การทำงานและความสำเร็จ : หน้า 36/113

AIA ๆ และสถาบันการตลาดต่าง เป็นเจ้า ของหนังสือ ก้าวไปให้ถึงจุดสุดยอด ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ฯลฯ ในการทำงานท่านได้รับคุณวุฒิ เกียรติวุฒิต่าง ๆ มากมาย ล่าสุดปี ๒๕๓๕ ท่านได้รับรางวัล Holl of Fame ซึ่งเป็นรางวัลสำหรับผู้ที่ก้าวถึงจุดสุดยอด ของบริษัท AIA ท่านจึงเป็นทั้งนัก ทำงาน นักพูด นักเขียน และนัก การ ด้วยเหตุผลทางการค้าบางประ อยู่ที่เวียงจันทน์ได้ไม่นาน เห็น ว่า ไม่สามารถช่วยอะไรให้ดีขึ้นแน่ ๆ จึงลงใต้กับคุณพ่อไปค้าขายที่หาดใหญ่ อะไรที่เป็นงานสุจริต เราทำทุกอย่าง หวังเพียงให้ครอบครัวฟื้นคืนสู่สภาพที่ดี ดังนั้น สถานการณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านเข้า มาในชีวิตซึ่งมีส่วนทำให้ผมเป็นเช่น ทุกวันนี้ได้ เป็นข้อพิสูจน์ว่า ขอเพียงมีความตั้งใจจริงที่จะ ๆ ปฏิวัติ ปฏิรูปตัวเอง ทุกสิ่งย่อมเป็นไป ได้เสมอ ด้วยใจที่มุ่งหวังที่จะกอบกู้ ฐานะขึ้นมาใหม่ ผมจึงทุ่มเทชีวิตจิตใจ ให้กับงานตลอดเวลา กลับจากภาคใต้ ผมก็เข้า กิจการหลายอย่างของพ่อต้อง ทำงานที่ร้านขายยาใกล้บ้านแห่งหนึ่ง ประสบปัญหาสภาวะทางการเงินอย่าง หนัก การค้าล้มระเนระนาด ทุกอย่าง ดูวุ่นวายไปหมด ซึ่งเป็นช่วงที่ผมกำลัง จะจบออกจากโรงเรียนศรีวิกรณ์พอดี ถ้าแม้นว่าตอนนั้นผมยังไม่จบ ก็คงจำ ซึ่งเป็นร้านยี่ปั้วใหญ่ เพื่อแลกกับเงิน เดือนละ ๒๐๐ บาท ผมทำงานอย่าง หนักด้วยมีความคิดว่า จะทำให้ดีที่สุด และทำงานให้เป็นโดยเร็วที่สุด ด้วย ความหวังที่มีอยู่ในขณะนั้นว่า สัก เป็นต้องจบโดยอัตโนมัติอย่างแน่นอน วันหนึ่ง จะเป็นเถ้าแก่ร้านขายยา ด้วยใจมุ่งหวังที่จะช่วยกอบกู้ ให้ได้ ภายในสองเดือน ผมจ่า ปฏิบัติธรรม ปัจจุบันท่านมีทีมงาน ฐานะทางครอบครัวให้ดีขึ้นอย่างรวดเร็ว กว่า ๑,๗๐๐ คน ภาคจักรวาล จึงเป็น ผมจึงตัดสินใจไปทำงานกับเพื่อนของ ชื่อยาเกือบพันชนิด พร้อมทั้ง ทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน AIA พ่อ ที่เวียงจันทน์ ซึ่งในขณะนั้นทาง ราคาได้หมดและยังจำร้านขาย ท่านได้บันทึกภาพชีวิตเหล่านี้ เวียงจันทน์เองก็ยังวุ่นวาย มีทหาร ยาในกรุงเทพฯที่เอายาไปส่งได้ ไว้ในหนังสือ “ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้” ตำรวจ พลุกพล่านมากทั้งในเมืองหรือ รู้แม้กระทั่งร้านไหนเป็นอย่างไร ว่า... “ผมเกิดมาในครอบครัวคนจีน ที่มีฐานะดีคุณพ่อทำกิจการหลายอย่าง ในวัยเด็ก ๑๐ กว่าขวบ ผมมีความ ใฝ่ฝันลึก ๆ อยู่ในใจว่า สักวันหนึ่ง ผมจะเป็นนักธุรกิจเงินล้าน เมื่อจบ การศึกษาปี ๒๕๐๙ ความใฝ่ฝันนี้ได้ บริเวณชายแดน ชีวิตความเป็นอยู่ที่ เวียงจันทน์ เป็นชีวิตที่เลือกไม่ได้ เมื่อ ไม่มีทางเลือกก็ต้องทนและทำ ถ้าบอก ว่าร้องไห้ ก็คงร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะ ให้ร้อง เมื่อชีวิตต้องต่อสู้ก็ต้องเข้มแข็ง อดทน มุมานะ คิดบวก มองโลกใน แง่ดี เป็นที่พึ่งให้กับทุกคน ความรู้สึก ถูกบันทึกลงในหนังสืออนุสรณ์รุ่น และ เหล่านี้เป็นรากฐานที่ถูกสร้างขึ้นมาโดย ยังคงเก็บรักษาไว้ตราบเท่าทุกวันนี้ ๒๔ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๖ ไม่รู้ตัว W แต แม้ว่าจะทำงานหนักสักเพียงใดก็ตาม เงินเดือนก็ได้รับแค่ ๒๐๐ บาท เท่าเดิม ในขณะที่คนอื่นได้ ๔๐๐ บาท นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมใส่ใจ เพราะตั้งแต่ วินาทีแรกที่ทำงาน จิตวิญญาณของ ผมที่ต้องการจะเป็นเถ้าแก่ ต้องการ สร้างฐานะและกอบกู้เกียรติศักดิ์ ด้วย พลังความคิดตัวนี้เอง ที่กระตุ้นให้ ทำงานและฝึกงานทุกอย่าง แบบเอา