ข้อความต้นฉบับในหน้า
ที่หลวงพ่อท่านหวังดีอยากให้ลูกทุก ๆ คนได้พบ ให้พี่วิฟังพอสังเขป พี่วิขอให้ช่วยจดคำกล่าวถวาย
และยังได้สอนถึงความรู้สึกของคนที่อายุย่างเข้า ๔๐
ปี อายุที่ต้องรีบเร่งปฏิบัติธรรม รอช้าไม่ได้ ท่าน
สอนยาวนานมากจนดิฉันมีความรู้สึกว่า ท่านตั้งใจ
ข้าวพระให้ ดิฉันได้เชิญชวนให้พี่วิไปวัดในวันอา
ทิตย์ต้นเดือน เพราะบุญถวายข้าวพระในวันนั้น
หลวงพ่อท่านบอกว่ายิ่งใหญ่นักและคุณยายอาจารย์
สอนดิฉันอย่างเฉพาะเจาะจงจริงๆ น่าอัศจรรย์จริงๆ ก็อายุมากแล้ว เราไม่ควรพลาดบุญในวันอาทิตย์
ดิฉันมีความสุขมาก รู้สึกเชื่อมั่นในประสบการณ์ ต้นเดือน พี่วิว่าคงต้องรออีกหน่อย ช่วงนี้ยังคงไป
ของผลการปฏิบัติธรรม
แม้เมื่อไปปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่เป็นครั้งที่
วันหนึ่งก่อนการรับประทานอาหารกลางวัน พวกเรา
ได้ตรึกถวายข้าวพระกันก่อนตามปกติ พี่วิภาพร
ไม่ได้
บ่ายวันนั้นเมื่อเริ่มเข้าห้องปฏิบัติธรรม พระ
อาจารย์สมชาย สุคันโธ เทศน์ให้ฟังถึงวิทยานิพนธ์
ของคุณยายอาจารย์ คือ การถวายข้าวพระ เล่าให้
(ขออภัยที่เอ่ยนามของท่าน) ซึ่งเป็นทันตแพทย์หญิง ฟังอย่างละเอียดลออถึงที่มาของการถวายข้าวพระ
และเป็นอาจารย์ของคณะทันตแพทย์ที่มหาวิทยาลัย บุญที่ยิ่งใหญ่ ดิฉันหันไปมองพี่วิ จบการปฏิบัติ
เชียงใหม่ ได้ถามขึ้นว่าทำอะไรกันพี่ไม่เข้าใจ (พี่วิ
เพิ่งเริ่มมารู้จักการปฏิบัติธรรมในรุ่นที่ ๑ การปฏิบัติ
ธรรมได้ผลดีจึงสมัครมาในรุ่นที่ ๒ เพื่อให้มั่นคง
จะได้เป็นกัลยาณมิตรให้ครอบครัวได้) ดิฉันอธิบาย
ธรรมช่วงนั้น ดิฉันจึงถามพี่วิว่า แจ่มแจ้งไหมคะ
นี่แหละคือ ความอัศจรรย์ของการปฏิบัติธรรม และ
ทราบว่าเดี๋ยวนี้พี่ได้ปิดคลีนิคมาวัดในวันอาทิตย์
ต้นเดือนแล้ว
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ดิฉันยืนบนรถเมล์ไปทำงาน
(ไม่เรียกว่านั่งเพราะยืนจริงๆ จากต้นทางถึงปลาย
ทาง) รถติดนานมาก ขณะที่ยืนตรึกใจแก้เซ็งอยู่นั้น
เห็นผู้ชายสูงอายุคนหนึ่ง อายุน่าจะเกือบ ๆ ๖๐ ปี
ผอม ดำ แต่งตัวเรียบร้อย เสื้อแขนยาวกางเกงขา
ยาวสีน้ำตาลเก่า ๆ สวมรองเท้าผ้าใบเก่า ๆ กำลัง
เดินโซซัดโซเซเหมือนคนเมา เมื่อแรกเห็นนึกตำหนิ
ในใจว่า “เมาแต่เช้า” เผอิญเห็นว่าในมือถือยาดม
และหน้าซีดเหลือง พยายามที่จะข้ามถนน นึกว่า
น่าสงสารแกคงเป็นลม และคงพยายามกลับบ้าน
ถ้าข้ามถนนมาด้านนั้นจริง ๆ รถคงชนแน่ รู้สึก
เศร้าใจ หดหู่ใจ อยากลงไปช่วยเหลือ แต่ถ้าลงไป
เกิดจราจรยอมให้รถเมล์ไปได้ เราขึ้นรถไม่ทัน จะ
เสียงาน ไปสอนไม่ทัน ยืนมองดูด้วยความเศร้าใจ
หดหูมากๆ ขณะนั้น คำว่า พรหมวิหาร ๔ ผุดขึ้น
กันยายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๗๒