การเลิกเบียดเบียน : หน้า 14/113

ร้อนเพราะเบียดเบียนซึ่งกันและกัน กันและกัน เลิกผิดในกามเสีย ให้ ด้วยความให้ประหัตประหาร ซึ่งกัน ยินดีเฉพาะคู่ครองของตน ๆ มนุษย์ และกัน ทุบตีฆ่าฟันซึ่งกันและกัน คนนั้นก็สงบเงียบได้รับความสุขไปอีก ผู้ที่มีปัญญาก็ต้องแก้ไขให้มนุษย์ - ต่อมาอีก มนุษย์มากขึ้นเกิด เลิกเบียดเบียนกันเสีย เมื่อหยุด เบียดเบียนกันก็เป็นสุขทีเดียว ขี้ปดโป้กันขึ้นแล้ว ไม่จริงแล้วถ้อย คำสำเนียงหลอกลวงล่อหลอกฉ้อโกง ต่อเมื่อเบียดเบียนกันอีก กันต่าง ๆ แล้ว เกิดถ้อยคำตลบ ความคับคั่งเข้า มากมนุษย์ด้วยกัน แตลงไปแล้ว เดือนร้อนแทบจะ แย่งชิงอาหารในกันและกัน ฉกลัก ถล่มทลายอีก มนุษย์ผู้มีปัญญาแก้ไข หลอกลวงในกันและกันเป็นทุกข์อีก อีก สงบเสีย ไม่สงบลงโทษ มนุษย์ มนุษย์เหล่านั้น เกือบจะโลกแตก พวกนั้นก็ได้รับความสุขใจเพราะสงบ ทีเดียว ผู้มีปัญญาก็ต้องแก้ไขให้ ในการเบียดเบียนในการหลอกลวง เลิกฉกลักหลอกลวงล่อหลอนในกัน ล่อหลอน พูดไม่จริงกลับพูดจริงกัน และกันเสีย ฉะนั้นโลกก็เป็นสุขสงบ ไปอีก ต่อมาอีก มากมนุษย์เข้ามี ความกำหนัดยินดีกันเกินไป ประทุษ ร้ายสับสนกัน ไม่ว่าลูกใครเมียใคร ตามชอบใจของตัวเองอีกแล้ว โลก เสียหมด มนุษย์ก็ได้รับความสุข ครั้นต่อมามนุษย์สนุกกันใหญ่ บริโภคสุรากันขึ้นหมด ไอ้ที่ข้อกฎ หมายวางกันไว้เท่าไร ๆ ถล่มทลาย หมด โลกจะแตกจะทำลายคราวนี้ แตกอีกแล้ว มนุษย์ผู้มีปัญญาก็แก้ไข ทำไงกันละ เกิดเหตุยกใหญ่ เกิด ให้มนุษย์พวกนั้นเลิกประทุษร้ายใน อลหม่านทีเดียว ผู้มีปัญญาก็ต้อง แก้ไขให้สงบ ให้เลิกสุรากันเสีย งด สุราเสียให้ขาด ไม่บริโภคสุรากัน สิ่งที่ทำให้เมาเลิกกัน มนุษย์ก็ได้รับ ความร่มเย็นเป็นสุขไป นี่ต้นเดิม ของมนุษย์นะ เดือดร้อนแล้วก็สงบ กันได้ด้วยวิธีนี้ แต่ในบัดนี้เล่า หมดทั้งสากล โลก หมดประเทศไทย หมดประเทศ อเมริกา หมดประเทศอังกฤษ ฝรั่ง เศส อิตาลี ญี่ปุ่น จีน รัสเซีย ฯลฯ ถ้ามีศีลห้าด้วยพร้อม ๆ กันเป็นไง มี ศีลห้าพร้อมกันเสีย บริสุทธิ์พร้อมกัน ไม่มีเรื่องเสียด้วยกันทั้งนั้น โลกจะ ได้รับร่มเย็นเป็นสุขอย่างไรบ้าง โลก ก็ได้รับร่มเย็นเป็นสุขทันใดทีเดียว ประเทศใคร ๆ อยู่ อู่ใคร ๆ นอนไป สบายอกสบายใจ เพราะไม่เบียดเบียน ซึ่งกันและกันหมดทั้งโลก นี่ท่านวางตำรับตำราหมู่ปลา อยู่เป็นหมู่เป็นพวกใหญ่ ๆ เบียด เบียนไอ้เล็ก กินไอ้เล็ก ไอ้ใหญ่ก็ตอด ไอ้ใหญ่ ขวางไอ้ใหญ่อยู่อย่างนี้แหละ เกะกะกันอยู่อย่างนี้แหละ หมู่ปลา ก็ไม่ได้รับความสุข หมู่นกหมู่เดียว พวกเดียวกัน จิกกัน ข่มเหงคะเนง ร้ายกัน หมู่นกก็ไม่ได้รับความสุข เพราะเบียดเบียนซึ่งกันและกัน หมู่ มนุษย์ละเบียดเบียนซึ่งกันและกัน แล้วก็ไม่ได้รับความสุขแบบเดียวกัน ไม่ว่าสัตว์ชนิดอันใด สี่เท้า สองเท้า เท้าเหี้ยน เท้ามาก ลงเบียดเบียนกัน ไม่ได้รับความสุข เลิกเบียดเบียน ๑๒ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๕