การเดินจงกรมและการปฏิบัติธรรม : หน้า 57/113

มุมหนึ่งของเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตต์ ๆ พระที่ไหล่ได้ถนัด พระภิกษุจะฟาดไม้ด้วยจังหวะและ โซโตเซนโดยนายดังเคิล วิลเลี่ยม ซึ่งทุกคนที่เข้ามา แรงสม่ำเสมอติดต่อกัน ๓-๔ ที และเอียงศีรษะให้พระ ร่วมในพิธีนี้จะถูกเชิญให้ร่วมเดินจงกรมไปรอบ ๆ ห้อง ท่านที่ไหล่อีกข้างหนึ่งด้วยอาการเดียวกัน เมื่อตีเสร็จ นายวิลเลียมแนะนำว่า ผู้เดินจงกรมต้องทอดสายตาไป แล้ว ผู้ที่ถูกตีก็จะยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณพระภิกษุที่เตือน ข้างหน้า พร้อมกับการก้าวเดินเป็นจังหวะช้า ๆ นำมือ ด้วยวิธีนี้ ทั้งสองข้างมาจดกันไว้หน้าลำตัว ต่างกับการเดินจง พุทธศาสนานิกายเซนจะยึดถือการเตือนให้ตั้งใจ กรมของไทยที่จะประสานมือกุมกันไว้ พอมาถึงการเดิน ปฏิบัติธรรมด้วยวิธีนี้ แต่จะมีรายละเอียดของการปฏิบัติ ที่แตกต่างกันไปในแต่ละนิกาย เช่น นิกายเซนในจีน ผู้ปฏิบัติธรรมที่รู้สึกง่วง จะยกมือขึ้น เป็นการเรียกให้ พระอาจารย์ผู้คุมปฏิบัติธรรม นำไม้มาตีที่ไหล่ของตัว เองทั้งสองข้าง ส่วนนิกายเซนของญี่ปุ่นนั้นจะมีการตี จงกรมของรินไซเซน ก็มีความแตกต่างกันที่จังหวะการ เดิน คือก้าวเดินในจังหวะเร็วจนเกือบจะวิ่งเลยทีเดียว ทุกคนต่างงุนงงสงสัยกันว่า ด้วยจังหวะที่เร็วขนาดนี้ ผู้ เดินจะเกิดสมาธิขึ้นได้อย่างไร ยิ่งเวลาล่วงเลยไป ดูเหมือนว่าทุกคนจะพยายาม โดยไม่บอกกล่าว โดยเฉพาะนิกายในไซเซนเป็นรูปแบบ นำความคิด และแนวทางปฏิบัติของตนมาสอนให้ผู้เข้า ที่พวกซามูไรชอบประพฤติปฏิบัติกัน ร่วมพิธีปฏิบัติตามให้มากที่สุด แลดูสับสนเพราะเหมือน เมื่อเสร็จการสาธิตการนั่งสมาธิของพระภิกษุเกาหลี เป็นรายการรวมมิตรชามใหญ่ของการปฏิบัติธรรมในพระ แล้ว ก็เป็นการสอนนั่งสมาธิและการเดินจงกรมแบบ พุทธศาสนา อาตมากล่าวกับที่ประชุมว่า รายการทั้ง กันยายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๕๕