ความขัดแย้งในองค์กร : หน้า 108/124

เอาเถอะ ผมอยากรู้ความจริงทั้ง เสียงเน้นหนักจริงจัง สรุปที่มาและขั้นตอนซึ่งทำไปแล้วของ โครงการจบลง ผมจึงเสริมต่ออีกว่า “ครั้งแรกที่ท่านอธิบดีทำบันทึกเสนอ แจ้งผลการตัดสินคัดเลือกบริษัทเข้ามารับ น้ำเสียงของท่านปลัดฯ บ่งชัดว่าท่าน พรรคการเมืองต่างกัน ก็ปรากฏบนหน้าหนึ่ง ของหนังสือพิมพ์เกือบทุกฉบับ หมด” ท่านรัฐมนตรีผงกศีรษะเล็กน้อย ส่วนน้ำ ขัดใจเป็นอย่างมาก "จะให้เขาเอาเหตุผลอะไรมาอ้างล่ะ ไอ้ที่มันจะเข้าเนื้อที่จะเดือดร้อนเขารู้..... เสีย เรื่อย ๆ - คายอเมริกาอยู่ไกลไป ถ้าระยะทางใกล้เหมือน พัทยาเหมือนสัตหีบผมจะรีบส่งคนเอารถ ไปรับให้เขากลับมาชี้แจงกับท่านนายกฯ เอง “นายกรัฐมนตรีท่านสนใจเรื่องนี้ด้วย หรือครับผม" ผมเรียนถามท่านรัฐมนตรีด้วยความ งาน ท่านรัฐมนตรีช่วยๆ ได้โน้ตสั่งการให้นำ เรื่องกลับไปทบทวนใหม่ พอท่านอธิบดีส่ง บันทึกแจ้งยืนยันมติเดิมของคณะกรรมการ เรื่องที่ส่งมาก็เลยเงียบหายไป กระผมทราบ ข่าวเป็นการภายในเล็กน้อยว่า ท่านรัฐมนตรี ช่วยๆ ไม่เห็นด้วยกับมตินี้ เมื่อไม่ยอมแก้ ไขท่านจึงเก็บเรื่องไว้ครับผม “รู้ไหม.....” ท่านรัฐมนตรีหันไปถาม ท่านปลัดฯ · ทำไมเขาไม่เห็นด้วย ...... “....เจ้าของบริษัทที่ได้รับคัดเลือกเป็น คําถามนี้ของท่านเอง แปลกใจ “มีบันทึกจากสํานักนายกฯ ถึงผมสั่งให้ ส่งคนที่ดูแลเรื่องนี้ไปชี้แจง ..... เฮงจริง ๆ เวลา มีเรื่องต้นไม่อยู่เสียน อีก ๒ วันรัฐมนตรีพา ณิชย์ของเบลเยี่ยมจะเข้าพบท่านนายกฯ เรื่องนี้ อยู่ในรายการสนทนาด้วย.... เอาอย่างนี้ก็แล้ว เพื่อนของผม” ถามไปแล้วท่านรัฐมนตรีก็ตอบ กันนะท่านปลัดฯ แก้ปัญหาเฉพาะหน้า ไปก่อน ท่านรัฐมนตรีหยุดไปนิดหนึ่งแล้วจึงพูด ต่ออย่างตัดสินใจ “กระผมขอรับรองด้วยเกียรติครับผม คณะกรรมการได้พิจารณาคัดเลือกจากคุณสม บัติที่เราตั้งเป็นเกณฑ์มาตรฐานไว้แต่แรก จริง ๆ” ผมรีบยืนยันกับท่านทั้งสองในฐานะที่ ตัวเองเป็นประธานกรรมการที่ได้รับมอบหมาย ให้ทำหน้าที่ในครั้งนี้ “ผมรู้..... ถ้าพวกคุณทำไม่ถูกไม่ต้อง ป่านนี้ถูกเขาสับเละเป็นโจ๊กไปแล้วล่ะ เรื่อง แบบนี้เขาถนัดนัก” ท่านรัฐมนตรีพูดพลาง ขมวดคิ้วใช้ความคิด “ผอ.