การพัฒนาสังคมไทย : หน้า 48/124

พลอากาศเอกวีระ กิจจาทร ท่านได้ เริ่มบทสนทนาด้วยทรรศนะความคิดเห็นต่อ การพัฒนาสังคมไทยว่า “ผมว่าการพัฒนาทางด้านจิตใจของ พลเมืองและการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจ และเทคโนโลยีนี่ เป็นเรื่องที่แยกกันไม่ออกเป็น เรื่องเกี่ยวพันกัน เรื่องของเศรษฐกิจก็เป็นเรื่อง ของ Demand และ Supply ตามหลักเศรษฐ ศาสตร์ แต่ทางจิตใจก็เกี่ยวข้องกับ De- mand คือความต้องการไม่มีที่สิ้นสุดไม่รู้จัก หลักการบริหารงานให้ ขอบเขต เมื่อมี Demand มาก Supply ไม่พอ ก็เดือดร้อน จิตใจก็เดือดร้อน ถ้าหากว่าความ ต้องการของเรามีขอบเขตพอสมควรกับฐานะ ของตัวเอง ของแต่ละคนมันก็ไม่เดือดร้อน มี ประสบความสำเร็จ “หนึ่ง จะต้องมีความรู้ สอง ต้องมีความสามารถ ถ้าขาด รายได้พอสมควรแล้วก็มีความต้องการพอ ความรู้ความสามารถนี้ไม่มีทางทำงานได้ สมควร เพราะฉะนั้นเศรษฐกิจของแต่ละคน ควรอยู่ในขนาดที่เป็นไปได้ จะทำให้ส่วนรวมก็ เป็นไปได้เช่นกัน การพัฒนาจึงควรทำควบคู่ กันไปทั้งสองด้าน ซึ่งผมว่าในแง่ของสังคมไทย ที่มีพุทธศาสนาเป็นพื้นฐานรองรับอยู่นั้น ควร จะมีคุณธรรมที่เป็นหลักง่าย ๆ ว่า ๑. เราจะไม่ทำความเดือดร้อน ให้เกิดขึ้นกับตัวเอง ๒. ไม่ทำความเดือดร้อนให้กับสังคม ทำประโยชน์ให้เกิดกับสังคมของตัวเอง หลักง่าย ๆ แค่นี้ก็เรียกว่าเป็นพลเมืองดีแล้ว ใช้ได้แล้ว จะได้ไม่เป็นภาระต่อสังคม ในขณะ เดียวกันก็ทำประโยชน์ให้กับสังคม ผมว่าหลัก อันนี้จะทำให้สังคมก็ดีประเทศชาติก็ดีเจริญขึ้น สาม ต้องมีประสบการณ์ เมื่อมี ประสบการณ์แล้ว จะต้องมีความรับผิดชอบ คนบางคนมีความรู้ มีประสบการณ์ มีความ สามารถ แต่ขาดความรับผิดชอบ ทำอะไรก็ ไม่กล้าทำ กลัวจะผิด กลัวต่าง ๆ นานา ก็เป็น ผู้บริหารที่ดีไม่ได้ อันนี้สำคัญที่สุด ผมถือ ว่าความรับผิดชอบ การตัดสินใจที่ดี ต้องทัน เวลา และรวดเร็วเป็นเรื่องสำคัญที่จะก่อให้เกิด ความสำเร็จ.... ที่สำคัญที่สุดคือ ความมีมนุษยสัมพันธ์ การบริหารงานที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ เท่าที่ควรทั้ง ๆ ที่มีทุกสิ่งทุกอย่าง มีประ สบการณ์ มีความสามารถ แต่ไม่มีมนุษยสัม พันธ์ ทำอะไรแทนที่จะสำเร็จก็ไม่สำเร็จ ไปติด ก้าวหน้าขึ้นเพราะทุกคนไม่ทำความเดือดร้อน ต่อใครก็ไม่สำเร็จ จะปฏิเสธใครแทนที่จะพูดให้ ให้ มีแต่ทำประโยชน์ให้ ไม่ทำตัวให้เป็นภาระ กับคนอื่น หรือไม่ทำตัวให้เป็นปัญหาให้คนอื่น ต้องตามแก้ ช่วยกันปฏิบัติตามกฎหมายตามระ เบียบข้อบังคับ ฟังเหตุผล มีศีลธรรมมีคุณธรรม ผมว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะดีเรียบร้อยแต่คิดว่าคง จะทำได้ไม่ง่ายนัก สิ่งแวดล้อมต่าง ๆ เช่น ความเดือดร้อนทางเศรษฐกิจ ความเดือดร้อน ทางด้านค่าครองชีพ ก็มีส่วนทำให้เกิดความ เห็นแก่ตัว ทำให้เกิดความมักได้ ๔๖ กัลยาณมิตร เขาเข้าใจ บางทีก็ต้องโกรธกันไป แล้วก็ไม่ได้ รับความร่วมมือ ทำงานที่ไหนก็ปกครองใคร ไม่ได้ ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาก็ไม่ให้ความร่วมมือ ผู้บังคับบัญชาที่เหนือกว่าก็ไม่ให้ความร่วมมือ เพื่อนก็ไม่ช่วยเหลือ ความมีมนุษยสัมพันธ์จึง เป็นปัจจัยสำคัญนอกเหนือไปจาก ความขยัน หมั่นเพียร ความตั้งใจจริง ความเอาใจใส่ จดจ่อแน่วแน่ ตามหลักธรรมะ ซึ่งเป็นเรื่องจะ ต้องมีอยู่แล้ว...” จะเห็นว่าประโยชน์จากการที่ เรายึดถือหลักธรรม ในพระพุทธศาสนา ทำให้เราร่มเย็นเป็นสุขแค่ไหน เราคิดดูซิว่ารอบ ๆ บ้านเรานี่ หลาย ๆ ประเทศเดือดร้อน กันอย่างไร แต่เราอยู่ได้ ท่ามกลางความเดือดร้อนเหล่านั้น เพราะเรามีพระพุทธศาสนา เป็นหลัก ธันวาคม ๒๕๓๑