ความสำเร็จในหน้าที่การงานและการสร้างบุญ : หน้า 78/124

กัลยาณมิตร : แล้วผลกระทบต่อครอบครัว ล่ะคะ? อ.พิศมัย : “สำหรับภายในครอบครัว ดิฉัน เป็นผู้อยู่เบื้องหลังนะคะ ส่วนด้านสังคมข้าง นอกก็ยกให้เป็นหน้าที่ของอาจารย์อุดม แสง หิรัญ ซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัว อาจารย์อุดม ชาตินี้คะ? อ.พิศมัย : “ความปรารถนาที่สุดก็คือ อยากจะสร้างบุญสร้างกุศล เพราะตอนนี้ ลูก ๆ ได้มารับภาระกันหมดแล้ว ดิฉันก็ มีความสบายขึ้นเยอะ เงินทองที่ได้มาก็ อยากจะทำบุญเยอะ ๆ เพราะวันพรุ่งนี้จะ ท่านเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนเทคโนโลยี มีสำหรับเราหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ตราบใดที่ กรุงเทพ เคยเป็นนายกสโมสรลูกเสือวิสามัญ ๒ สมัย ตั้งแต่ปี ๒๕๒๑ - ๒๕๒๔ ก็ ๔ ปี แล้วก็มาเป็นนายกสมาคมโรงเรียนราษฎร์ อาชีวะศึกษาเอกชนอีก ๓ สมัย ก็ 5 ปีน่ะค่ะ ตั้งแต่ปี ๒๕๒๔ - ๒๕๒๙ ปัจจุบันนี้ไม่ได้เป็น ขออนุญาตเขาว่าขอมาทำงานส่วนตัว เพราะ ไม่ค่อยจะมีเวลา และเคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรี สมัยนั้น ฯพณฯ พิชัย รัตตกุล เป็นรองนายก ท่านก็ให้จัดอบรมเจ้าของสวนยางที่ส่วนมาก เจ้าของกิจการไม่ค่อยจะมีความรู้ โดยหา วิทยากรมาอบรมให้ และเมื่อมีการอบรม ในภาคทฤษฎีแล้วก็ต้องมีภาคปฏิบัติด้วย เราก็ให้ต้นยางเขาฝึกกรีด ฝึกที่ไร่ชลบุรี ให้ความรู้ตลอดจนอาหารระหว่างการอบรม บางครั้งก็ ๗ วัน บางครั้งก็ ๑๐ วัน ให้ความรู้ เป็นวิทยาทานให้เขากลับไปดูไร่ของเขาเอง และเป็นผู้ริเริ่มปลูกสวนยางเป็นแปลงแรก ในชลบุรี ทำจนได้ผลแล้วชักชวนชาวไร่เขาปลูก ด้วย แต่เขาไม่เชื่อ เขาคิดว่าชลบุรีปลูกไม่ได้ จนเราได้ผลแล้วเราก็ให้พันธุ์ ให้คำแนะนำ ให้การอบรม เขาถึงได้เชื่อ” กัลยาณมิตร : อาจารย์คะ ทั้งในหน้าที่ การงานทางโลกก็ประสบความสำเร็จสูงสุด คือเป็นทั้งเจ้าของสวนยางถึง ๔,๐๐๐ ไร่ มีสวนทุเรียนและมีกิจการโรงเรียนถึง ๓ โรงเรียนใหญ่ ๆ ด้วยกัน อยากจะเรียน ถามอาจารย์ว่า อาจารย์ได้ประพฤติปฏิบัติ ธรรม ครอบครัวก็มีความสุข อะไรคือความ เลย เรายังมีลมหายใจอยู่เราจะได้สร้างบุญ สร้างกุศล เพื่อเราไปอยู่ในภพหน้าเรา จะได้สร้างบารมีสบายขึ้นกว่านี้” กัลยาณมิตร : อาจารย์อยากจะให้ของขวัญ อะไรกับชาวโลกหรือคนทั่ว ๆ ไปบ้างคะ? อ.