ไตรปิฎก : หน้า 63/113

À W ÓW N 6 AI AU I ไตรปิฎก : ปิฎก แปลตามศัพท์อย่างพื้น ๆ ว่า ๆ ทาน = กระจาดหรือตะกร้า อันเป็นภาชนะ สำหรับใส่รวมของต่าง ๆ เข้าไว้ นำ มาใช้ในความหมายว่า เป็นที่รวบรวม คำสอนในพระพุทธศาสนาที่จัดเป็น หมวดหมู่แล้ว ไตรแปลว่า สาม โดย นัยนี้ ไตรปิฎกจึงแปลว่า คัมภีร์ที่ บรรจุพุทธพจน์ (และเรื่องราวชนเดิม | ทายิกา ของพระพุทธศาสนา) ๓ ชุด หรือ ประมวลแห่งคัมภีร์ที่รวบรวมพระ ธรรมวินัย ๓ หมวด กล่าวคือ วินัย ปิฎก สุตตันตปิฎก และอภิธรรม ปิฎก การให้ สิ่งที่ให้ ให้ของที่ควรให้แก่ คนที่ควรให้ เพื่อประโยชน์แก่เขา สละสิ่งของของตนเพื่อประโยชน์แก่ ผู้อื่น ทายก : ผู้ให้ (ชาย) : ผู้ให้ (หญิง) บอกศักราช ไตรเพท : พระเวท ๓ อย่าง ไตรสิกขา · ซึ่งเป็นคัมภีร์ ศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของศาสนาพราหมณ์ ได้แก่ ๑. ฤคเวท ประมวลบทสวด สรรเสริญเทพเจ้า ๒. ยชุรเวท ประกอบด้วยบท สวดอ้อนวอนในพิธีบูชายัญต่าง ๆ ๓. สามเวท ประมวลบทเพลง ขับ สําหรับสวดหรือร้องเป็นท่านอง ในพิธีบูชายัญ ต่อมาเพิ่มถรรพเวท หรืออาถรรพณ์เวท อันว่าด้วยคาถา อาคมทางไสยศาสตร์เข้ามาอีกเป็น ๔ ข้อปฏิบัติที่ต้องศึกษา ๓ อย่าง คือ อธิศีลสิกขา อธิจิตตสิกขา อธิปัญญา สิกขา เรียกกันง่าย ๆ ว่า ศีล สมาธิ ปัญญา ภาวนา รวบรวมโดย สุพจน์ เรืองนาม : : เป็นธรรมเนียมของพระสงฆ์ไทยแต่ โบราณ มีการบอกกาลเวลา เรียกว่า บอกศักราช ตอนท้ายสวดมนต์ และ ก่อนจะแสดงพระธรรมเทศนา (หลัง จากให้ศีลจบแล้ว) ว่าทั้งภาษาบาลี และคำแปลเป็นภาษาไทย การบอก อย่างเก่า บอกปี ฤดู เดือน วัน ทั้งที่ เป็นปัจจุบัน อดีต และอนาคต คือ บอกว่าล่วงไปแล้วเท่าใด และยังจะมี มาอีกเท่าใด จึงจะครบจำนวนอายุ พระพุทธศาสนา ๕ พันปี ปัจจุบันนี้ไม่นิยมกันแล้ว แต่ใน การทำให้มีขึ้น เป็นขึ้น การทำให้ เกิดขึ้น การเจริญ การบำเพ็ญ การ ฝึกอบรม ตามหลักพุทธศาสนามี ๒ อย่าง คือ ๑.สมถภาวนา ฝึกอบรม จิตให้เกิดความสงบ ๒.วิปัสสนา ภาวนา ฝึกอบรมปัญญาให้เกิดความ รู้เข้าใจตามเป็นจริง ค้นคว้าจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตโต) กันยายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๖๑