การปกครองตัวเองและการเข้าถึงธรรม : หน้า 22/113

อื่นเขายังให้อยู่ เหมือนความแก่ดัง ละก็ ในที่สุดนั้นไม่มีใครปกครอง นี้ เราไม่ปรารถนาเลย เขาก็ส่ง ความแก่มาให้ เราก็ต้องรบอ้าย ความแก่นั้นแหละ ความเจ็บล่ะ เรา ไม่ปรารถนาความเจ็บ เขาก็ส่งความ เจ็บมาให้ ความตายล่ะ เราไม่ ปรารถนาเลย เขาก็ส่งความตาย มาให้ เพราะเหตุไร เพราะเหตุว่า ตัวเองไม่เป็นใหญ่ด้วยตัวของตัวเอง คนอื่นเขามาปกครอง ผู้อื่นเขา ปกครองเสีย เขาให้เขาส่งมาให้ ความแก่ ความเจ็บ ความตาย ตัว เลย เราปกครองของเราเอง เราก็ ไม่ต้องรับความแก่ ความเจ็บ ความ ตายก็ได้ เพราะเรามีอำนาจพอแล้ว เราไม่อยู่ในปกครอง ก็ได้ตามความ ปรารถนา แต่ว่าต้องไปให้สุดสายธาตุ สายธรรมของตัว ถ้าให้สุดสายธาตุ สายธรรมของตัวไม่ได้ละก็ เอาตัวรอดไม่ได้ บัดนี้เราเป็นภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ในพระ- พุทธศาสนา เมื่อมาฟังอุทานคาถา รู้ว่าธรรมของพระศาสดาลึกซึ้งอย่างนี้ เลี้ยง มีความรู้ไม่พอก็ต้องรบเหมือนดังนี้ ขนาดนี้ละก็อุตส่าห์ อย่าประมาท เราถูกปกครองอยู่ในประเทศไทย ประเทศไทยเขาต้องการอย่างไร ผู้ ปกครองเขาต้องการอย่างไร เราก็ อย่าเลินเล่อ อย่าเผลอตัว อย่างคน มีปัญญา อย่างคนรู้ดี รู้ชั่ว อย่าเล่น เอาอย่างเด็ก ถ้าเมื่อเล่นอย่างเด็ก ต้องไปตามเขา ไม่ตามเขาไม่ได้ ต้อง แล้วก็ เล่นหม้อข้าวหม้อแกง เล่น อยู่ในบังคับบัญชาเบา ฝุ่นเล่นทรายอยู่ละก็ชีวิตจะไม่พอใช้ ถ้าจะอยู่นอกปกครองเขา ต้อง เพราะเขาเล่นละครกันเป็นบ้าน ๆ ไปให้ถึงที่สุดสายธาตุสายธรรมของตัว โรง ๆ กัน ในโลกนี้เขาเรียกว่า ละคร ไปถึงที่สุดสายธาตุสายธรรมของตัว โรงใหญ่ เล่นฝุ่นเล่นทราย เล่น แปลก ๆ ไปตามหน้าที่ เอาจริง ๆ แท้ ๆ ไม่ได้สักคนหนึ่งขึ้นไป แล้วก็ ตายกันหมด เอาจริงเอาแท้เหลือ สักคนหนึ่งก็ไม่มี เพราะเหตุอะไร เล่า เพราะเหตุว่าเลินเล่อเผลอตัวไป เลินเล่อเผลอตัวไป มนุษย์โลกนี้ เรา ผ่านไปผ่านมา เข้าใจว่าเป็นบ้านของ เราเมืองของเราเสียใหญ่โตมโหฬาร ทีเดียว เข้าใจเสียอย่างนั้นก็เข้าใจ ผิดไป นี่แหละละคร กายเรานี่นะ โตกว่าบ้านเมืองเหล่านี้มากนัก ให้ ไปชมดูเถิด แต่ว่าต้องไปให้ถึงที่สุด นี้ให้ได้นะ ไปที่สุดของกายเหล่านี้ ได้ก็จะเอาตัวรอดได้เป็นแท้เหตุนี้ แหละ ที่ได้ชี้แจงแสดงมา ในอุทาน สทา คาถา ตามวาระพระบาลีคลี่ความ เป็นสยามภาษาในมตยาธิบาย พอ สมควรแก่เวลา เอเตน สจฺจวชเชน ด้วยอำนาจความสัจที่ได้อ้างธรรม ปฏิบัติมาตั้งแต่ต้นจนอวสานนี้ส โสตถี ภวันตุ เต ขอความสุขสวัสดี จงบังเกิดมีแก่ท่านทั้งหลาย บรรดา มาสโมสรในสถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า อาตมภาพชี้แจงแสดงมาพอสมควร แก่เวลา สมมติว่ายุติธรรมิกถาโดย อรรถนิยมความเพียงเท่านี้ เอว ก็มีด้วยประการฉะนี้ ๒๐ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๖