ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 76/113

ประสบการณ์ เมื่ อ ง ด ม ข อ ง ก า ร ป ฏิ บั ติ s s s ม ก่อ ม พ บ ค ว า ม สุ ข แต่จริง ในใจ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา เราช่วยเขา ก่อนออกจากบ้าน ดิฉันยกดวงแก้วดวงใหญ่ขึ้นมา ไม่ได้ก็ควรทำใจให้เป็นอุเบกขา มายืนเศร้าใจก็ ดู (คุณแม่ได้รับมาจากหลวงพี่วิชเชสโก) ส่องดู ช่วยอะไรไม่ได้ ได้เคยมีโอกาสอ่านบทความที่ ดูแล้วดูอีก มองเห็นฟองอากาศในดวงแก้วเต็มไป คุณป้าถวิล (อุบาสิกาถวิล วัติรางกูล) เขียนไว้ว่า หมด ดูแล้วไม่ชอบใจเลย อยากได้ดวงแก้วที่ใส สมัยเมื่อท่านเริ่มปฏิบัติธรรมใหม่ ๆ ถ้าไปงานศพ สะอาดเหมือนของหลวงพ่อไปให้นักศึกษาดู (ช่วง ท่านจะวางใจไว้ศูนย์กลางกายแผ่ส่วนบุญส่วนกุศล นั้นธรรมทายาทพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาด ให้ผู้ตาย เมื่อท่านปฏิบัติธรรมได้ผลดียิ่งแล้ว ท่าน กระบัง จัดนั่งสมาธิทุกเที่ยงวันพฤหัสบดี โดยมี ทราบว่าการกระทำอย่างนั้นได้รับผลดี แม้ยังเข้า พระอาจารย์ ๓ ท่านเมตตาเปลี่ยนกันไปสอน คือ กลางไม่ได้ก็ตาม ดิฉันจึงได้กำลังใจเอาพลังใจเข้า หลวงพี่ฐานวุฑโฒ หลวงพี่ตักกสรโณ และหลวงพี่ ช่วยชายแก่คนนี้บ้าง รีบตรึกใจไว้ศูนย์กลางกาย ธัมมวิปุโล และผลจากการทำกิจกรรมนี้ ทำให้ผู้ แผ่เมตตาอธิษฐานจิตให้ชายแก่คนนี้หายจากการ บริหารของสถาบันเรียกดิฉันไปพบเพื่อให้เสนอเรื่อง เป็นลม ถึงที่หมายที่ต้องการด้วยความปลอดภัย ขอจัดตั้งชมรมขึ้นมา เพราะเห็นว่าเป็นกิจกรรมที่ ทำอย่างนี้แล้ว จิตใจมีความสุขสดชื่นขึ้นทันที พอดี น่าสนับสนุน แต่เราก็เป็นชมรมไม่ได้ เนื่องจาก กับรถเมล์ก็ได้เคลื่อนต่อไป กิจกรรมไปคล้ายกับชมรมพุทธศาสตร์ที่มีอยู่แล้ว ดิฉันมีประสบการณ์ช่วงหนึ่งที่ชีวิตรอดมา เราจึงเป็นเพียงกลุ่ม แต่ชื่อของกลุ่มเรานั้น เป็นชื่อ ได้ถึง ๒ ครั้ง จากการรู้จักวางใจไว้ศูนย์กลางกาย ที่หลวงพ่อธัมมชโยเมตตาตั้งชื่ออันเป็นมงคลให้ว่า เป็นประจำ แม้ยังไม่เข้าถึงความสุขที่แท้จริงก็ตาม “กลุ่มศึกษาพุทธศาสน์” เราภูมิใจในชื่อนี้ ครั้งแรกเมื่อวันพุธที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๓๐ ดิฉันไปทำงานด้วยรถเมล์ประจำทางสาย ๑๐๖๗ อ่านต่อฉบับหน้า ๒๔ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๖