การทำงานและการปฏิบัติธรรม : หน้า 40/113

ท่ามกลางการแข่งขันในเชิง ความบริสุทธิ์ภายในเป็นพลัง จากบริษัทหนึ่งไปสู่บริษัทหนึ่ง ธุรกิจ ที่ต่างคนต่างต้องวิ่งไปข้างหน้า มหัศจรรย์...ที่เมื่อผู้ใดสามารถทำใจให้ จากโรงงานหนึ่ง ไปสู่โรงงาน อย่างสุดกำลัง โดยไม่รู้ได้เลยว่าที่เส้น หยุดได้ ผู้นั้นจะสามารถนำเอาพลังที่ จากหมู่บ้านหนึ่งไปสู่อีกหมู่บ้าน เป็นผู้นำผู้อื่นไปได้พร้อม ๆ กัน เงียบสงบที่สุด จึงจะเข้าถึงได้ หนึ่ง หนึ่ง จากถนนสายหนึ่งไปสู่ถนนอีก อีกหรือเปล่า แต่ก็น่าแปลกใจว่า ท่าน ผู้นี้ยังคงยืนหยัดอยู่ด้วยความกระปรี้ สายหนึ่ง ชัย จะยังคงหลงเหลือลมหายใจอยู่ มีอยู่อย่างมหาศาล มาใช้ในการทำงาน เลือกบ้าง ไม่เลือกบ้างบางที่ร้าน กระเปร่า กระฉับกระเฉง สดชื่น เบิก ไหนสวย ผมก็เข้าไปถามหาผู้จัดการ บาน ไม่มีร่องรอยของความเหนื่อยอ่อน ให้เราได้เห็นเลยว่า ท่านได้ออกวิ่งมา ผมไม่สนใจว่า ใครจะมองผมอย่างไร บางวันออกไปขายมีเงินอยู่ใน กว่า ๔๐ ปีแล้ว กระเป๋าเพียงไม่กี่บาท เฮียสุพัฒน์ก็ เมตตา ให้เบิกเงินล่วงหน้า บัญชีของ ผมยาวที่สุดต่างกับคนอื่น ๆ บางครั้ง “ผมทำงานหนักครับ ก่อนผม ทำงานหนักอย่างไร ปัจจุบันก็เป็น อย่างนั้น ออกจากบ้านแต่เช้า และ เกรงใจไม่อยากจะเบิกก็ต้องออกไปขาย กว่าจะกลับก็ดึกดื่นเที่ยงคืนเป็นอย่างนี้ ทุกวันมาเป็นสิบ ๆ ปี” อยากรู้เคล็ดลับไหมละคะว่า ทั้ง ๆ ที่ไม่มีเงินแม้แต่จะกินข้าว ตกค่ำ ผมก็ไปกินข้าวเย็นที่บ้าน เย็นจริง ผมไม่รู้ว่าความอร่อยหรือรสของอาหาร ท่านทำได้อย่างไร แตกต่างกันอย่างไร เพราะว่า ผมกินด้วยความหิว ผมกินเพื่อความอยู่รอด “ผมออกกำลังกาย เช้าก็ออก วิ่ง ก่อนนอนก็ออกโยคะ ควบคู่ไปกับ การปฏิบัติธรรม โดยผมจะสวดมนต์ ผมกินเพื่อจะได้มีแรงทำงาน นั่งสมาธิทุกวัน อย่างน้อยที่สุดก่อน นอนนี่ไม่ต่ำกว่า ๑๕ นาที และการ ต่อไปในวันรุ่งขึ้น หวัง ผมกินเพื่อมีชีวิตอยู่ด้วยความ ปฏิบัติธรรมนี่เอง ทำให้ผมได้เห็นว่า ธรรมะภายในมีจริงและดีจริง ๆ ในโลก ผมจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อรับรางวัล ของธุรกิจ ถ้าเราจะเอาสำเร็จ เราต้อง แห่งความสำเร็จ ที่จะมาถึงในอนาคต” วิ่ง วิ่งให้เร็วที่สุด ต้องแซงทางโค้ง ด้วยความทุ่มเททั้งชีวิต ในวันนี้ ท่านจึงสามารถยืนหยัดอยู่ได้อย่างน่า ภาคภูมิใจยิ่ง ท่านพร้อมแล้ว ทั้งเงิน ทอง ทรัพย์ศฤงคาร ท่านได้แล้วซึ่ง บริวารที่ได้ปลูกได้สร้างขึ้นมา ด้วย หยาดเหงื่อ ด้วยน้ำพักน้ำแรง ทุ่มเท สติปัญญาและความสามารถทั้งมวล น้อง ๆ ของท่านทั้ง ๕ คน ท่านก็ได้ ฝึกให้เป็นผู้ที่สามารถพึ่งตนเองและ ๒๘ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๖ งตรงข้ามกับทางธรรมที่ต้องหยุด...นิ่ง... n ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด.... ทำให้ผู้ คนทั้งหลายต่างก็งงงันว่า... ท่านทำได้ อย่างไร..... “ผมสนใจพระพุทธศาสนามา นานแล้ว เคยไปอินเดีย ไปทั่วเลยนะ และไปที่สังเวชนียสถานทั้ง ๔ แห่ง ใน อินเดีย ทุกที่ผมจะสวดมนต์ นั่งสมาธิ โดยเฉพาะที่ใต้ต้นโพธิ์ (ที่ตรัสรู้ของ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า) ผมจำ ภาพที่ผมไปนั่งสมาธิที่นั่นได้ติดตรา ตรึงใจตลอดเวลา เวลาที่ผมนั่งสมาธิ ผมจะทำใจให้เหมือนกับว่า ไปนั่งอยู่ที่ พุทธคยาแห่งนั้น และก็คงจะด้วยบุญ บารมีที่ผมได้สั่งสม ผมได้สั่งสมมาดีแล้วแต่ปางก่อน ผมได้มีโอกาสไปปฏิบัติธรรมกับพระ- สุธรรมยานเถร (หลวงพ่อธัมมชโย) หลวงพ่อท่านก็สอนวิธีการฝึกใจให้หยุด ให้นิ่ง แรกๆ ก็เมื่อยมาก แต่เมื่อสภาพ ร่างกายเริ่มปรับตัว ทุกอย่างเริ่มลงตัว คราวนี้นั่งแล้วไม่อยากเลิก เดี๋ยวนี้ผมให้ลูกน้องของผมสวด มนต์ นั่งสมาธิก่อนการประชุมทุกครั้ง บางทีประชุมใหญ่คนเป็น 9,000 คน ารสวดมนต์มีประโยชน์ต่อการทํางานและต่อจิตใจ ผมก็บอกเขาว่า เราสวดมนต์เองดีกว่านอนอยู่ใน โลงศพ และให้พระท่านสวดให้ เราไหว้พระเองดีกว่า ให้สัปเหร่อจับมือๆ ...