ข้อความต้นฉบับในหน้า
ความรู้ต้องคู่คุณธรรม
อาจารย์พิศมัย แสงหิรัญ คู่ขวัญคู่
บารมีของท่านผู้อำนวยการโรงเรียนเทคโนโลยี
กรุงเทพ เป็นผู้ตั้งใจเรียนรู้ทั้งพุทธศาสตร์
และวิทยาศาสตร์ ตระหนักในคุณค่าของการ
ศึกษาและใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ เล็งเห็นว่า
ชีวิตทุก ๆ วินาทีควรเป็นโอกาสของการเรียนรู้
ในการทำความดี บ่มบารมีให้แก่รอบ ตาม
ระบอบธรรมาธิปไตย จึงได้ตั้งใจอบรมกุลบุตร
กุลธิดา ด้วยแนวคิดที่ว่า “ความรู้ ต้องคู่
คุณธรรม” จึงน้อมนำนักเรียนของเธอให้
ได้พบกับสิ่งดีงามตั้งแต่จุดเริ่มต้นของการศึกษา
เธอเล่าว่า
“ได้นำนักเรียนไปวัด ๗ ปีแล้ว สาเหตุ
เนื่องมาจากตั้งแต่ดิฉันเริ่มเข้าวัดได้ฟังธรรมะ
จากหลวงพ่อทัตตะ ก็เลยมีความรู้สึกว่าชอบ
มาก และมีความรู้สึกว่า เด็กเดี๋ยวนี้ไม่มี
โอกาส เพราะพ่อแม่ไม่ค่อยมีเวลาอบรม
สั่งสอนลูกในด้านธรรมะ เด็กส่วนมาก
จะรู้จักแต่ในด้านความสนุกสนานด้าน
เดียว แต่ถ้าเราพาเขาไปวัด เขาจะพบแต่
ความสะอาด ร่มรื่น มีระเบียบวินัย พร้อม
ทั้งได้ธรรมะ ซึ่งเขาจะเอามาใช้ในชีวิต
ประจำวันได้อย่างดีเยี่ยม”
กัลยาณมิตร : อาจารย์มีนักเรียนที่อยู่ใน
โรงเรียนเทคโนโลยีกรุงเทพเท่าไรคะ?
อ.พิศมัย : “ประมาณ ๓,๗๐๐ กว่าคน
กัลยาณมิตร : แล้วที่โรงเรียนเทคนิค
บริหารธุรกิจกับที่โรงเรียนโปลีเทคนิค
ละคะ?
อ.พิศมัย : “ที่บริหารธุรกิจประมาณ ๒,๕๐๐
คน แล้วที่โพลีเทคนิค ๕๗๐ กว่าคน
กัลยาณมิตร : อาจารย์มีลูกศิษย์ผู้ชายและ
วัยรุ่นทั้งนั้นเลย อาจารย์รู้สึกหนักใจไหม
คะ ที่ต้องปกครองเด็กเยอะ ๆ ขนาดนี้?
อ.พิศมัย : “ไม่หนักใจเลยค่ะ
๗๒ กัลยาณมิตร
เพราะใน
ความรู้สึกของดิฉัน เขาคือลูก เราต้องการ
อยากให้ลูกเราดีขนาดไหน ก็อยากให้เขาดี
ที่สุดเหมือนกับลูกของเรา เราก็อยากจะให้เขาดี
ขนาดนั้น”
กัลยาณมิตร : ในขณะที่นักเรียนช่างกล
หรือเด็กเทคโนโลยีทั่ว ๆ ไป ซึ่งเป็นเด็ก
วัยรุ่นขนาดนี้ มักจะมีปัญหา ของอาจารย์
ทำยังไงคะ?
อ.พิศมัย : “ในการรับเด็กใหม่ปีหนึ่งนะคะ
ก่อนที่จะเข้าเรียน จะจัดให้ไปปฐมนิเทศที่วัด
โดยให้ไปอยู่ธุดงค์ ๓ วัน เฉพาะเด็กใหม่
ไปหมดเลย ๑,๒๐๐ กว่าคน ครูบาอาจารย์
ก็ไปด้วยทุกครั้ง แล้วหลังจากนั้นก็จะจัดให้ไป
เป็นประจำทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละ ๒ ห้องเรียน
เพื่อจะได้ไปทบทวนและเป็นการตอกย้ำ
กัลยาณมิตร : นอกจากอาจารย์ได้อบรม
ความลึกซึ้งให้กับนักเรียนแล้ว ในเรื่อง
ของครู อาจารย์มีวิธีการอย่างไรคะ?
อ.พิศมัย: “อบรมครูด้วย และพาไปวัดด้วย
คือที่ดิฉันจัดเด็กไปอยู่ธุดงค์ ๑,๐๐๐ กว่าคน
แล้วเอาครูไปด้วย ก่อนที่จะทำก็รู้สึกหนักใจว่า
จะหาวิธีไหนที่จะให้ครูเขาไปได้ ก็มานึกขึ้นได้
ว่าควรจะเอาเด็กไปอยู่ธุดงค์ แล้วก็ขอความ
ร่วมมือให้อาจารย์เนี่ยไปคุมเด็ก เขาก็ให้ความ
ร่วมมือ แต่เราก็ไม่ได้บังคับ ถ้าไม่ไปก็ไม่เป็นไร
ฉันไปคนเดียวก็ได้ แล้วก็นึกได้ว่า นิมนต์พระ
หรือเจ้าหน้าที่ของวัดเป็นพี่เลี้ยงเสียหน่อยก็ทำ
ได้ แล้วทีนี้เวลาเราไปจริง ๆ ไม่ทุกคนจงใจ
อยากจะไป ตอนแรกที่เขาไม่อยากจะไปวัด
Kalyanamitra.org
Inammab
ธันวาคม ๒๕๓๐