ทำบันทึกถึงอธิบดีเก่าของคุณ สั่ง ให้เชิญบริษัทที่ได้รับคัดเลือกเข้ามาเซ็นสัญญา นับวันข่าวก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นไป ระหว่างนี้กว่าจะอ่านข่าวประจำวัน จบลงได้ ผมต้องใช้ทั้งความพยายามและ เหตุผลบังคับตัวเองว่า แม้หลายข่าวจะไม่ตรง กับความจริงที่ผมทราบมาก็ตาม แต่ข่าวเหล่า นั้นเกี่ยวพันกับผู้บังคับบัญชาระดับสูงของ กระทรวงโดยตรงซึ่งผมจำเป็นต้องรับรู้เอาไว้ และเพื่อประคับประคองใจให้ชุ่มชื่น เยือกเย็นท่ามกลางบรรยากาศมืดทึบน่าอึดอัด นี้ ผมจึงภาวนา “สัมมา อะระหัง” ในใจ ไว้ตลอดเวลาที่นึกขึ้นได้ระหว่างทำงาน กลับ บ้านก็ใช้เวลานั่งสมาธิและอ่านหนังสือธรรมะ มากขึ้น ขณะนี้ผมอ่าน พระสูตรและอรรถกถา มาถึงบทขุททกนิกายชาดก ว่าด้วยพระเวส สันดรทรงบำเพ็ญทานบารมี จากการที่ผมนำวิธีการอ่านหนังสือ ธรรมะซึ่งหลวงพ่อทัตตชีโวท่านกรุณาเทศน์ สอนไว้มาใช้ คือสวดมนต์ทำวัตรเย็นและนั่ง สมาธิก่อนแล้วจึงค่อยมาอ่านหนังสือ ขณะ อีกฉบับหนึ่งตอบบันทึกสำนักนายกฯฉบับนี้ อ่านก็เอาใจจรดเข้าศูนย์กลางกาย ทำใจ ให้ผมด้วย แจ้งว่าการดำเนินงานขั้นต้นเสร็จ ลิ้นแล้วเพียงแต่รอให้บริษัทเข้ามาเซ็นสัญญา รับงานเท่า น เมื่อผมนำเรื่องนี้เสนอ ท่านปลัดฯได้พูด ขึ้นมาลอย ๆ ว่า “.....เรื่องคงไม่จบลงง่าย ๆ อย่างนี้ “ในเมื่อไม่พอใจ ท่านรัฐมนตรีช่วยๆก็ หรอก ...” น่าจะออกคำสั่งยกเลิกกรรมการชุดเก่าแล้วตั้ง ชุดใหม่ที่ท่านสั่งจะได้เข้ามาทำงานต่อ เรื่อง ระหว่างประเทศจะเอามาเก็บเอามาดองเงียบ อย่างนี้ได้อย่างไร” ๑๐๖ กัลยาณมิตร ๕ วันต่อมาท่านรัฐมนตรีช่วยๆก็กลับ มาถึงเมืองไทย จากนั้นข่าวความขัดแย้งขัดผล ประโยชน์ ข่าวการทำงานก้าวก่ายหน้าที่กัน ของรัฐมนตรีว่าการกับรัฐมนตรีช่วยๆ ซึ่งมาจาก เย็น ๆ ค่อย ๆ พิจารณาเรื่องราวตามตัวอักษร ไปเรื่อย ๆ ด้วยวิธีการนี้ จิตรับรู้ของผมจึงพัฒนา ก้าวหน้าก้าวไกลต่างไปจากเดิมอย่างเห็น ได้ ด ..... ... “หม่อมฉันทูลขอพระโอรสชาลีและ พระกุมารีกัณหาชินา เพื่อจักนำไปเป็น ทาส- หากชูชกกล่าวค่านี้ขณะพระเวสสันดร ยังทรงดำรงอิสริยยศเป็นโอรสพระเจ้าสัญชัย ราชาแห่งนครเชตุดร ธันวาคม ๒๕๖๑ Kalyanamitra.org