ความสุขในโลก วารสารกัลยาณมิตร ปี 2535 ฉบับที่ 8 หน้า 15
หน้าที่ 15 / 113

สรุปเนื้อหา

กันเสียเวลาใดเวลานั้นแหละ อพยา ปชช์ สุข โลเก ความไม่เบียดเบียน เป็นสุขในโลกแท้ ๆ กามาน สมติกฺกโม ก้าวล่วง เสียซึ่งกามทั้งหลายกามทั้งหลายนั้น คืออะไรเล่า รูปที่ขอบใจนะซิ เสียง ที่ชอบใจ กลิ่นที่ชอบใจ รสที่ชอบใจ สัมผัสที่ชอบใจ เรียกว่า ปปัญจธรรม ธรรมที่ทำสัตว์ให้เนิ่นช้า ไม่เป็นอัน แหละเป็นตัวพัสดุกาม ที่สาว ๆ งาม ก็เป็นพัสดุกาม ความยินดีมันก็ไป ติดมากขึ้น เสียงที่เพราะ ๆ งาม ๆ นั่นแหละเป็นตัวพัสดุกามแท้ ๆ เป็น ที่ตั้งของความยินดีหนักขึ้น กลิ่นที่ หอม ๆ ที่จับใจนั่นแหละเป็นตัว พัสดุกามแท้ ๆ เป็นที่ตั้งของความ ยินดีมากขึ้น รสเป็นที่ชอบอกชอบใจ คือรสชาติที่เลิศที่ประเสริฐนั่นแหละ ที่จะให้มีเวลาให้ทาน จำศีล ภาวนา ถ้ามีศีลห้าด้วยพร้อม ๆ กันเป็นไง เป็นตัวพัสดุกามแท้ ๆ เป็นที่ตั้งของ ความยินดีในรูปถอน

หัวข้อประเด็น

- ความสุขในโลก

ข้อความต้นฉบับในหน้า

กันเสียเวลาใดเวลานั้นแหละ อพยา ปชช์ สุข โลเก ความไม่เบียดเบียน เป็นสุขในโลกแท้ ๆ กามาน สมติกฺกโม ก้าวล่วง เสียซึ่งกามทั้งหลายกามทั้งหลายนั้น คืออะไรเล่า รูปที่ขอบใจนะซิ เสียง ที่ชอบใจ กลิ่นที่ชอบใจ รสที่ชอบใจ สัมผัสที่ชอบใจ เรียกว่า ปปัญจธรรม ธรรมที่ทำสัตว์ให้เนิ่นช้า ไม่เป็นอัน แหละเป็นตัวพัสดุกาม ที่สาว ๆ งาม ก็เป็นพัสดุกาม ความยินดีมันก็ไป ติดมากขึ้น เสียงที่เพราะ ๆ งาม ๆ นั่นแหละเป็นตัวพัสดุกามแท้ ๆ เป็น ที่ตั้งของความยินดีหนักขึ้น กลิ่นที่ หอม ๆ ที่จับใจนั่นแหละเป็นตัว พัสดุกามแท้ ๆ เป็นที่ตั้งของความ ยินดีมากขึ้น รสเป็นที่ชอบอกชอบใจ คือรสชาติที่เลิศที่ประเสริฐนั่นแหละ ที่จะให้มีเวลาให้ทาน จำศีล ภาวนา ถ้ามีศีลห้าด้วยพร้อม ๆ กันเป็นไง เป็นตัวพัสดุกามแท้ ๆ เป็นที่ตั้งของ ความยินดีในรูปถอนไม่ออก ยินดี ในเสียงถอนไม่ออก ยินดีในกลิ่น ความยินดีหนักขึ้น สัมผัสทางกาย มีศีลห้าพร้อมกันเสีย บริสุทธิ เป็นที่ชอบใจของกายนั่นแหละเป็นตัว ถอนไม่ออก ยินดีในรสถอนไม่ออก พร้อมกัน ไม่มีเรื่องเสียด้วยกัน ยินดีในสัมผัส ถอนไม่ออก จะหยุด ทั้งนั้น โลกจะได้รับร่มเย็นเป็นสุข พัสดุกามแท้ ๆ เป็นที่ตั้งแห่งความ จะยังเสียก็ไม่ได้ เสียดายห่วงใยอะไร ละไม่ได้วางไม่ได้ ทำอย่างไรเล่า อย่างไรบ้าง โลกก็ได้รับร่มเย็น ยินดีหนักขึ้น รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ทั้งห้าอย่างนี้เป็นตัวพัสดุกาม ความยินดีในรูป ในเสียง ในกลิ่น คราวนี้เมื่อเป็นเช่นนั้นก้าวล่วงไม่พ้น เป็นสุขทันใดทีเดียว ประเทศใคร ๆ ในรสและในสัมผัสนั้นเป็นตัวกิเลส- จมอยู่ในความทุกข์ จมอยู่ในปลัก อยู่ อู่ใคร ๆ นอนไป สบายอก กามถ้าก้าวไม่พ้นติดอยู่ในตัวพัสดุ- ของความทุกข์นั่นถอนไม่ออก เพราะ ธรรมนั่น ทำสัตว์ให้เนิ่นช้า ให้ สบายใจ เพราะไม่เบียดเบียน เดือดร้อนทุรนทุรายกระสับกระส่าย ซึ่งกันและกันหมดทั้งโลก ต่าง ๆ นานา เป็นอยู่อย่างนี้ทั่ว สากลโลก เพราะก้าวไม่พ้น ยินดีใน รูป ติดอยู่ในรูป ยินดีในเสียง ติดอยู่ในเสียง ยินดีในกลิ่น ติดอยู่ ในกลิ่น ยินดีในรส ติดอยู่ในรส ยินดีในสัมผัส ติดอยู่ในสัมผัส ธรรมห้าอย่างนี้ทำให้สัตว์ เนิ่นช้า เรียกว่า ปปัญจธรรม ปปัญจธรรมทั้งห้านี้เป็นตัวกาม แท้ ๆ เรียกว่าเป็นตัวพัสดุกาม และ เป็นที่ตั้งของกิเลสกามด้วย รูปนั่น กามเหล่านี้แล้ว ต้องเป็นทุกข์เนื่อง นิตย์อัตรา หัวเราะบ้าง ร้องไห้บ้าง ต่าง ๆ นานา ไม่เสื่อมสร้าง ต่อเมื่อใด ก้าวล่วง ปัญจพิธกามคุณทั้งห้า คือ หรือตัวกิเลสกามนี้ ตัวพัสดุกาม ปล่อยวางเสียได้ ก้าวพ้นเสียได้ ใคร ก้าวพ้นไปได้บ้างเล่า เขาว่าท่านพรหมนะ ท่าน พรหมก้าวพ้นไป ท่านรูปพรหมนะ เกิดตั้งแต่พรหมปาริสัชชา พรหมป โรหิตา มหาพรหม ปริตตาภา อัปปมาณาภา อาภัสสรา ปริตตสุภา อัปปมาณสุภา สุภกิณหา เวหัปผลา อสัญญสัตตา อวิหา อตัปปา สุทัส สิงหาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๓
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More