การทำบุญและการรักษาศีล : หน้า 44/113

ด่วนได้ อย่าตั้งเจตนาว่าจะให้รวย แต่ ท่านก็อาจตอบว่า “ก็ข้าพเจ้านี่ไง คือ ให้ตั้งเจตนาว่า จะกำจัดความตระหนี่ คนที่สวยหรือหล่อที่สุดในโลก” จริง ๆ ความเห็นแก่ตัวให้เบาบางลดน้อยลงไป แล้วบุคคลที่งดงามได้ลักษณะมหาบุรุษ ใจเราจะได้บริสุทธิ์บุญก็จะเกิดขึ้นเต็มที่ ๓๒ ประการครบถ้วนในโลกนี้ มีอยู่ ทำไปเรื่อย ๆ ผลบุญจะส่งเองเหมือน พระองค์เดียวคือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ปลูกต้นไม้ เราไม่ต้องใจร้อนว่าปลูก นั่นเอง ที่พระองค์ได้ลักษณะมหาบุรุษ แล้วจะได้กินวันนี้ หรือพรุ่งนี้ ครบถ้วน ๓๒ ประการนั้น ก็เป็นผล นอกจากทำบุญให้ทานเป็นประ มาจากความดีที่พระองค์ได้สั่งสมมา นับภพนับชาติไม่ถ้วน ดังพระดำรัสใน มหาปุริสลักขณสูตรว่า “เมื่อตถาคต เกิดเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ๆ ได้เป็น ผู้เว้นจากปาณาติบาต จ่าแล้ว เราเองก็ต้องขยัน ประหยัด ฝึกฝนความรู้ความสามารถ ฝึกฝีมือ ให้ดี อาชีพการงานที่ทำอยู่ก็จะเจริญ ก้าวหน้ายิ่ง ๆ ขึ้นไป ปัญหาเรื่อง เศรษฐกิจในบ้านก็จะลดน้อยลงไป ธรรมงามอีกด้วย การผิดศีลข้อที่ ๒ คือการลัก การฉ้อโกง การถือเอา ทรัพย์ที่เจ้าของไม่ได้ให้ ที่เห็นชัด ๆ คือจะเป็นโรคจิต โรคหวาดผวา หรือ ถ้าเจ้าของจับได้ไล่ทัน ก็อาจจะถูก จองจำ ถูกลงโทษ ถูกตัดมือตัดแขน ทำให้ได้รับทุกขเวทนาหมดสง่าราศี เมื่อผิดศีลข้อที่ ๓ คือประพฤติ ผิดในกาม ล่วงเกินลูกเขา ภรรยาคน อื่น หรือประเภทเจ้าชู้ไม่จำกัดกาล บุคคลประเภทนี้ก็จะได้โรคมาไม่จำกัด วางแล้วซึ่ง เหมือนกัน โดยเฉพาะโรคเอดส์ ซึ่ง ศาสตราและอาชญา มีความละอาย เป็นปัญหาใหญ่ของสังคมไทยในปัจจุ บัน นอกจากนั้นก็ยังมีโรคอื่น ๆ ที่เกิด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงยก เอ็นดู เกื้อกูลแก่สัตว์มีชีวิตทั้งปวง ย่องการให้ทานไว้หลายประการ “ผู้ให้ของที่พอใจ ย่อมได้ของที่พอใจ ผู้ให้ของที่เลิศ ย่อมได้ของที่เลิศ ผู้ให้ของที่ดี ย่อมได้ของที่ดี ผู้ให้ของที่ประเสริฐ ย่อมเข้าถึงฐานะอันประเสริฐ นระใดให้ของที่เลิศ ให้ของที่ดี และให้ของที่ประเสริฐ นระนั้น จะเกิด ณ ที่ใด ๆ ย่อมมีอายุยืน ณ ที่นั่น ๆ” (มหาปทายสูตร) สวยหรือหล่อได้อย่างไร สวยหรือหล่อในที่นี้หมายรวม เพราะกรรมนั้น ๆ ครั้นมาสู่ความเป็น จากการผิดศีลข้อนี้ของคนอีกมากมาย มนุษย์ จึงได้มหาปุริสลักษณะทั้ง ๓ ข้อนี้คือ มีส้นเท้ายาว มีข้อนิ้วยาว มี กายตรงดุจกายพรหม ย่อมเป็นผู้มี ชนมายุยืนยาวตลอดกาลนาน สมณะ หรือพราหมณ์ เทวดา มาร พรหม หรือใคร ๆ ก็ตามที่เป็นศัตรูไม่สามารถ ปลงชีวิตตถาคตเสียในระหว่างได้” จึงเห็นได้ว่าการรักษาศีลข้อที่ ๑ คือไม่ฆ่า ไม่ทำร้าย ไม่เบียดเบียน ทำให้ได้มือ ได้เท้า ได้รูปร่างที่สมส่วน สง่างามหลังไม่โก่ง ไม่โค้ง ไม่งอ อกผาย ไหล่ผึ้ง มีบุคลิกสง่างาม เหมาะกับ การทำกิจการงานต่าง ๆ เป็นอุปกรณ์ ทำความดีได้อย่างดีเยี่ยม ในลักษณะมหาบุรุษประการที่ La และ ๒๖ คือมีฟันเรียบเสมอ และมีเขี้ยวขาวเป็นเงางาม เพราะ หรือบางคนอาจจะไม่เกิดจากตัวเชื้อโรค ก็จะเป็น แต่อาจจะโดนน้ำกรดสาดใส่หน้ากลาย เป็นผีดิบ ตา หู คอ จมูก แยกไม่ออก ว่าอะไรเป็นอะไร หรือมิฉะนั้นครอบครัว ที่มีคนใดคนหนึ่งเจ้าชู้ ครอบครัวที่ไม่เป็นสุข เพราะคอยแต่ ระแวงหึงหวงกัน ที่สำคัญอาจจะเป็น ไข้โป้ง โป้งเดียวตายคาที่ คราวนี้ไม่มี สิทธิ์รวย ไม่มีสิทธิ์หล่อกันละ ศีลข้อที่ ๔ ไม่โกหก ไม่หลอกลวง ถ้าโกหกหลอกลวง ผลที่ตามมาคือ โรคความจำเสื่อม เพราะยิ่งโกหกไว้ อง ยิ่งเกิดความสับสนในจิตใจ ไม่รู้เรื่องไหนจริง เรื่องไหนเป็นเรื่อง โกหกกันแน่เพราะพูดโกหกไว้มากจน สับสน คราวนี้โรคประสาทจะถามหา หลายเรื่อง หรืออาจจะเจอหมัดน๊อค ฟันร่วงหมด ปาก หมดหล่อ หมดสวยไปเลย ไปถึงความมีสุขภาพร่างกายสมบูรณ์ พระองค์ละมิจฉาชีพ ไม่ซื้อ ไม่โกง ไม่ลัก แข็งแรง ร่างกายไม่พิการ มีรูปงาม ไม่ขโมย ไม่ขู่กรรโชก หรือไม่ทำร้าย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า ถ้าตั้งคำถามว่า ในโลกนี้ใครรูปร่างดี ใคร ๆ และนอกจากนั้น ยังทำให้ได้ “เมื่อตถาคตเกิดเป็นมนุษย์ในภพชาติ ที่สุด สมบูรณ์ สง่างามที่สุด หลาย บริวารที่บริสุทธิ์ คือเป็นคนมีศีลดี มี ๔๒ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๖ ก่อน ได้ละเว้นจากวาจาส่อเสียดคือ