พระมหากษัตริย์กับการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา : หน้า 27/124

เมื่อสมเด็จพระบรมศาสดาสัมมา สัมพุทธเจ้า ทรงประดิษฐานพระพุทธศาสนา ขึ้นในโลก พระมหากษัตริย์หลายพระองค์ได้ ทรงเป็นกำลังสำคัญช่วยทำนุบำรุงพระพุทธ ศาสนาให้ประดิษฐานมั่นคงแผ่กว้างออกไป ในเวลาอันรวดเร็ว นอกจากนั้นพระมหา กษัตริย์ยังทรงซาบซึ้งพระทัยด้วยรสพระธรรม จากการปฏิบัติธรรมด้วยพระองค์เอง อาทิ เช่น พระเจ้าพิมพิสารจากแคว้นมคธ เสด็จ มาทรงฟังธรรมสม่ำเสมอเป็นระยะเวลา ๔๕ ปี และถวายเวฬุวันเป็นพระอารามแรก ในพระพุทธศาสนา พระเจ้าอชาตศัตรู ผู้เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าพิมพิสารก็ทรง เป็นศาสนูปถัมภ์ ทำการสังคายนาพระธรรม วินัยครั้งแรก พระเจ้าปเสนทิโกศลแห่ง แคว้นโกศล ก็ทรงเป็นผู้แผ่พระศาสนา และ แม้ในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช แห่ง ปาฏลีบุตรมหานครก็เรียกว่า เป็นยุคทองของ พระพุทธศาสนาที่เจริญรุ่งเรือง เพราะทรง ปกครองด้วยหลักธรรมาธิปไตย และทรงประ ดิษฐานพระพุทธศาสนาได้กว้างไกลไปสู่ นานาอารยประเทศ เมื่อพระพุทธศาสนาแผ่มาถึงประเทศ ไทย และประดิษฐานได้ถาวรนั้น ก็ด้วยความ อมตะของพระธรรมประการหนึ่งกับพระบรม เดชานุภาพแห่งบรมกษัตราธิราชเจ้า ทรง อุปถัมภ์ศรัทธาประกาศให้พระพุทธศาสนา เป็นศาสนาประจำชาติ จนบางสมัยเช่น รัชสมัย พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงเจริญด้วย พระราชกุศลศรัทธามหาศาล ภายในพระราช อาณาจักรกรุงสุโขทัยจึงจำเริญกาลด้วยธรรม อันรุ่งเรือง พระมหาธรรมราชาลิไทยทรง อย่างเคร่งครัด ในยุคที่บ้านเมืองฟื้นตัวจากภัยสงคราม พุทธศักราช ๒๓๒๕ พระบาทสมเด็จพระ พุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จขึ้น ครองราชย์ สร้างกรุงเทพมหานครอมรรัตน โกสินทร์ฯ เป็นราชธานีใหม่ประดิษฐาน พระบรมราชจักรีวงศ์เป็นปฐมบรมกษัตริย์ ทรงประดิษฐานพระพุทธศาสนาสร้างวัด วาอารามขึ้นมากมายมีพระราชปณิธาน ดัง หลักฐานใน “นิราศท่าดินแดง” ซึ่งนิพนธ์ไว้ เมื่อปี พ.ศ. ๒๓๒๔ ว่า “ตั้งใจจะอุปถัมภก ขอยกพระพุทธศาสนา กุศลศรัทธาถึงกับเสด็จออกทรงผนวช และ ทรงปรารถนาพุทธภูมิในเบื้องหน้า ในรัช จะป้องกันขอบขัณฑสีมา รักษาประชาชนแลมนตรี” สมัยพระเจ้าอยู่หัวพระบรมไตรโลกนาถทรง ประวัติศาสตร์ชาติไทยจึงจารึกเป็น พระพุทธศาสนา ทรงนำการเผยแผ่ ทรงปฏิ บัติและทรงศึกษาพระธรรมด้วยพระองค์เอง พระมหากษัตริย์ราชวงศ์จักรีต่อมาทุก ๆ พระ องค์ สนพระทัยและเอาพระทัยใส่ในหลักธรรมทาง แบบอย่าง พระบรมราโชบายหลักสำหรับ ธันวาคม ๒๕๐๙ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๒.๔