พิศมัย : “ดิฉันเคยมีความรู้สึกอย่างนี้นะคะ เมื่อตอนที่ดิฉันเริ่มสร้างโรงเรียนใหม่ ๆ ได้มี เจ้าหน้าที่ของบ้านเมืองคนหนึ่ง เขาบอกกับ ดิฉันว่า คุณพิศมัยคุณมีที่ทางตั้งเยอะแยะ คุณขายเสียเถอะ เอาเงินไปฝากต่างประเทศ แล้วคุณไปอยู่ต่างประเทศดีกว่า เพราะอีก หน่อยเมืองไทยจะเป็นคอมมิวนิสต์ เขาพูด อะไรต่ออะไรอีกหลายอย่าง ดิฉันก็บอกเขาว่า ความคิดของคุณไม่ได้อยู่ในความคิดของดิฉัน เลย ดิฉันไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย ดิฉันมีความ รู้สึกว่าเราจะทำอย่างไรให้ประเทศนี้อยู่ได้ เขาก็ตอบว่าประเทศไทยไม่ใช่ของคุณคนเดียว นะ ดิฉันบอกว่าถูกต้องค่ะ ไม่ใช่ของดิฉัน คนเดียว แต่เราจะทำอย่างไรให้ประเทศของ เราอยู่ได้ ดิฉันมีความมุ่งมั่นอยู่ว่าจากจุดเล็ก ๆ ของดิฉันที่ได้สร้างโรงเรียนเพราะว่า เมื่อคน เรามาถึงจุดหมายปลายทางนะคะ การดำเนิน ชีวิตประสบความสำเร็จสูงสุดแล้ว เราพอใจ แค่นี้แล้วดิฉันก็นึกถึงประเทศชาติถึงที่ว่า เรา จะทำอย่างไรให้ประเทศของเราเจริญก้าว หน้ารุ่งเรือง มีแต่คนฉลาด ๆ นึกถึงความ ร่มเย็นที่เราได้เกิดมาเป็นคนไทย อยากจะ ตอบแทนบุญคุณของประเทศชาติด้วยการ ปรารถนาที่สุดที่อยากจะทำในปัจจุบัน ให้ความรู้ ความดีแก่เด็กทุก ๆ คน ความดี ๗๖ กัลยาณมิตร อันนี้จะกระจายออกจากหนึ่งกลายเป็นสิบ จากนักเรียนคนนี้ไปเป็นสิบ คูณด้วยสิบ ไปเป็นพัน ๆ คุณต่อไปเรื่อย ๆ อีกหน่อย คนทั้งประเทศจะเป็นคนดี ในความรู้สึก อย่างนั้นจนทุกวันนี้ก็เหมือนกัน เรามีความ รู้สึกว่าเราจะทำยังไงให้เด็กคนไทย เป็นเด็ก ฉลาดมีความรู้ความสามารถ เมื่อจบออกไป แล้ว เขาจะได้ไปทำงานเพื่อพัฒนาประเทศให้ ดียิ่งขึ้น ความรู้เรามีเท่าไรเราจะให้ไปให้หมด ก็เคยพูดกับครูบาอาจารย์อยู่เสมอ ๆ เหมือน กันว่า ความรู้ที่อาจารย์ได้รับมา อาจารย์ อย่าถ่ายทอดแค่ ๕๐ นะ เพราะว่าคำพูดของ คนเราจะบอกว่า อาจารย์ท่านหนึ่งจะถ่ายทอด ความรู้ให้แก่นักเรียนแค่ ๕๐-๗๐ ใช่ไหมคะ อย่างของเรานี่อยากจะให้อาจารย์ถ่ายทอดไป เลย ๑๐๐% แล้วจากประสบการณ์อาจารย์มี อะไรอีกล่ะ เอามาเสริมเข้า เด็กจะได้ไม่ต้อง สงสัย เด็กเกิดความประทับใจ เขาได้รับความดี ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่จากอาจารย์ เขาก็ต้องไป กระจายความดี เกิดความรู้สึกอย่างนั้น” เธอ....ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของ ครอบครัว “แสงหิรัญ” เป็นมิ่งขวัญของหมู่ชน ดั้นด้นหาคุณธรรมจนเลิศล้ำด้วยสรรพกุศล หวังหลุดพ้นจากวังวนแห่งวัฏสงสาร ด้วย ญาณทัสสนวิสุทธิ์ เข้าถึงแดนวิมุต ถึงที่สุด แห่งทุกข์ ได้พบเอกันตบรมสุข สุขอันเป็นอมตะ ยิ่งยืนนานตลอดกาลอันเป็นนิจนิรันดร์ “พิศมัย” พิศยิ่งล้ำ แสงหิรัญ พิศพักตร์ดั่งดวงจันทร์ เจิดจ้า พิศธรรมยิ่งสุขสันต์ ใสสว่าง พิศเพ่งเพียรเฉพาะหน้า กิเลสร้าย มลายสูญ ธันวาคม ๒๕๐๑ Kalyanamitra.org