ความกังวลเกี่ยวกับอนาคตของลูก : หน้า 100/113

ครอบครัวได้ แล * ฉันใจหาย กลัวลูกชายจะ เลือกวิถีชีวิตแบบนี้ โกรธตัวที่เขามีเมียน้อย ใคร รู้ยังเห็นใจ จะว่า โกรธลูก เพราะกลัวว่าแกจะ แต่งงานแยกครอบครัวไป อย่างนี้ ใครรู้เข้า เขาต้องบอกว่าบ้า แก้วพาเข้ามารักษาในกรุงเทพฯ วานนี้ โรงพยาบาลที่กานเคยทำ นั่นแหละ เพื่อนพยาบาลหลายคน ของกานช่วยวิ่งเต้นให้ ตอนนี้แม่ อยู่ไอซียู พี่ส่งข่าวแค่นี้ก่อนนะ วันหลังจะโทรมาใหม่” “เรื่องไปเที่ยวพักผ่อนประจำ ปีช่วงซัมเมอร์ของเราล่ะ อย่างไรถ้าลูกได้งานทำ” ฉันพยายาม คว้าสายสัมพันธ์ระหว่างเราไว้ กับ “คงต้องงดครับ” แกตอบ ง่ายๆ ฉันเงียบงัน ขณะที่เกิดความ คิดฉับพลัน จะเป็นลางบอกเหตุหรือ เปล่าหนอ “มามีไม่โกรธใช่ไหมครับ” # BC “เปล่า” ด * สอบไล่เสร็จวันรุ่งขึ้นลูกชาย เริ่มออกไปทำงาน ท่าทางแข็งขัน แปลกไปจากเดิม สองวันต่อมาฉันได้รับโทร ศัพท์ทางไกล จากพี่เกริกเกียรติ พี่ชายคนเดียวของฉัน ซึ่งโทรมา จากกรุงเทพฯ เพื่อบอกข่าวร้าย “แม่เป็นลมตกบันไดหน้า " ฉันนิ่งขึง ซึมเศร้ากับข่าวที่ รับฟังเป็นอย่างยิ่ง หลังจากใคร่ ครวญดูแล้ว ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจ จะกลับไปเยี่ยมดูอาการของแม่ รีบเดินเรื่องขอลาหยุดงาน เป็นการฉุกเฉิน ได้รับคำอนุมัติแล้ว จึงโทรศัพท์ไปติดต่อสอบถามขอ สำรองที่นั่ง กับตัวแทนจำหน่ายตั๋ว เครื่องบินเที่ยวที่สามารถออกเดิน บ้านที่ลพบุรี ยังไม่รู้สึกตัว กาจกับ ทางได้ไวที่สุด ซึ่งสังเครา วันเดินทาง ลูกชายตามไป ส่งถึงสนามบิน บ่นอุบอิบไปตลอด ก “ถ้าผมไม่ติดทำงานคงได้ไป กับมามี่ เป็นห่วงจริงๆ ไม่อยากให้ มามี่เดินทางคนเดียวเลย” ก “ขอบใจลูก ระหว่างแม่ไม่ อยู่ ดูแลตัวเองให้ดี กลับไปทำงาน เถอะเดี๋ยวจะสาย แม่จะเข้าห้องพัก รอขึ้นเครื่องแล้ว” รอง หรือ “บ๊ายบายมามี ปลอดภัย และโชคดีตลอดการเดินทางนะครับ” * แม่คงปลอดภัยจากอุบัติภัย ทั้งปวงได้ แต่โชคดีของแม่นั้น ขึ้น อยู่กับการกระทำของลูกเพียงคน เดียวเท่านั้น ๙๘ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๕