การทำความดีในชีวิต : หน้า 94/113

แต่มิได้หมายความว่า บุญกุศลนั้นต้องคอย ตรง ปฏิบัติเพื่อธรรม ปฏิบัติชอบ เป็น เป็นชีวิตที่ขาดทุนโดยสิ้นเชิง” บุญญเขตอันเยี่ยมของโลก เป็นผู้ชักนำ “พระคุณเจ้า! ทำอย่างไรชีวิต ประชาชนออกจากที่มืดเข้าสู่แสงสว่างใน จึงจะมีความดี?” รัศมีแห่งธรรม ข้าพเจ้าขอถึงพระสงฆ์ พระเถระทูลตอบว่า “ความดีนั้น นั้นว่า เป็นที่พึ่งที่ระลึกตลอดชีวิต” มีหลายระดับ การที่จะทำความดีจึง เมื่อได้สดับพระวาจาแห่งพระ ควรมีหลักสำหรับดำเนิน มิฉะนั้นแล้ว อนุชาดังนี้ พระเจ้าอโศกมิอาจอดกลั้น จะไม่รู้ว่าควรดำเนินการอย่างไร จึงจะ พระอัสสุชลได้ เป็นอัสสุชลที่ล้นหลัง บรรลุถึงความดีเช่นนั้น ออกมาเพราะปราโมช พระองค์ได้สวม กอดพระอนุชาแล้วตรัสว่า “อาตมาภาพขอยกตัวอย่าง เช่น บุคคลต้องการบรรลุถึงประโยชน์ปัจจุบัน “วัดโศก! พี่ปลื้มใจเหลือเกิน อันเป็นความดีประการหนึ่ง เพื่อบรรลุ ปลื้มใจจนไม่อาจกลั้นอัสสุชลไว้ได้ ผู้ที่ ถึงประโยชน์อันเป็นทิฏฐิธัมมิกะนั้น ทราบข่าวนี้แล้วจะปลื้มใจไม่แพ้พี่ก็คือ พระผู้มีพระภาคทรงสอนให้ดำรงอยู่ใน พระมารดา ท่านพยายามมามากแล้วที่ ธรรม ๔ ประการ คือ จะให้เธอนับถือพระพุทธศาสนา เมื่อ ๑.อุฏฐานสัมปทา ให้มีความหมั่น ความประสงค์ของท่านสำเร็จลงโดยมิได้ ขยัน ให้ถึงวัยปลายเสียก่อน แล้วจึงค่อยทำ โดยที่แท้ นึกว่าจะรวดเร็วอย่างนี้ ท่านจะต้อง ปลื้มพระทัยอย่างไม่มีอะไรเปรียบปาน” ควรทําทุกวัย เพราะ ตั้งแต่บัดนั้นมา เจ้าชายวิดโศก ก็เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา พระองค์ บุญกุศลมีส่วนช่วยให้ สำเร็จในสิ่งที่ปรารถนา -ในการศึกษาเล่าเรียน ในการทำงานอันปราศจากโทษ -ในการประกอบคุณงามความดี ในชีวิตวัยต้น สิ่งที่บุคคลพึงทำ เสด็จนมัสการเจดียสถาน อันเป็น คือการศึกษาเล่าเรียน หาวิชาความรู้ อนุสรณีย์แห่งพระผู้มีพระภาคเจ้า หมั่น เท่าที่โอกาสจะอำนวย เพื่อเป็นอุปกรณ์ เข้าหาสมณะผู้มีศีล สนทนาธรรมและ ในการประกอบอาชีพ ในวัยกลางให้ หมั่นขยันประกอบอาชีพในทางสุจริต สดับพระธรรมเทศนาตามกาล วันหนึ่งเจ้าชายได้เข้าไปนมัสการ ให้มีความบากบั่นพยายามโดยสม่ำเสมอ พระมหาสังขรักขิต ณ อโศการาม ไม่จับ ๆ วาง ส่วนในวัยปลาย ควรหนัก นมัสการแล้ว เมื่อสาราณียกถา สัมโมท ไปในทางทำบุญกุศลอันจักเป็นเสบียง นียกถาล่วงไปแล้ว จึงนมัสการถามว่า เลี้ยงตนไปในอนาคต แต่มิได้หมายความ “พระคุณเจ้า! บุคคลอย่างไร ว่าบุญกุศลนั้นต้องคอยให้ถึงวัยปลาย ชื่อว่าชีวิตไม่ว่างเปล่าเกิดมามีชีวิตคุ้มค่า เสียก่อนแล้วจึงค่อยทำ โดยที่แท้ควรทำ ทุกวัย เพราะบุญกุศลมีส่วนช่วยให้ “ขอถวายพระพร” พระเถระ สำเร็จในสิ่งที่ปราถนา ไม่ขาดทุน?” ตอบ “พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่าความดี เมื่อได้ศึกษาเล่าเรียน ได้ประกอบ เป็นสาระของชีวิต บุคคลที่ไร้ความดี การงาน และได้ประกอบคุณงามความดี เป็นชีวิตที่ว่างเปล่า เกิดมาไม่คุ้มค่า แล้วก็ควรมีคุณธรรมต่อไปคือ