การไม่เบียดเบียน : หน้า 13/113

กลมเกลียวในกันและกันได้ชื่อว่าไม่ ลูกชายก็ไม่ต้องแยกแตกจากกัน ผู้รู้จักหนทางเป็นที่ตั้งของความเสื่อม เบียดเบียนในกันและกัน เป็นกลุ่มเป็นก้อน เป็นหมู่ เป็น เป็นที่ตั้งของความเจริญ รู้ทางความ เสื่อมรู้ทางความเจริญ รู้ทางร่มเย็น เป็นสุข รู้ทางเดือดร้อนเป็นทุกข์ พระพุทธเจ้ารู้ทุกอย่าง ได้วางเนติ แบบแผนตำรับตำรา โลกก็เกิดขึ้น ใหม่ ๆ ยังมีมนุษย์น้อยอยู่ ลงมา กินง้วนดินแล้วก็เหาะเหินเดินอากาศ ไม่ได้ก็จ่อหลออยู่ในแผ่นดินนี้ ต่อ ถ้าว่าไม่เบียดเบียนซึ่งกันและ พวกกันอยู่ได้ เป็นน้ำหนึ่งใจเดียว กันดังนี้แล้ว มารดาบิดาสกุลนั้น ในกันและกันได้ เพราะไม่มีความ ลูกหญิงลูกชายสกุลนั้นได้รับความสุข เบียดเบียนในกันและกัน ขยายส่วน มีแต่ความเจริญเป็นเบื้องหน้า ความ ออกไปกว่านั้นไม่เบียดเบียนซึ่งกัน เสื่อมทรามไม่มี ที่จะได้รับความ และกัน ประเทศหนึ่ง ๆ ไม่เบียด เสื่อมทรามแตกสลาย เพราะบิดา เบียนกันทั้งหมด ปรากฏว่าประเทศ มารดาเบียดเบียนกันขึ้นก่อน เป็น นั้นจะได้รับความรุ่งเรืองเจริญ เกิด อุทาหรณ์ให้ลูกเอาอย่างเบียดเบียน จากความไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน ไป ๆ ๆ กายนั้นก็ได้กลายมาเป็น ซึ่งกันและกันบ้าง เบียดเบียนกัน ได้รับความร่มเย็นเป็นสุขด้วยกันทั้ง มนุษย์เป็นลำดับไปกลายไปอยู่สมัคร แรงหนักเข้าถึงตบตีให้ประหัตประ นั้น ไม่ต้องมีตำรวจเฝ้า ไม่ต้องมี หารซึ่งกันและกันหนักมือไปกว่านั้น ใครรักษา ไม่ต้องมีศาล ไม่ต้องมี แตกแยกจากกันอยู่รวมกันไม่ได้ ตุลาการ การที่จะไม่เบียดเบียนกัน อยู่รวมก็ตีกันเท่านั้น พูดไม่ลงรอย ได้เช่นนี้ จะเป็นได้เช่นไร ต้อง กันเพราะเบียดเบียนกันเสียแล้ว ก็ ตั้งเป็นหมู่พวกไม่ได้ มารดาบิดาคู่ นั้น เรียกว่าคุมความปกครองไม่อยู่ อาศัยพระพุทธศาสนาแท้ ๆ จึงจะ ไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน สังวาสในกันและกันได้เกิดมนุษย์ขึ้น เมื่อเกิดมนุษย์ในตอนต้น ๆ ก็มี น้อยคนไม่รู้จะเบียดเบียนกันนักแล้ว มนุษย์มากขึ้นตามลำดับ มนุษย์เริ่ม เบียดเบียนกันใกล้เคียงกันก็ทะเลาะ - บาดหมางให้ประหัตประหารกันด้วย พระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นในโลก กายบ้าง ด้วยวาจาบ้าง ด้วยใจบ้าง ก็เกิดเบียดเบียนกันขึ้น ทุบตีฆ่าฟัน กัน ครานั้นโลกได้รับความเดือด ไม่สามารถปกครองลูกหญิงลูกชาย เป็นที่ร่มเย็นเป็นสุขในโลก เป็น ไว้ได้ เป็นคนมีปัญญาแต่เพียงให้ ประมุขของโลก เป็นที่พึ่งของโลก เป็น ลูกหญิงลูกชายเกิดแค่นั้น เลี้ยงให้ ใหญ่เท่านั้น ที่จะปกครองลูกหญิง ลูกชายปกครองไม่ได้สำมะหาอะไร ที่จะไปปกครองผู้อื่น ปกครองลูก เพราะอะไร ก็เพราะความเบียดเบียน หญิงลูกชายของตนก็ไม่ได้ นี้ก็ ถ้าความเบียดเบียนเลิกเสียแล้ว ไม่ เบียดเบียนกันและกันแล้วก็ปกครอง กันได้ นี้แหละความเบียดเบียน นี้แหละสําคัญนัก - ถ้าเลิกเบียดเบียนกันเสียได้ ตระกูลหนึ่ง มารดาบิดาลูกหญิง สิงหาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๑