ข้อความต้นฉบับในหน้า
แม่เสียไปเพื่อหนูการศึกษาจึงเป็น ลูกแล้ว สนใจมันหน่อย สืบไป ลูกของแม่ โดยมือของแม่สัมผัส
การลงทุนสืบเนื่องจากความกลัว พบว่า เพื่อน ๆ ของลูก เขามี คือมีทั้งอบและอุ่น เด็กก็จะมี
นั่นคือ ความไม่ไว้วางใจสังคมที่ เปียโนทั้งนั้น ตัวเองกลัวลูกจะ ความรู้สึกปลอดภัยมากกว่าการ
แฝงด้วยภัยอันตรายรอบด้าน เข้ากับเขาไม่ได้ ก็อยากให้ลูก อุ้มโดยเอาผ้ามารองอีกที่หนึ่ง
จึงกลัวลูกของตนจะถูกเบียดเบียน สนใจโดยไม่เคยถามลูกว่าชอบ เมื่อมาพิจารณาก็คิดว่าการ
จะเสียเปรียบ จะไม่ทันคน คิด หรือไม่ ก็มากลุ้มใจที่ลงทุนซื้อ ให้นมลูกก็คือการสอนลูกอย่าง
ว่าการศึกษาจะเป็นทั้งบันไดและ มาแพงลูกกลับเฉยเมย แล้วปาก หนึ่งนั่นเอง ท่านกล่าวว่าต้องให้
กำแพงให้ลูก ความรักที่ถ่ายเท ก็อ้างว่าทำเพื่อลูกให้ไม่ตรงใจเด็ก นมในเวลาที่พอดีไม่เร็วเกินไป
นักจิตวิทยาได้เขียนเป็น ไม่นานเกินไป เพื่อให้ลูกรู้ว่าจะ
รู้สึกที่ผิดพลาด แฝงไปด้วยความ ตำรากล่าวถึงหลักการให้นมลูก ได้อะไรมาต้องรู้จักอดทนรอคอย
ซึ่งเห็นว่าเป็นสิ่งที่น่าสนใจทีเดียว ขอให้รอสักพัก บางครั้งเราไม่ได้
ออกไปเกิดจากอารมณ์และความ
กลัว
เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นก็เริ่ม ถ้าแม่ให้นมลูกทันทีที่ลูกร้อง คิดว่านี่คือการสอนเด็กตั้งแต่เล็ก
ฉงนว่าก็เราให้ทุกอย่างแล้วทำไม เด็กโตขึ้น จะทำอะไรตามใจตัว สอนให้ลูกรู้จักพอดีได้ก็ต้องอยู่ที่
ลูกเราถึงเป็นอย่างนี้ พ่อแม่ เอง เพราะอยากได้อะไรก็ได้ดัง แม่และพ่อนั้นรู้มาก่อน สอนตัว
จำนวนไม่น้อยต้องไปปรึกษาจิต ใจ กลายเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง เองมาก่อน
แพทย์ จากกรณีศึกษาพบว่าล้วน ถ้าแม่ให้ลูกกัดนมแล้วเจ็บแม่ การสอนศีลธรรมจึงไม่ได้
แต่พ่อแม่ขาดธรรมะ ขาดที่พึ่ง ไม่ห้ามลูก ลูกโตขึ้นจะกลาย มีขีดจำกัดเพียงแค่การบอกกล่าว
ทางใจ ไม่เข้าใจในหลักแห่งการ เป็นคนก้าวร้าว ชอบทำให้ผู้อื่น ท่องจำแต่ต้องเริ่มสอนลงมือปฏิบัติ
ให้ เน้นแต่ให้วัตถุ หลงคิดว่า เจ็บปวด ถ้าแม่ให้ลูกกินนมช้า กันตั้งแต่ครั้งยังเป็นวัยทารกเลย
วัตถุเป็นตัวแทนความรัก ยกตัว มาก
เด็กโตขึ้นจะซึมเศร้าขี้น้อย ทีเดียว
มีคนรู้จักท่านหนึ่งซื้อ ใจ เพราะคิดว่าไม่มีใครรัก กว่า
จะได้อะไรก็ช้า ไม่มีใครสนใจตน
จ้างครูมาสอน เมื่อเด็กไม่สนใจ เวลาแม่อุ้มให้นม แม่จะต้องอุ้ม
เรียนหรือเล่นก็จะบ่นให้ลูกฟังว่า โอบให้เด็กรู้สึกว่า อบอุ่น คำว่า
แม่อุตส่าห์ลงทุนซื้อเปียโนมาให้ อบอุ่นจึงน่าจะมีที่มาจากการอุ้ม
อย่าง
เปียโนหลังหนึ่งให้ลูก พร้อมกับ
ท่านเห็นด้วยหรือไม่ครับ...
สุเทพ ทิพย์ภวังค์
กันยายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๗