ข้อความต้นฉบับในหน้า
๔. สัมมากัมมันตา การงานชอบ เอาเบื้องต้น ๆ นะ ลึก ๆ ไม่พูด ตั้งแต่ไม่ฆ่าสัตว์
ไม่ลักทรัพย์ ไม่เจ้าชู้ เหล่านี้เป็นการงานชอบ
๕. สัมมาอาชีวะ มีอาชีพชอบ คือมีอาชีพสุจริต ไม่ใช่มีอาชีพเบียดเบียนใคร คือ
ไม่คดโกงใครอยู่แล้ว แต่ต้องไม่เบียดเบียนใคร บางคนไม่คดโกง แต่ฉันมีอาชีพขายอาวุธ
ฉันมีอาชีพค้าทาส อย่างนี้อาชีพไม่บริสุทธิ์ แต่ถ้าสัมมาอาชีวะละก็ อาชีพบริสุทธิ์ เป็นองค์
ประกอบอันที่ ๕
๖. สัมมาวายาโม มีความเพียรที่จะละความชั่ว และเพียรที่จะทำความดียิ่ง ๆ
ขึ้นไป นี้เป็นองค์ประกอบอันที่ 5
๒. สัมมาสติ มีใจระลึกชอบ คือสติดี ไม่เผลอไผล ไม่ปล่อยให้ใจแล่นไปที่อื่น
๘. สัมมาสมาธิ มีใจตั้งมั่น
๔ ประการนี้ พอฝึกมากเข้า ๆ พอครบได้ส่วนดีก็จะกลั่นให้เกิดเป็นธรรมกายขึ้นในตัว
เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็ได้อาศัยธรรมกายนี่สำหรับพิจารณาอริยสัจ ๔ ปราบกิเลสให้หมดไปได้
ตามลำดับ ๆ เพราะฉะนั้น ธรรมกายก็คือ “กายแห่งการตรัสรู้ธรรม” ค่อย ๆ ฝึกไป
ต่างคนต่างทำเอง ไม่มีใครเสกให้ใครได้
ส่วนเห็นธรรมกายชัดเจนน่ะ เห็นอย่างไร? คุณทำ ๘ อย่างให้ครบแล้ว คุณจะรู้ว่า
เห็นอย่างไร พอบอกว่าเห็นอย่างไรนี่ อธิบายยาก เหมือนคนไม่เคยกินพริก บอกว่าพริกเผ็ด
อย่างไร บอกเท่าไร ๆ ก็ไม่เผ็ด นี่...ไม่รู้จะบอกว่ายังไง
ที่แล้วก็แล้วไป
เมื่อผิดไปแล้ว อย่าผิดอีกต่อไป
ถาม ผู้ที่ผิดศีลข้อใดข้อหนึ่งอยู่เป็นประจำ สามารถปฏิบัติธรรมเข้าถึงธรรมกายได้หรือไม่
ตอบ มันมีอยู่อย่างนะ ศีล ถ้าผิดเป็นประจำละก็ ยากที่จะเข้าถึงพระธรรมกาย เช่น
ฆ่าสัตว์ทุกวัน ไม่มีทาง ขโมยเขากินทุกวัน ไม่มีทางเข้าถึงพระธรรมกาย เดี๋ยวก็ไปแย่งเมียเขา
ไปเจอเมียใครตะปบมาได้ก็ตะปบ ไปเจอผัวใครเข้าไม่รู้ ผัวใครเขาว่าง ๆ ชวนมาเป็นตัวฉัน
หน่อย ถ้าคนอย่างนี้ไม่มีทางเข้าถึงพระธรรมกาย
สำหรับผู้ชายที่มีภรรยาหลายคน ถ้ามีกี่คนก็ตาม แล้วจากนั้นหยุด ไม่ไปคว้าเอาที่ไหน
มาอีกแล้ว ตั้งใจปฏิบัติธรรมไป โอกาสเข้าถึงพระธรรมมีไหม มี แต่ต้องหยุดนะ ถ้าไปคว้าอยู่
ทุกวัน ๆ ไม่มีทาง
ธันวาคม ๒๔๓๑
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร ๘๗