ศิลปะและอิทธิพลของพุทธศาสนา : หน้า 63/113

ชิ้นส่วนแผ่นหินแสดงการประสูติของพระพุทธเจ้า ความยาว ๒๐.๕ นิ้ว อยู่แถบคันธาระปลายคริสต์ศตวรรษที่ ๒ ถึง ต้นคริสต์ศตวรรษที่ ๓ อยู่ในสถาบันศิลปะของชิคาโก ซึ่งลักษณะพิเศษของศิลปะของแคว้นคันธาระนั้น จะสร้างโดยใช้วัตถุดิบที่สำคัญ ๒ ชนิด คือ ๑.หิน เป็นหินเก่าแก่ แตกแยกเป็นชั้น ๆ มีสีเทาฟ้าหรือเทาดำ ๒.ปูนขาวที่ผสมทรายกับหินอ่อนป่น รูปปั้นแกะสลัก สมัยแรกเริ่ม ส่วนมากถูกแกะสลักในหิน ส่วนรูปปั้นที่ทำด้วยปูนขาว (Stucco) ไม่พบเลยในคริสต์ศตวรรษที่ ๑, ๒ บางที่ถึงคริสต์ ศตวรรษที่ ๓ ศิลปะส่วนใหญ่เป็นรูปภาพคน จึงส่งผลให้ศิลปะของแคว้นคันธาระได้รับอิทธิพลจากโรมัน 0 ดินแดนแถบนี้ เรียกชื่อเมืองว่า ปาลินโด (Pa-in-tou) Vincent A.Smith นักประวัติศาสตร์ตะวันตก นอกจากนี้ในบางที่ ระบุว่าพระพุทธเจ้าเสด็จมาโปรด ได้ระบุว่าศาสนาพุทธนั้นเข้าสู่และแพร่จากตะวันตกเฉียง ธรรมเทศนาแด่พระเจ้าอชาติศัตรู ทำให้ทรงนับถือพระ เหนือยุคของพระเจ้าอโศกทำให้ศาสนาพุทธมีอิทธิพลมาก พุทธศาสนา พวกพราหมณ์จึงให้สมญานามพระองค์ว่า ได้แพร่กระจายความคิดเกี่ยวกับศาสนาไปยังนานาประเทศ “อชาติ” หรืออีกนัยหนึ่งว่าพระองค์ ไม่มีชาติ” ในช่วง ๓๐๐ ปี ก่อนคริสตกาล เป็นช่วงเวลาที่ศาสนา ทูตกรีกในรัชสมัยของพระเจ้าจันทรคุปต์ ชื่อ พุทธได้แผ่ขยายไปแล้ว พระพุทธรูปน่าจะมีปรากฏก่อน เมกาเนส ได้ระบุว่ากษัตริย์จันทรคุปต์ได้เสวยราชย์ ณ พระเจ้ากนิษฐกะมหาราชา ซึ่งในยุคนี้เองที่ศิลปะพระพุทธ เมืองปาฎาลีบุตรในช่วงปี ๓๑๗ ก่อนคริสตกาล ได้เฟื่องฟูอย่างยิ่ง ในยุคสมัยพระเจ้าอโศกความสัมพันธ์ ปราชญ์คู่พระบารมีของพระเจ้าจันทรคุปต์ที่ชื่อ ของอาณาจักรพระองค์ทำให้ศาสนาพุทธกระจายทั่วดินแดน เกาติลยะ (Kaultilya) หรือจาณักยะ ก็ได้บันทึกเรื่องราว และไปสู่เมืองท่าอเล็กซานเดรีย ของเมืองปาฎาลีบุตรไว้ในคัมภีร์อรรถศาสตร์” อันเลื่องลือ ศาสนาพุทธเมื่อมีแพร่ออกไปก็มีการเปลี่ยนแปลง ชนชาติที่ได้รับการยกย่องอย่างยิ่งในการต่อต้าน เพื่อให้เข้ากับสังคมที่ต่างออกไปอาณาจักรโรมันเป็นแหล่ง การรุกเข้ามาของพวกอารยันคือ ชาวไทยอาหม ซึ่งนัก ประสานความคิดระหว่างพุทธศาสนากับศาสนาคริสเตียน ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของอินเดียเชื่อว่า เป็นพวกที่ไม่ ในยุคต้น ๆ เปลี่ยนวิถีทางวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียมประเพณีไป มากกว่าที่เป็นอยู่มาแต่ดั้งเดิม สิงหาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๖๑