การดูแลใจ : หน้า 39/113

งอกงามเหมือนต้นหญ้าในหน้าฝน ผู้คนทั้งหญิงทั้งชายต่างพากันเสริม แต่ง ตัดต่อ เพิ่มเติมร่างกายทั้งชนิด ชั่วคราวและถาวร... ทั้งหมดนั้นก็เพื่อสนองความ พอใจให้แก่ตน และผู้เป็นที่รัก โดย ไม่รู้เลยสักนิดว่าปัญหาที่กำลังคิดว่า 66 ไม่ให้ความสำคัญกับใจ ดั่งคำพูด ที่เรามักใช้กันอยู่เสมอว่า “สำคัญ ที่ใจ” จริงหรือไม่ ดังนี้แล้ว จะได้เวลาหรือยัง ที่ “ใจ” จะได้รับการฟูมฟัก ให้การ ดูแลเอาใจใส่ ชำระล้างคราบไคลที่ หมักหมมอยู่ให้หมดไป.... เพื่อใจอัน เป็นต้นตอแห่งเหตุ อันเป็นจุดหมาย ปลายทางของการกระทำจะได้สด ใส.. สะอาด.. สู่ความโล่งเบาสบาย มีเป้าหมายคือ ความสุข และความ สําเร็จของชีวิตในทุกรูปแบบกันเสียที ทำได้ง่าย ๆ ทำได้ไม่ยาก เลยอย่างนี้ เช่น พาใจไปผูกพัน ชิดใกล้กับสิ่งอันเป็นที่พึ่งทางใจ คือ การได้ใส่บาตรกับพระภิกษุสงฆ์ ได้ ประณมมือขึ้นสักการะพระพุทธองค์ ทั้งที่อยู่บนแท่นบูชา และที่อยู่ในใจ ได้เวลาหรือยังที “ใจ” พร้อมให้สัญญาที่จะรักษากายใจไว้ แก้ไขอยู่นั้น เป็นการแก้แค่เพียงผิว เผิน และชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น รู้ได้ จะได้รับการฟูมฟัก ในขอบข่ายแห่งมนุษยธรรม แล้ว พาใจไปใกล้ชิดธรรมชาติ เพื่อคืน อย่างไร....รู้ได้ตรงที่ว่า น้ำตาแห่ง ให้การดูแลเอาใจใส่ ความเป็นธรรมชาติให้แก่ใจ ด้วย ความทุกข์ยังคงรินไหล...และตกใน ชำาระล้างคราบไคล การชื่นชมกับแสงโสมอันไสว มองดู อยู่ทุกวัน...ทุกคืน ด้วยยังคงค้นหาคำ ที่หมักหมมอยู่ ท่วงทีของการกระพริบวับไวของ ตอบไม่ได้...ว่าทำอย่างไรความสุข ดวงดาว หรือเข้าไปโน้มใจฟังเสียง ทางใจ..ความรื่นรมย์..ความโสมนัส ให้หมดไป... รินไหลของสายน้ำ ลำธาร เสียงลม จะเข้ามาให้ชื่นชม ให้สมกับความ เพื่อใจอันเป็น ที่พลิ้วผ่านกิ่งก้าน...ดอกใบของแมก ปรารถนาที่ร้องขอตลอดมาแทบทุก ไม้นานา หรือตื่นตาแต่ตรู่ดูแสงแรก ลมหายใจ ต้นตอแห่งเหตุ.. ค่าตอบอยู่ตรงนี้...หันมาสิ.. หันมาให้ความสนใจเรื่องของใจกัน สักนิด จะได้คำตอบว่าเราต่างยัง 99 ของตะวัน ในวันแห่งการพักผ่อน แล้วเพียรรำลึกนึกไว้เสมอ ๆ ถึงความสวยงามตามธรรมชาติเหล่า นั้นทุกทีที่เหน็ดเหนื่อย ทุกครั้งสบาย สิงหาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๗