การทำใจให้พ้นจากเวลา : หน้า 62/113

เพราะเวลาปฏิบัติธรรมไปอย่างสบาย จะ ดูเหมือนว่าเวลาไม่มีความหมาย เพราะ ใจจะผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว เคียว ชั่วโมง เดี๋ยวชั่วโมง อีกทั้งเวลาเกิด ปัญหาถ้ารีบเก็บใจเข้าไว้ตรงกลางกาย ความกระทบกระเทือนระส่ำระสายจะ ถึงขั้นหายไปทันที คลาย ถึงข ฉะนั้น ถ้าเรามองดูเจดีย์ด้วย ความเข้าใจ จะรู้ได้เลยว่าเป็นสถาปัตย กรรมที่ผู้ใหญ่ ได้พากเพียรสร้างขึ้น เพื่อบอก เพื่อเตือนให้อนุชนได้รู้ว่า จุดอยู่รอดปลอดภัย สบายที่สุดนั้น อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล คือใจกลางเรือนกาย ของเรานี่เอง นี่จึงเป็นอีกนัยหนึ่ง ที่องค์พุทธ เจดีย์ปรากฏเป็นหลักฐานยืนยันให้เรา ได้ทราบถึงวิธีทำใจให้พ้นจากอำนาจ แห่งชีวิตคือเวลา สามารถเอาตัวรอด ให้เป็นสุขเสมอได้ด้วยการเริ่มต้นที่กลาง ตั้งไว้อย่างสบาย ๆ ตรงกลาง อย่างนั้น ไปเรื่อย ๆ ในทุก ๆ ระดับของใจ แล้วจะเป็นคุณค่าในองค์พุทธ เจดีย์ ที่แม้จะแปรเปลี่ยนรูปลักษณ์ไป เช่นไร ก็จะดำรงคงไว้ซึ่งจุดกลางแนว กลาง และทางสายกลางอย่างไม่มีวัน เปลี่ยนแปลง ดังเช่นบรมพุทโธสามารถ ดำรงรักษาไว้ซึ่งความจริง และศรัทธา ในบวรพุทธศาสนา จนกระทั่งปัจจุบัน เรียกว่า เม็ดน้ำค้าง เพราะจุดนี้ไม่ว่า เป็นการตอกย้ำว่า จุดแห่งการหลุดพ้น จะจับองค์เจดีย์หกคะเมนตีลังกาในมุม จะต้องเริ่มต้นตรงกลาง วางไว้อย่าง ใด จุดเม็ดน้ำค้างนี้จะต้องอยู่บนผิว แน่นหนามั่นคงต่อเนื่องบนแนวแกน ของทรงกลมที่ครอบคลุมองค์เจดีย์ไว้ กลางเสมอในทุกระดับความสูงของจิต ผู้คนก็ยังมุ่งหน้าไปสักการบูชาด้วยการ เสมอ จึงจะสามารถก้าวบรรลุสู่จุดแห่งการหลุด พ้น คือนิพพาน หรือเม็ดน้ำค้างได้ กราบไว้ การให้ของหอม และบูชาด้วย ดอกไม้ เช่น ดอกกรรณิการ์ ดอกไม้ เป็นเครื่องยืนยันว่า หลุดออก จากอำนาจกลืนกินของกาละ หรือเวลา และจุดกลางนั้นสามารถทำให้ เล็ก ๆ เท่ามะลิ หอมตอนค่ำ มีกลีบ เป็นอิสระจากกฎแห่งการหน่วงเหนี่ยว หลุดพ้นจากกาละได้จริง แม้จะอยู่ใน เวียนว่ายใด ๆ ระดับของมนุษย์ธรรมดาเช่นเรา ๆ จุดตรงเม็ดน้ำค้างจะเป็นจุด ท่านผู้อ่านที่ได้ปฏิบัติธรรมเป็น กลางตั้งฉากกับฐาน และทุกชั้นใน ประจำสม่ำเสมอ จะมีความเข้าใจดี แต่ละระนาบบนแนวแกนความสูงเสมอ ว่าหลุดพ้นจากบีบรัดของเวลาอย่างไร ๖๐ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๖ ดอกสีขาวก้านสีส้ม ที่ปลูกอยู่ตกตื่น ในบริเวณของบรมพุทโธนั่งเอง สวัสดี