การสร้างบุญและการแบ่งเวลา : หน้า 77/124

บุญนั้นเป็นของมีจริง ๆ ดูแต่ ลูกชายของดิฉันเนี่ยนะคะ ไปอยู่ต่างแดน ไปอยู่ เมืองนอก ไปอยู่ถึงอเมริกา เขาจะพบแต่คนดี ๆ ไม่ว่า จะเป็นฝรั่งคนอเมริกา หรือคนไทย จะเอื้ออำนวย ความสะดวกให้แก่เขา ทุกอย่าง ทำเครื่อง ปกติเจ้าของร้านจะไม่ให้คนอื่นเข้า ไปดูในโรงงานของเขาเลย เพราะเป็นเหตุผล ทางการค้า เขาจะต้องหวงวิชาของเขาไว้แต่กับ ลูกชาย เขากลับพาไปดูทุกอย่างเลย แล้วเขายัง แนะนำอีกว่า....อย่างนั้น อย่างนี้ คุณเอาไปทำ เองได้ เจ้าของโรงงานนี้เขามีพระองค์หนึ่งซึ่ง หายากและเก็บไว้นานมาก มีคนมาขอเขาเยอะ เชียว เขาไม่อยากให้ แต่เขากลับอยากให้ ลูกชายของดิฉัน ในเรื่องของบุญนี่ ดิฉัน เชื่อมั่น ๑๐๐% 9,000 % เลยค่ะ กัลยาณมิตร : ได้ทราบว่าอาจารย์มีอาชีพ การงานหลายด้าน อยากจะทราบว่า ตอนนี้ รับผิดชอบอะไรบ้างคะ? อ.พิศมัย : “หน้าที่การงาน มีโรงเรียน ๓ แห่ง โรงเรียนเทคโนโลยีกรุงเทพ ระดับ ปวช.. ปวส. โรงเรียนเทคนิคบริหารธุรกิจ ก็เป็นแผนก ช่าง โรงเรียนโปลีเทคนิคระยอง ก็แผนกบริหาร ธุรกิจ เป็นโรงเรียนพาณิชย์เหมือนกันทั้ง ๓ โรงเรียน แล้วก็มีสวนยางที่ชลบุรี ประมาณ ธันวาคม ๒๕๖๑ 6,000 ไร่ กับสวนทุเรียนที่ระยอง” กัลยาณมิตร : อาจารย์มีงานมากเลยนะคะ อาจารย์แบ่งเวลาอย่างไร ถึงได้ทำงาน ควบคู่ไปกับการปฏิบัติธรรมได้? อ.พิศมัย : “การแบ่งเวลานี่นะคะ โรงเรียน เราจะมีวันหยุดในวันพฤหัสกับวันอาทิตย์ ฉะนั้น ในวันปกติจะทำงานที่โรงเรียนตั้งแต่ วันจันทร์ถึงวันพุธ แล้วก็ศุกร์ เสาร์ เพียง ๕ วันเท่านั้น หนึ่งวันสำหรับงานในไร่คือวัน พฤหัส ส่วนวันอาทิตย์เป็นวันของเราเองคือ ไปวัด คือเราทำงานเพื่อคนอื่นมามากแล้ว จนอายุ ๕๘ ก็อยากจะสร้างบุญสร้างกุศล เพื่อตัวเราเองบ้าง หากำไรชีวิตของเรา อาทิตย์ละหนึ่งวัน เป็นการพักผ่อนที่ มหาศาล ได้ทำบุญได้ทั้งประโยชน์มหา ศาล ได้ทำบุญได้ทั้งพักผ่อน แล้วยังได้ ธรรมะจากหลวงพ่ออีก” กัลยาณมิตร : เวลาไปวัดนี้ อาจารย์ไป ทำอะไรบ้างคะที่วัด? อ.พิศมัย: “วันอาทิตย์ตอนเช้านะคะ หลวงพ่อ ธัมมชโยจะนำนั่งสมาธิจนถึง ๑๑ โมง ช่วงบ่าย หลวงพ่อทัตตชีโวก็จะบรรยายธรรม” กัลยาณมิตร : อาจารย์นั่งสมาธิทุกวันเลย ใช่ไหมคะ? อ.พิศมัย : “ปกติจะนั่งทุกวัน ถ้าอยู่บ้านบาง ครั้งครึ่งชั่วโมง หรือชั่วโมงหนึ่ง ส่วนมากช่วง ก่อนนอน แต่เวลาทำงานใจจะจรดอยู่ที่ศูนย์ กลางกายเสมอ” กัลยาณมิตร : มีเหตุการณ์อะไรในชีวิตที่ ทำให้อาจารย์เกิดความอัศจรรย์ในบุญคะ? อ.พิศมัย : “คือดิฉันมีสวนทุเรียนที่ระยอง ตอนนั้นทุเรียนสีไม่ค่อยจะดี แต่ดิฉันมีใจที่จะ นำไปวัดเพราะปกติแล้วผลไม้ที่ออกใหม่ ๆ นี้ ดิฉันจะนำไปวัดไปทำบุญก่อน ดิฉันนำไปถวาย พระธรรมทายาทเท่าที่จำได้แกะไว้ ๑๐ ถาด ใหญ่ ๆ ตอนนั้นทุเรียนเนื้อขาว ๆ ซีด ๆ หลัง จากนั้นอีกปี ทุเรียนของดิฉันสีก็สวยขึ้นเยอะ รสชาติก็ดีขึ้น อันนี้ประทับใจมาก บุญทันตา เห็น ส่วนทุเรียนสวนอื่นเขาเป็นไส้ซึมทานไม่ได้ แต่ที่สวนของดิฉันไม่เป็น เมล็ดก็เล็ก ใคร ๆ พากันติดใจและที่เห็นได้ชัดคือสวนยางของ ดิฉัน เติบโตให้น้ำยางมาก ทั่ว ๆ ไปเขาจะได้ ประมาณ ๒๐-๓๐% ของดิฉันจะต้องได้ ๓๘ 20% กัลยาณมิตร : นอกจากความอัศจรรย์ใน A เรื่องผลของบุญแล้ว ความอัศจรรย์ในเรื่อง ของการปฏิบัติธรรมมีผลต่อหน้าที่การ งานของอาจารย์อย่างไรบ้างคะ? อ.พิศมัย : “ตอนแรกทุกคนคิดว่าดิฉันไปฝึก สมาธิ เขาคิดว่าดิฉันจะต้องเป็นคนเฉื่อยชา เป็นคนไม่กล้าตัดสินใจอะไร จริง ๆ แล้วไม่ใช่ จริง ๆ แล้วดิฉันคิดว่า การฝึกสมาธิช่วยให้ เกิดปัญญา และเมื่อใจเราสงบผ่องใสหยุด นิ่ง ก็จะเกิดปัญญาอย่างที่หลวงพ่อสอน การตัดสินใจก็จะออกมาได้อย่างมั่นคง ถูกต้อง เมื่อเราฝึกสมาธิแล้วใจก็จะเย็น มองเห็นสิ่งอะไรก็น่าจะให้ความช่วยเหลือ ผู้คนที่พบเห็นเราก็จะเกิดความศรัทธา ความเชื่อมั่น กัลยาณมิตร ๗๔ Kalyanamitra.org