ความสามารถและความเสียสละ : หน้า 14/124

เพียรพยายาม ร่างกายคนเราไม่ใช่เครื่อง จักร เครื่องยนต์นี้ครับ ขึ้นเขาลงห้วย ขึ้นเอาขึ้นเอา... พระองค์ก็ต้องเหนื่อยนะ ฉะนั้นผมจึงว่า พระองค์ทรงเสียสละ อย่างมหาศาลพวกที่เราเอง หากไม่สังเกต ไม่อยู่ใกล้ ๆ บางทีก็ไม่รู้ แหมบางคนบอก.... ทรงวิ่งทุกวันคงต้องแข็งแรง... เออคิดอย่างนั้น ได้อย่างไร... ถ้าจะถามผมว่า ผมชื่นชมพระองค์ อย่างไร โดยสรุปนะครับ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน หนึ่ง...มีนักดนตรีเก่ง ๆ ในโลกนี้หรือใน เมืองไทยก็เยอะแยะ พระองค์ก็เก่งและแต่ง เพลงได้ ทรงเล่นดนตรีได้ และทรงเล่นได้ดี ด้วย น่าชื่นชมไหมละครับ สอง....ทางด้านวิศวกรรมก็ทรงเก่ง อีก ทรงต่อเรือด้วยพระองค์เองได้ ทรงเคยเข้า แข่งขันเรือใบก็ได้รับรางวัลชนะเลิศทางมีความ รู้เรื่องวิทยุอย่างหาตัวจับไม่ได้ ทอง สาม....ในฐานะนักกีฬา ก็ทรงได้เหรียญ ไม่มีเลยสักครั้งที่จะทรงปัดแมลง ถามว่าทำไม หรอก ตามที่ผมเล่ามานี่ ได้สะท้อนให้เห็นถึง ความเมตตาต่อประชาชน และทรงแผ่พระ ผมเองก็ตอบไม่ได้ พระองค์จะทรงสงสาร เมตตาบารมีเอามาก ๆ ด้วย หรือทรงอดทนมาก ไม่ทรงขยับพระองค์เลย ตัวแมลงพวกนี้ใครโดนก็คันไปหมด ไม่ใช่ตัว สองตัวเต็มไปหมด เห็นแล้วทำให้ซาบซึ้งว่า อย่างเวลาพระเจ้าอยู่หัวเสด็จฯไปที่ไหน พระองค์จะทรงรู้เลยว่าใครจะเป็นผู้รู้ปัญหา โอ... พระองค์ท่านทรงอดทนเหลือเกิน ความทุกข์ยากของราษฎร คือทรงรู้เลยว่า เพื่อประชาชนไม่ว่าจะเป็นคนเจ็บคนป่วย ผู้ที่ทราบดีคือราษฎรนั่นเอง เพราะฉะนั้น พระองค์จะเสด็จฯเข้าไปทรงถามราษฎรโดย ตรงเลยว่า ถนนอยู่ไหน น้ำท่วมไหม ฝนแล้ง ตรงไหน ทรงรับรู้ปัญหาของราษฎรด้วยพระ องค์เอง จากนั้นก็ทรงนำเอาพระราชดำริของ พระองค์ท่านกับความคิดของเจ้าหน้าที่รัฐบาล เข้าไปแก้ไขปัญหานั้นให้กับราษฎร ฉะนั้น ทุกอย่างที่ทรงงานมักจะตรงกับปัญหาของ ราษฎร เพราะไม่เคยทรงมองข้ามความรู้สึก ของประชาชน และไม่เคยทิ้งประชาชนเลย..... บางครั้งเสด็จฯไปเหนื่อย ๆ ประชาชนมารอ เฝ้าฯ เอ้า... ทรงจอดรถลงไปอีกแล้ว พอขึ้นมา ได้สักระยะ เดี๋ยวก็เสด็จฯลงไปอีกอย่างนี้เป็น ประจำ... พระองค์ทรงอดทนและทรงพระ สี่...ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ทรงรอบรู้ เมตตาเป็นอย่างยิ่ง..... และเป็นนักธรรมชาติวิทยา ห้า...ในฐานะจิตรกร พระองค์ก็ทรง วาดรูปเก่ง จะเห็นว่าหากมองเป็นเรื่อง ๆ คงจะมีคน เก่งเหมือนอย่างพระองค์แต่ก็เพียงอย่างหนึ่ง อย่างใด แต่ผมถามคำเดียวว่ามีบ้างไหมที่เก่ง หลาย ๆ อย่างในคน ๆ เดียวเหมือนพระองค์ ท่าน ไม่มีหรอก มหัศจรรย์ไหม! ผมชื่นชมพระองค์ก็ในแง่ที่ว่า ความ ไหน ๆ ก็เล่าถึงพระราชจริยาวัตรของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวแล้ว ก็อดกล่าวถึง พระวิริยอุตสาหะของสมเด็จพระนางเจ้าฯ ไม่ได้ เห็นแล้วซาบซึ้ง..... คือ เวลาราษฎร มาเฝ้าฯ บางครั้งนานถึง ๕-๖ ชั่วโมง ทรง ประทับนั่งอยู่อย่างนั้น ไม่ได้ทรงลุกขึ้นเลย เราเองลุกขึ้นเปลี่ยนอิริยาบถกันนับสิบครั้ง แต่พระองค์ยังทรงประทับนั่ง ทรงถาม ราษฎรเป็นรายคน มีปัญหาอะไรก็พระ เก่งความดีทั้งหลายแหล่ รวมมาอยู่ใน ราชทานคำแนะนำเป็นรายบุคคลให้จด พระองค์ท่านนี่แหละ ผมว่าคนไทยควร บันทึกปัญหาไว้ ไม่ได้ทรงหยุดเลย น้ำก็ จะสำนึกและตระหนักมาก ๆ ควรจะภูมิใจ หาไม่มีอีกแล้วให้ได้อย่างพระองค์ท่าน แทบไม่ได้เสวย... ครั้งหนึ่งที่อีสาน... สมเด็จพระนางเจ้าฯ ผมว่าพระองค์เสด็จจุติมาเพื่อเป็นร่มเกล้า ทรงประทับอยู่ตั้งแต่ราวบ่าย ๔ โมงจนดึกถึง ของเราแท้ ๆ ผมอยากให้ทุกคนลองคิด สี่ห้าทุ่ม ตัวแมลงไม่รู้มาจากไหนเต็มไปหมด คิดอย่างที่ผมคิด แล้วถามตัวเองดูซิว่า เพราะตรงที่ประทับฉายไฟสว่าง ผมนี่ปัดซ้าย ที่ผมพูดไปมันเกินเลยไปหรือเปล่า ไม่มี ปัดขวา ทุกคนปัดกันวุ่นไปหมด แต่พระองค์ ๑๒ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org คนยากคนจน คนเหนือคนใต้ พุทธหรือ อิสลาม ทุกคนคือพสกนิกรของพระองค์... เห็นแล้วน่าปีตินะครับ ทรงพระเมตตา อย่างยิ่ง ทรงให้กำลังใจแก่ราษฎร ทรง อยากให้เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่ อะไรเป็น สิ่งที่ดีก็ทรงแนะนำ ผมว่าเป็นบุญนะสำหรับ ประเทศของเรา พวกเราเกิดมาอย่างผู้มีบุญ แล้วพวกเราล่ะ จะถวายความจงรักภักดี ให้ล้นเกล้าล้นกระหม่อมทั้งสองพระองค์ แค่ไหน...” เป็นบุญของชาติ เป็นบุญคนไทย ที่อยู่ภายใต้พระร่มเงาพระบรมโพธิสมภาร ที่ข้าแผ่นดินทั้งหลายควรสำนึกในพระ มหากรุณาธิคุณยิ่งด้วยชีวิต ธันวาคม ๒๕๐๑