ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 71/113

* เมื่อได้มีโอกาสปฏิบัติธรรม ธรรมะ ได้อ่านธรรมะเป็นประจำ สิ่งเหล่านี้จะเข้ามา เดือนสติทันทีว่า นี่แหละชีวิตที่เวียนว่ายตายเกิด พบสุขพบทุกข์ที่ไม่แน่นอน เราโชคดี เหลือเกินที่ได้มีโอกาสพบหนทางพ้นทุกข์ เมื่อคิดได้ ความดำมืดของความทุกข์ ความเครียดหลุดหายไปทันที คอลัมน์ “อานุภาพธรรมกาย” นี้ เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับปาฏิหาริย์และอานุภาพ ของพระธรรมกาย หรือผลการปฏิบัติธรรมตาม วิชชาธรรมกาย แล้วได้ประสบการณ์อันน่าอัศจรรย์ จึงรวบรวมนำมาลงพิมพ์ไว้ เพื่อเป็นหลักฐานว่า ของจริงคู่กับคนจริง ผู้ใดตั้งใจทำทาน รักษาศีล และหมั่นภาวนาเนืองนิตย์ ย่อมได้รับรสแห่งธรรม ซึ่งเลิศกว่ารสทั้งปวง หวังใจว่า คอลัมน์นี้จะมีค่ายิ่งสำหรับผู้ที่ สนใจการฝึกสมาธิภาวนา และผู้ที่ข้องใจเกี่ยวกับ เรื่องอิทธิปาฏิหาริย์ในพระพุทธศาสนา เพราะเขียน ขึ้นจากประสบการณ์จริงของนักปฏิบัติธรรม หรือ ผู้ที่ได้ประสบพบเห็นด้วยตนเองในยุคปัจจุบัน จึง เป็นพยานหลักฐานอย่างดี ที่แสดงให้เห็นว่าธรรมะ อันละเอียด ลึกซึ้งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นสิ่งที่มีประโยชน์แก่ผู้ปฏิบัติได้จริง และไม่ เหลือวิสัยที่วิญญูชนจะพึงปฏิบัติได้ทุกยุค ทุกสมัย นึกขำตัวเอง ในรถเมล์ที่แสนแน่นคนเหยียบเท้ายัง ไม่โกรธเลย เมื่อก่อนนี้จะเคืองโกรธมาก ๆ แต่นี่พอ มองหน้าคนเหยียบ กลับคิดว่าคนนี้เราแผ่เมตตา ให้แล้ว เมื่อเขาขอโทษ ทำให้ยิ้มกับเขาได้ เส้น ประสาทจึงไม่เพิ่มความเครียด เบากาย เบาใจ เบาสมองแทน ชีวิตในครอบครัวก็เช่นเดียวกัน ลิ้นกับฟัน ย่อมกระทบกันเป็นธรรมดา เดิมถ้ามีปัญหาใน ครอบครัวแม้เพียงเล็กน้อย ดิฉันจะน้อยอกน้อยใจ สารพัดตามประสาผู้หญิง เคร่งเครียด ปวดศีรษะ เมื่อได้มีโอกาสปฏิบัติธรรม ฟังธรรมะ ได้อ่าน หนังสือธรรมะเป็นประจำ สิ่งเหล่านี้จะเข้ามาเตือน สติทันทีว่านี่แหละชีวิตที่เวียนว่ายตายเกิด พบสุข พบทุกข์ที่ไม่แน่นอน เราโชคดีเหลือเกินที่มีโอกาส พบหนทางพ้นทุกข์ เมื่อคิดได้ ความดำมืดของ ความทุกข์ ความเครียดหลุดหายไปทันที มีแต่ ความสว่างความโล่งโปร่งเบาเข้ามาแทนที่ บางครั้ง เมื่อดิฉันมีศรัทธาเต็มเปี่ยมในการทำทาน รักษาศีล ดิฉันจำได้ว่ามีความตื้นตันใจถึงกับพนมมือขึ้น สาธุ และเจริญภาวนา แม้ว่าดิฉันจะยังไม่มีโอกาสเข้า แล้วตรึกระลึกขอบพระคุณองค์สมเด็จพระสัมมา กลางพบความสุขที่แท้จริงได้ แต่ดิฉันจะมีประสบ สัมพุทธเจ้า หลวงพ่อสด หลวงพ่อธัมมชโย หลวงพ่อ การณ์ที่คอยให้กำลังใจและเชื่อมั่นในการวางใจไว้ ทัตตชีโว และคุณยายอาจารย์ทันที ที่ศูนย์กลางกายเสมอ นิสัยดั้งเดิมดิฉันเป็นคนคิดมาก ระวังตัว ขี้ ระแวงกับคนรอบทิศ ไม่ว่าจะเป็นสมัยเด็ก ๆ หรือ เมื่อทำงานแล้วก็ตาม ต่อเมื่อได้เข้าวัดปฏิบัติธรรม ณ วัดพระธรรมกาย ได้ทราบคุณประโยชน์ของการ แผ่เมตตา ช่างได้ผลจริง ๆ ทุกเช้าที่ได้นั่งสมาธิ หรือมีเวลาเพียงตรึกใจแผ่เมตตาก่อนออกจากบ้าน ไปทำงาน ดิฉันจะมีความเย็นกายเย็นใจ จนเพื่อนๆ ที่ทำงานทักเป็นประจำว่า “วันนี้ผ่องใสจังเลย” การ แผ่เมตตาทำให้มองใครด้วยความเมตตาไปหมดยัง ๑ นักศึกษาชายคนหนึ่ง มีความสนใจต้องการ จะบวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อนที่วัดพระธรรมกาย ตั้งแต่อยู่ปีที่ ๑ แต่เขาก็ไม่มีโอกาสสักที นักศึกษา คนนี้เมื่ออยู่ชั้นปีที่ ๓ แล้ว จึงได้เข้ามาสัมผัสกับ กลุ่มศึกษาพุทธศาสน์ (ดิฉันเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา ให้กับกลุ่มศึกษาพุทธศาสน์ของสถาบันเทคโนโลยี พระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง) แต่ก็สายเกิน ไปในช่วงนี้ที่จะได้บวช เพราะปี ๓ หมายถึงปิด เทอมใหญ่ต้องฝึกงาน ต้องทำรายงานพิเศษ แต่ เขาก็ได้พยายามฝึกนั่งสมาธิมาตลอด เขาได้มา กันยายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๖๙