ข้อความต้นฉบับในหน้า
รถไฟสองขบว
ถไฟสองขบวนกำลังเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้าเข้าสู่
ใต้หลังคาของสถานียูเนียน แล้วหยุดให้ผู้โดยสารลง
รถไฟขบวนหนึ่งมาจากนครนิวยอร์ค ส่วนอีกขบวนหนึ่ง
มาจากภาคใต้โพ้น คนสวมหมวกแก๊ปแดง (คนขน
ของ) ทำงานอย่างกุลีกุจออยู่ทั่วไป บนรถเข็นทั้งหลาย
มีกระเป๋าและหีบห่อตั้งซ้อนกันเป็นกองสูง ๆ อยู่ทั่วไป
บัดนี้ในห้องพักผู้โดยสารขนาดมหึมานั้นมีเสียงก้องกังวาน
สนั่นไปหมด ทั้งนี้เนื่องด้วยเสียงเดินของคนมากมาย
กระทบหลังคาโค้งขนาดใหญ่แล้วสะท้อนกลับลงมา
แสงสว่างถูกกรองด้วยกระจกหน้าต่างข้างบนและสาด
12
FORCEST
T
ไปกรุงวอชิงตัน
ธันวาคม ๒๔๓๑
ลงมาอาบคนเดินทางผู้รีบร้อนขมีขมันที่มาจากทุกภาค
ของประเทศ แท้จริงเขาทั้งหลายก็มาจากทั่วโลกนั่นเอง
เมื่อออกจากสถานีเดินไปตามทางใต้หลังคายาวมีเสารับ
นั้นแล้ว เขาก็จะหยุดดูธรณีประตูกรุงวอชิงตัน นครหลวง
ของสหรัฐ อันเป็นสิ่งประทับใจสักประเดี๋ยวหนึ่ง
พอเข้าในประตู คนผิวดำร่างสูงตัวก้มไปข้างหน้า
เล็กน้อยก็ถูกเบียดด้วยฝูงชนไปข้างหนึ่ง แล้วยังซวนเซ
ไปอีกเพราะถูกใครคนหนึ่งกระแทกเข้าที่กระเป๋าไม้ใบใหญ่
ซึ่งเขากำลังหิ้วอยู่โดยจับที่เหล็กหูหิ้ว เขาหยุดเดินและ
วางกระเป๋าลงบนพื้นอย่างเบา ๆ ถอดหมวกแก๊ปแบบ
กอล์ฟออกจากศีรษะแล้วยกมือขึ้นลูบผมสีเทาอันสั้น
เกรียน เขาเงยศีรษะขึ้นดูฝูงคนไปทั่ว ๆ ขณะนั้นมีนัก
เดินทางผิวคล้ำเพราะกรอากาศคนหนึ่งกำลังรีบร้อนออก
มาจากที่พักอันขมุกขมัวในห้องพักผู้โดยสารตรงมายัง
ประตูใหญ่ เขาเหลือบดูและหันมาเพ่งมองด้วยสายตา
อันคม แน่นอนมันเป็นเวลาสมควรแล้ว ที่เขาควรจะกลับ
บ้านเสียที เขาได้ไปขุดค้นในที่รกร้าง ณ ประเทศอียิปต์
อยู่นานเหลือเกิน ตรงนั้นต่อสายตาอันตกตะลึงของนัก
โบราณคดีได้ปรากฏรูปเงาขึ้นที่ทางเข้าประตู รูปนั้นเป็น
พระเศียรของพระเจ้าฟาโรห์ ความจริงย่อมจะเป็นดังนั้น
ไปไม่ได้ แต่ก็ปรากฏอยู่จริง ๆ เฉพาะหน้า ณ ที่ตรงนั้น-
หัวกระโหลกรูปงามหน้าผากกว้าง จมูกโด่งเป็นสง่า
ผนังช่องจมูกบางและบานที่ฐานกระดูกแก้มนูน และริม
ฝีปากบาง ดูเหมือนเจ้าของรูปจะรู้สึกว่าได้ถูกมองอย่าง
พินิจพิเคราะห์ เขาจึงหันมามองดูนักเดินทางบ้าง นักเดินทาง
หลิ่วตาชำเลืองดู เห็นเป็นหน้าของชาวนิโกร ฐานะเป็น
คนจนขั้นกรรมกรและทันใดนั้นเขาก็เหลียวไปทางอื่น
อย่างรวดเร็ว คืนวันนั้น ก่อนเข้านอน นักโบราณคดี
นามอุโฆษได้คิดถึงเรื่องนี้อีก เขายังคงเห็นนัยน์ตาคู่
กัลยาณมิตร ๙๕
Kalyanamitra.org