การสร้างความดีตามแบบอย่างพระอริยสาวก : หน้า 89/113

ากปรารถนาที่จะอยู่ร่วมกัน อย่างมีความสุข จงทำตัวเรา ให้เหมือนน้ำที่สามารถซึม แทรกไปทุกหนแห่ง ด้วยความอ่อน เหลว อันเป็นคุณสมบัติเฉพาะตัว และพร้อมเสมอที่จะไหลรินสู่เบื้อง ล่าง ประดุจจะอ่อนน้อม ทอดตัว เสมอแผ่นดิน จงทำตัวเราให้เหมือนน้ำที่อด ทนต่อทุกสภาพ ไม่ว่าจะถูกเผา ผลาญให้มอดมลายไป ด้วยพลัง ความร้อนแรงจากแสงอาทิตย์ หรือ แม้แต่ที่สุดแห่งความเย็นอันหนาว เหน็บ ที่หลอมรวมน้ำไว้จนกลาย เป็นก้อนแข็ง เรื่องราวแห่งพระร เรืองราวแห่งพระอริยสาวก ผู้ทรงคุณอันประเสริฐในพระพุทธ ศาสนาเป็นสิ่งที่พวกเราชาวพุทธควร จะได้เรียนรู้และจดจำเป็นแบบอย่าง ในการสร้างความดี นอกเหนือไปจาก พุทธประวัติ เพราะนอกจากจะได้ ทราบถึงประวัติความเป็นมาอันเป็น เครื่องสนับสนุนว่า ท่านเหล่านั้นมี ชีวิตปรากฏอยู่จริง เมื่อครั้งพุทธกาล แล้ว ยังได้ทราบถึงเกียรติคุณของ พระอริยสาวกผู้ทรงคุณความดีเป็น เอกในพระพุทธศาสนาว่าท่านดำเนิน ชีวิตผ่านพ้นอุปสรรคได้อย่างไร กว่า ที่จะบรรลุเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคือ หมดกิเลสเข้าสู่กระแสพระนิพพาน ในที่สุด แต่น้ำก็ยังคงรักษาความเป็น ถือกำเนิดขึ้นในเมืองหงสวดี วันหนึ่ง น้ำไว้เสมอ ด้วยคุณสมบัติแห่งความ ท่านได้ไปฟังพระธรรมเทศนาของ อ่อนเหลวนั้น พร้อมที่จะกลับกลาย พระปทุมุตตรพุทธเจ้า เมื่อได้เห็น สู่สภาพเดิมอีกครั้งหนึ่ง เมื่อตัว และได้ยินพระพุทธองค์ทรงประกาศ แปรสภาพทั้งหลายสิ้นอำนาจลง ตั้งให้พระภิกษุรูปหนึ่งเป็นเอตทัคคะ เฉกเช่น “พระราธเถระ” ผู้มี ทางเข้าใจแจ่มแจ้งในพระธรรมเทศ- ความอดทน อดกลั้นต่อสิ่งที่ไม่พึง นาของพระองค์ ก็เกิดความเลื่อมใส พระพุทธเจ้าพระองค์ใดพระองค์หนึ่ง ซึ่งจะเสด็จอุบัติขึ้นในอนาคตกาล เมื่อละจากชาตินั้นแล้ว ได้ ไปบังเกิดในเทวโลกเป็นเวลาอันยาว นาน จวบจนกระทั่งถึงพุทธกาลแห่ง พระวิปัสสีพุทธเจ้า ท่านได้กลับมา เกิดในมนุษยโลกอีกและได้ถวายผล มะม่วงแด่พระวิปัสสีพุทธเจ้า เมื่อ ละจากมนุษยโลกนี้แล้ว ก็ไปบังเกิด ในเทวโลกและมนุษยโลกต่อไปอีก ชั่วกาลนาน ครั้นถึงพุทธกาลแห่งพระ สมณโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้าของ พวกเรา พระราชเถระได้กลับมาเกิด เป็นบุตรของพราหมณ์ ผู้มีตระกูล อันมั่งคั่งตระกูลหนึ่งอยู่ในกรุงราช คฤห์ มีนามว่า “ราธะ” เมื่อราชพราหมณ์เจริญเติบ โตเป็นหนุ่ม ก็ได้ใช้ชีวิตเฉกเช่น คนธรรมดาทั่วไป คือมีบ้าน มีครอบ ครัว มีความเป็นอยู่ที่สุขสบาย ใน ช่วงหนึ่งของชีวิตวัยฉกรรจ์ที่ยังมี กำลังกายแข็งแรง สามารถประกอบ อาชีพเลี้ยงตัวเองและครอบครัวได้ พอใจ ด้วยความอ่อนน้อม พร้อมที่ ศรัทธาอย่างเต็มเปี่ยม รู้สึกพอใจ จะเชื่อฟังคำสอนของครูบาอาจารย์ ในตำแหน่งอัครสมณศักดิ์นั้น จึง อย่างไม่มีข้อแม้หรือเงื่อนไขใด ๆ จน ได้จัดการถวายมหาทานแก่พระภิกษุ อย่างสบาย เป็นที่รักใคร่เมตตาปรานีของผู้ที่ได้ สงฆ์ และบูชาพระปทุมุตตรพุทธเจ้า แต่พอราชพราหมณ์ย่างเข้า ใกล้ชิด และมีความมานะพยายาม ด้วยเครื่องสักการบูชาอันมีค่ามาก สู่วัยชรา กำลังกายก็ถดถอย กิจการ ในการฝึกฝนอบรมจิตตนให้หลุดพ้น หวังที่จะสร้างสมบุญญาบารมีให้ยิ่งๆ งานที่เคยทำก็ทำไม่ไหว สุดท้ายถูก จากอำนาจของกิเลส เพื่อเป้าหมาย ขึ้นไป ตั้งใจปฏิบัติวัฏฐากพระปทุ- ภรรยาและบุตรพากันขับไล่ให้ออก ชีวิตอันสูงส่ง คือพระนิพพาน เรื่อง มุตตรพุทธเจ้าจนตลอดชีวิต โดย จากบ้านไปด้วยเห็นว่าราชพราหมณ์ ราวอันน่าสนใจของพระราธเถระ มี ตั้งจิตอธิษฐานว่า ดังต่อไปนี้ ทํามาหากินไม่ได้แล้ว “ขอให้ข้าพระองค์ได้เป็นผู้ รารพราหมณ์เมื่อถูกขับไล่ เมื่อสมัยพุทธกาลแห่งพระ เลิศกว่าภิกษุทั้งหลาย ทางเข้าใจ ออกจากบ้าน ก็กลายเป็นคนยากจน ปทุมุตตรพุทธเจ้า พระราธเถระได้ แจ่มแจ้งในพระธรรมเทศนาของ เข็ญใจไร้ที่พึ่งจึงคิดที่จะไปขออาศัย กันยายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๗