วัดช้างรอบและศิลปะโบราณ : หน้า 82/113

เมืองเหนือ (ต่อจากฉบับที่แล้ว) (บน) วัดช้างรอบ เป็น คงงามไม่น้อยเชียวละ “ลักขณ์ ข้ามมาซิ มาดูลายเครื่องทรง เดี๋ยวว่าพี่ไม่ชวน” อ้ายฉันก็ทั้งกลัวทั้งอยากเห็นใกล้ ๆ จึง ช้าง สวยนะ งก ๆ เงิน ๆ กว่าจะข้ามไปได้ แต่ก็ได้ดูสม ความลำบากแหละจ้ะ ฉะนั้นถ้าจะกล่าวว่าที่ผนัง ช่วงบนของฐานสี่เหลี่ยมมีรูปปั้นช้างทรงเครื่องโผล่ มาครึ่งตัว เห็นแต่ ๒ ขาหน้า หันศีรษะออกจาก ฐานรายรอบเจดีย์รวม ๖๘ เชือก แต่เบญจ์เอ๊ย เบญจลองดูรูปบางเชือกขายังดีมีเครื่องประดับ หรู แต่หัวหาย บางเชือกหัวยังมีแต่งวงแหว่ง หรือเหลือขาข้างเดียว มองดูแล้วเหมือนเป็น การรวมช้างพิการนะ แต่ถ้าย้อนไป ๖๐๐-๗๐๐ ปี ๔๐ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๖ วัดใหญ่ตั้งอยู่บนเนิน ศิลาแลง เจดีย์เป็นรูป สี่เหลี่ยมจัตุรัสที่ฐาน รายรอบไปด้วยช้างทรง เครื่อง มีทั้งหมด ๖๘ เชือก ระหว่างช้างยังมีลายปูนปั้นเป็นรูปใบโพธิ์ กับมีรอยตั้งรูปยักษ์และนางรำติดอยู่ แต่ชำรุด จนไม่เห็นซาก เห็นแต่รอยไงล่ะ พอเราขึ้นบันไดต่อไปจนสุด ก็เป็นซุ้ม ประตู ยอดซุ้มเป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ แต่ เหลือเฉพาะด้านที่เราสองพี่น้องปืนนะจ๊ะ ด้าน อื่นยอดระฆังบ้าง ตัวระฆังบ้างหักหายไป บนกลางลานทักษิณ มีเจดีย์ฐานเขียง แปดเหลี่ยมกว้างประมาณ ๒๐ เมตร ลักษณะ เป็นเจดีย์แบบลังกา ยอดหักหมดเรียกว่าระฆัง เกือบหมดใบเขียวละ โดย ลักขณา ศกุนะสิงห์ เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๙ ปีที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๓๓ “ข้างบนเย็นสบายดีนะ ถึงร้อนแดดก็มี