การจากไปของแม่ : หน้า 101/113

“แม่อาการไม่ดีมาตั้งแต่เช้า หมอบอกว่าคงไม่พ้นบ่ายนี้” พี่เกริกบอกฉันเสียงเบา ระ หว่างที่เราพี่น้องยืนล้อมเตียงแม่ พร้อมหน้ากัน “ยกโทษให้หนูด้วยค่ะแม่” ฉันกราบลงบนอกแม่ ซึ่ง หายใจด้วยอาการติดขัด ดวงตาฝ้า สม any gaummins ขาว ไม่อาจรับรู้เรื่องราวสิ่งใดได้อีก เมื่อวาระลมหายใจเฮือกสุด ท้ายของแม่มาถึง ฉันกราบที่เท้าของ แม่อีกครั้งเพื่อบอกขออโหสิกรรม (Be “แม่คงรอพี่กาน ไม่อย่างนั้นคงสิ้น ลมไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว” แก้วตา น้องสาวฉันพูดพลางสะอื้นไห้ - เจ็ดวันผ่านไปงานศพของแม่ เสร็จสมบูรณ์ครบถ้วน ทั้งโดยพิธี การทางศาสนาและประเพณีปฏิบัติ - ฉันทุ่มเทเต็มกำลัง ช่วยพี่ สะใภ้จัดเก็บทำความสะอาดบ้าน หลังจากญาติ ๆ กลับกันไปหมดแล้ว ทำงานไปก็คิดไป เกิดมาแล้ว ต้องตาย ชีวิตของคนมีแค่นี้หรือ..... * * * ใครทำกรรมใดไว้ ดีหรือชั่ว ก็ตาม ย่อมได้รับผลของกรรมนั้น... +เสียงพระภิกษุแสดงพระธรรม- เทศนาในคืนสวดวันสุดท้าย” ดังแว่ว เข้ามา “เราทำให้แม่เสียใจ ต่อไป เราคงเสียใจเพราะลูก” เปราะ แค่คิดเท่านั้น เกิดอาการ หายใจติดขัดขึ้นมาทันที ? “คุณกานหน้าซีดจัง เหนื่อย 66 " ก็หยุดพักเถอะค่ะ ตั้งแต่มาถึงไม่ เคยได้หยุดสักวัน พอแล้วค่ะ ไป อาบน้ำ นอนพักเอาแรงสักครู่เถอะ” พูดพลางเธอก็วางมือจากงาน " | มาช่วยพยุงตัวฉันให้ลุกขึ้น - อาบน้ำผลัดผ้าเสร็จ พี่สะใภ้ - รีบเข้ามาบอก “เข้าไปนอนในห้องพี่ 1 ค่ะ เปิดแอร์ไว้ให้แล้ว” รสนมกัน Aisis ฉันเห็นพระพุทธรูปองค์นั้น ขยับนิดหนึ่ง แล้วขยายใหญ่ ขึ้น ๆ ใหญ่กว่าทุกองค์บนโต๊ะ ความแปลกใจกับปรากฏการณ์ ที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า ทำให้ฉันผุดลุกขึ้นนั่ง มองตาแทบไม่กระพริบ - อาการเกร็งเครียดของกล้าม c เนื้อและสมอง ผ่อนคลายมากขึ้น เมื่อได้นอนเหยียดยาวเต็มที่ ท่าม กลางไอเย็นรอบห้อง " สมองว่างเปล่า ใจเบาสบาย ตาฉันจับนิ่งที่พระพุทธรูปแก้วใส องค์เล็กกลางโต๊ะ ที่พี่ชายย้ายมา จากห้องโถงพร้อมกับพระพุทธรูป องค์โตทั้งชุด เพื่อจัดห้องให้ญาติ ๆ เข้าพักชั่วคราว ฉันเห็นพระพุทธรูปองค์นั้น ขยับนิดหนึ่ง แล้วขยายใหญ่ขึ้น ๆ ใหญ่กว่าทุกองค์บนโต๊ะ ความแปลก ใจกับปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะ หน้า ทำให้ฉันผุดลุกขึ้นนั่งมองตา แทบไม่กระพริบ “นั่งขัดสมาธิซิลูก” ฉันได้ ยินคล้ายเสียงนั้นดังออกมาจากองค์ 99 พระ ขณะทำตาม ฉันรู้สึกตัวเบา เหมือนคนไม่มีน้ำหนัก รีบตรวจ สอบตัวเองโดยเร็ว การรับรู้ทุกอย่าง อยู่ในสภาพปกติ แต่ใจเปลี่ยนไป เกิดอาการโปร่งเบา มีความเย็นและ ความสุขผุดขึ้นมาจากข้างในลึก ๆ เป็นระลอก ๆ เป็นความสุขที่ฉันไม่ สิงหาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๙๙