ความรู้คู่คุณธรรม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2531 ฉบับที่ 12 หน้า 74
หน้าที่ 74 / 124

สรุปเนื้อหา

ศึกษาและใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ เล็งเห็นว่า ชีวิตทุก ๆ วินาทีควรเป็นโอกาสของการเรียนรู้ ในการทำความดี บ่มบารมีให้แก่รอบ ตาม ระบอบธรรมาธิปไตย จึงได้ตั้งใจอบรมกุลบุตร กุลธิดา ด้วยแนวคิดที่ว่า “ความรู้ ต้องคู่ คุณธรรม” จึงน้อมนำนักเรียนของเธอให้ ได้พบกับสิ่งดีงามตั้งแต่จุดเริ่มต้นของการศึกษา เธอเล่าว่า “ได้นำนักเรียนไปวัด ๗ ปีแล้ว สาเหตุ เนื่องมาจากตั้งแต่ดิฉันเริ่มเข้าวัดได้ฟังธรรมะ จากหลวงพ่อทัตตะ ก็เลยมีความรู้สึกว่าชอบ มาก และมีความรู้สึกว่า เด็กเดี๋ยวนี้ไม่มี โอกาส เพราะพ่อแม่ไม่ค่อยมีเวลาอบรม สั่งสอนลูกในด้านธรรมะ เด็กส่วนมาก จะรู้จักแต่ในด้านความสนุกสนานด้าน เดียว แต่ถ้าเราพาเขาไปวัด เขาจะพบแต่ ความสะอาด ร่มรื่น มีระเบียบวินัย พร้อม ทั้งได้ธรรมะ ซึ่งเขาจะเอามาใช้ในชีวิต ประจำวันได้อย่างดี

หัวข้อประเด็น

- ความรู้คู่คุณธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ความรู้ต้องคู่คุณธรรม อาจารย์พิศมัย แสงหิรัญ คู่ขวัญคู่ บารมีของท่านผู้อำนวยการโรงเรียนเทคโนโลยี กรุงเทพ เป็นผู้ตั้งใจเรียนรู้ทั้งพุทธศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ ตระหนักในคุณค่าของการ ศึกษาและใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ เล็งเห็นว่า ชีวิตทุก ๆ วินาทีควรเป็นโอกาสของการเรียนรู้ ในการทำความดี บ่มบารมีให้แก่รอบ ตาม ระบอบธรรมาธิปไตย จึงได้ตั้งใจอบรมกุลบุตร กุลธิดา ด้วยแนวคิดที่ว่า “ความรู้ ต้องคู่ คุณธรรม” จึงน้อมนำนักเรียนของเธอให้ ได้พบกับสิ่งดีงามตั้งแต่จุดเริ่มต้นของการศึกษา เธอเล่าว่า “ได้นำนักเรียนไปวัด ๗ ปีแล้ว สาเหตุ เนื่องมาจากตั้งแต่ดิฉันเริ่มเข้าวัดได้ฟังธรรมะ จากหลวงพ่อทัตตะ ก็เลยมีความรู้สึกว่าชอบ มาก และมีความรู้สึกว่า เด็กเดี๋ยวนี้ไม่มี โอกาส เพราะพ่อแม่ไม่ค่อยมีเวลาอบรม สั่งสอนลูกในด้านธรรมะ เด็กส่วนมาก จะรู้จักแต่ในด้านความสนุกสนานด้าน เดียว แต่ถ้าเราพาเขาไปวัด เขาจะพบแต่ ความสะอาด ร่มรื่น มีระเบียบวินัย พร้อม ทั้งได้ธรรมะ ซึ่งเขาจะเอามาใช้ในชีวิต ประจำวันได้อย่างดีเยี่ยม” กัลยาณมิตร : อาจารย์มีนักเรียนที่อยู่ใน โรงเรียนเทคโนโลยีกรุงเทพเท่าไรคะ? อ.พิศมัย : “ประมาณ ๓,๗๐๐ กว่าคน กัลยาณมิตร : แล้วที่โรงเรียนเทคนิค บริหารธุรกิจกับที่โรงเรียนโปลีเทคนิค ละคะ? อ.พิศมัย : “ที่บริหารธุรกิจประมาณ ๒,๕๐๐ คน แล้วที่โพลีเทคนิค ๕๗๐ กว่าคน กัลยาณมิตร : อาจารย์มีลูกศิษย์ผู้ชายและ วัยรุ่นทั้งนั้นเลย อาจารย์รู้สึกหนักใจไหม คะ ที่ต้องปกครองเด็กเยอะ ๆ ขนาดนี้? อ.พิศมัย : “ไม่หนักใจเลยค่ะ ๗๒ กัลยาณมิตร เพราะใน ความรู้สึกของดิฉัน เขาคือลูก เราต้องการ อยากให้ลูกเราดีขนาดไหน ก็อยากให้เขาดี ที่สุดเหมือนกับลูกของเรา เราก็อยากจะให้เขาดี ขนาดนั้น” กัลยาณมิตร : ในขณะที่นักเรียนช่างกล หรือเด็กเทคโนโลยีทั่ว ๆ ไป ซึ่งเป็นเด็ก วัยรุ่นขนาดนี้ มักจะมีปัญหา ของอาจารย์ ทำยังไงคะ? อ.พิศมัย : “ในการรับเด็กใหม่ปีหนึ่งนะคะ ก่อนที่จะเข้าเรียน จะจัดให้ไปปฐมนิเทศที่วัด โดยให้ไปอยู่ธุดงค์ ๓ วัน เฉพาะเด็กใหม่ ไปหมดเลย ๑,๒๐๐ กว่าคน ครูบาอาจารย์ ก็ไปด้วยทุกครั้ง แล้วหลังจากนั้นก็จะจัดให้ไป เป็นประจำทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละ ๒ ห้องเรียน เพื่อจะได้ไปทบทวนและเป็นการตอกย้ำ กัลยาณมิตร : นอกจากอาจารย์ได้อบรม ความลึกซึ้งให้กับนักเรียนแล้ว ในเรื่อง ของครู อาจารย์มีวิธีการอย่างไรคะ? อ.พิศมัย: “อบรมครูด้วย และพาไปวัดด้วย คือที่ดิฉันจัดเด็กไปอยู่ธุดงค์ ๑,๐๐๐ กว่าคน แล้วเอาครูไปด้วย ก่อนที่จะทำก็รู้สึกหนักใจว่า จะหาวิธีไหนที่จะให้ครูเขาไปได้ ก็มานึกขึ้นได้ ว่าควรจะเอาเด็กไปอยู่ธุดงค์ แล้วก็ขอความ ร่วมมือให้อาจารย์เนี่ยไปคุมเด็ก เขาก็ให้ความ ร่วมมือ แต่เราก็ไม่ได้บังคับ ถ้าไม่ไปก็ไม่เป็นไร ฉันไปคนเดียวก็ได้ แล้วก็นึกได้ว่า นิมนต์พระ หรือเจ้าหน้าที่ของวัดเป็นพี่เลี้ยงเสียหน่อยก็ทำ ได้ แล้วทีนี้เวลาเราไปจริง ๆ ไม่ทุกคนจงใจ อยากจะไป ตอนแรกที่เขาไม่อยากจะไปวัด Kalyanamitra.org Inammab ธันวาคม ๒๕๓๐
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More