การบูชาพระพุทธรูปและการนั่งสมาธิ : หน้า 103/113

ขนย้ายพระพุทธรูปกลับที่เดิมด้วย ตนเอง พี่ชายน่าสวดบูชาพระรัตน ตรัยจบแล้ว ได้กล่าวยกมอบพระ พุทธรูปให้ฉันไปบูชา และขอความ เป็นมงคลให้บังเกิดกับฉัน ฉันก้มลงกราบพระสามครั้ง ก่อนยื่นมือไปรับจากพี่ชาย เมื่อพระ เลื่อนลงสู่อุ้งมือ สายเย็นวิ่งวนจาก ปลายผมสู่ปลายเท้า ตัวฉันนิ่งแข็ง ไปชั่วขณะ น้ำอุ่นไหลเป็นทางจาก หางตาโดยไม่รู้ตัว “พี่ดีใจที่ได้ให้ของถูกใจน้อง” พี่ชายพูดพลางบีบหัวไหล่ของฉัน วันที่ฉันเดินทางกลับ พอฉัน ไหว้ลา พี่ชายดึงตัวฉันเข้าไปกอด พูดทํานองออกคําสั่งว่า “ฝึกสมาธิให้เก่ง ๆ นะ แล้ว กลับมาสอนพี่ * “มานี่” ฉันได้ยินเสียงเรียก ขี้เกียจ พูดด้วย จึงนิ่งไม่ขานรับ “มามีไม่ได้เอาหัวใจกลับมา ด้วยใช่ไหม” ลูกชายเขย่าแขนของ 66 ฉันไปมา “ทำไมล่ะลูก มีอะไรก็พูด เบาๆ ฉันกล่าวขอบคุณพี่ชายกับพี่ ตาของฉันจะพร่ามัวทุกครั้ง ไปสิ” “ไม่อยากพูดแล้ว มามี่คิดถึง สะใภ้ทั้งน้ำตา เมื่ออ่านหนังสือธรรมะ เมืองไทยอีกแล้วหรือครับ” บททีว่าด้วยพระคุณของพ่อแม่ “เปล่า” “ไม่จริงหรอก ทำไมมามีใจ ได้พระพุทธรูปมาแล้ว จึง เสียดายที่ได้รู้คุณท่านก็ต่อเมื่อ ลอยบ่อยนักละครับ” เลียบ ๆ เคียง ๆ ถามพี่ชายเรื่องการ ไม่มีพ่อแม่ให้แทนคุณเสียแล้ว นั่งสมาธิ โอกาสของฉันหมดไปแล้ว “พี่เองก็ยังไม่เคยลองไปนั่ง สมาธิ แต่ที่ทำงานของพี่มีคนไปวัด นั่งสมาธิเป็นประจำอยู่หลายคน แล้ว พี่จะถามให้ เย็นวันจันทร์ พี่ชายกลับมา บ้านพร้อมหนังสือถุงใหญ่ - “พี่ฝากเขาซื้อตำราฝึกนั่ง สมาธิ กับหนังสือธรรมะหลายเล่ม ให้เขาช่วยเลือกให้ว่าอะไรควรอ่าน สำหรับการเริ่มต้น curs * เหลือแต่ของลูกชาย แต่ฉันจะทำอย่างไร “แม่ไม่ได้ใจลอย” “มามีกลับมาตั้งหลายวันแล้ว เมื่อไหร่จะเล่าเรื่องเมืองไทยให้ผมฟัง บ้างละครับ “ถ้างั้นเราไปนั่งคุยกันที่ห้อง รับแขก ตามแม่มาเดี๋ยวนี้เลย ลูก- “ท่าทางมามีซีเรียสจัง” ชายทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ ทำท่าทาง แหยง ๆ “ไม่ใช่เรื่องเครียดมากมาย อะไร.... ลูกอยากพบพ่อของลูกไหม” “มามีพูดอะไร มีแดดดี้เข้า มาเกี่ยวด้วยหรือ” “แม่ให้ลูกตอบ ไม่ใช่ถาม” สิงหาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๐๑