดเนื้อในกายของเราทั้งหมด จักแห้งเหือดหายไปเหลือแต่หนัง เอ็น กระดูก ก็ตามที หากยังไม่บรรลุสัมมา สัมโพธิญาณแล้ว เราจะไม่ยอมลุกขึ้นเป็น อันขาด” (ปณิธานในวันตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า) อานิสงส์การบำเพ็ญตบะ เร็ววัน กับเรา ๑. ทำให้เลิกเป็นคนเอาแต่ใจตัวได้ใน ๒. ทำให้คุณธรรมทั้งหลายเกิดขึ้นในตัว ๓. ทำให้มงคลข้อต้น ๆ ทั้งหมดเกิดขึ้น ๔. ทำให้เข้าถึงนิพพานได้เร็ว “ขนฺตี ปรม ตโป ตีติกขา ความอดทนอย่างแรงกล้า เป็นตบะ อย่างยิ่ง” (พุทธพจน์) เมษายน ๒๕๖๑ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More