การให้และผลบุญ : หน้า 43/113

กาม ถึงตัวของเราเองต้องมีศีล ๕ บริสุทธิ์ ด้วย ชอบผู้หญิงคนไหน ให้เอาคำถามนี้ไป ถ้าปลารู้ปลาก็คงไม่กินเหยื่อคำนี้เพราะ คนดีมีศีลธรรมเช่นให้แก่พระภิกษุสงฆ์ แล้วมาบอกพ่อว่าเขาตอบว่า ถ้ากินก็ต้องตาย คนเราถ้าขาดความ ที่ตั้งใจปฏิบัติธรรม มีศีลบริสุทธิ์ รวม อย่างไร” ลูกชายไปเจอผู้หญิงคนไหน จริงใจ ถึงจะให้อย่างไรก็ไม่สามารถ ก็เข้าไปถาม ผู้หญิงคนแรกก็ตอบว่า ชนะใจเขาได้ แต่ถ้าให้ด้วยความ “จะไปยากอะไร ก็ทำปลาร้า” เจออีก คนตอบ “ก็ทำปลาเค็ม” กี่ราย ๆ พ่อ ให้ตกหมด ไปเจอคนสุดท้ายตอบ “ก็ เอาปลาตัวนั้นมาหั่นเป็นชิ้น แล้ว เอาไปแกงส้ม ทำเป็นกับข้าว แล้วตัก ปรารถนาดีจริงๆ เขาสัมผัสความรู้สึก ได้ แล้วเขาจะรักเรา แล้วต่อไปเขาจะ ให้คืน มีอะไรเขาก็จะยื่นมือมาช่วย เหลือโดยที่ไม่ต้องขอร้องด้วยซ้ำไป ในพระพุทธศาสนาได้แนะวิธี แบ่งใส่ชาม ชามแรกให้คุณพ่อคุณแม่ การให้แล้วเกิดผลบุญมาก ต้องมีองค์ ชามที่สองให้ลุงป้า น้า อาของเรา ชาม ที่สามให้เพื่อนบ้าน และขามสุดท้าย เก็บไว้กินเอง ถ้าทำอย่างนี้จะมีปลา กินทั้งปี” เมื่อคำตอบนี้ไปถึงท่านเศรษฐี ท่านชอบใจ จึงรับเข้ามาเป็นลูกสะใภ้ ทันที เพราะหญิงคนนี้มีปัญญา คือรู้ จักแบ่งปันข้าวของให้คนอื่นไม่ตระหนี่ ถี่เหนียว ซึ่งเป็นที่แน่นอนว่าเราก็จะ ได้รับตอบแทนจากบุคคลอื่นเช่นกัน มีโอวาทของหลวงพ่อวัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนี (สด จันทสโร) ท่านกล่าวเป็นปริศนาธรรมไว้ว่า “กิน คนเดียวกินไม่พอ กินหลายคนกินไม่ ประกอบ ๓ ประการ คือ ๑.วัตถุบริสุทธิ์คือ ของที่เราจะ ถ้าองค์ประกอบทั้ง ๓ นี้ครบ ถ้วนทุกครั้งที่ให้ และให้อยู่เสมอ ย่อมจะทำให้ใจผ่องใส เยือกเย็นเป็นสุข ใจคนเรามีอำนาจ มีพลัง สามารถดึง ดูดทรัพย์ได้ ถ้าใครสั่งสมการให้ การ เสียสละมามาก จะมีพลังดึงดูดทรัพย์ มาก ถ้าใครมีใจตระหนี่ มีความโลภ มาก จะมีพลังดูดทรัพย์ได้น้อย เหมือน เราถือศีลได้มากบ่อเท่าไหร่ ความบริสุทธิ์ของใจก็จะมากขึ้น ก็จะทําให้เย็นกายเย็นใจ จะทำให้ มีรูปงาม สุขภาพแข็งแรง มีอายุ ยืนนาน เป็นอุปกรณ์ที่จะใช้ใน การทําความดีได้อย่างเต็มที่ หมด” ซึ่งตรงนี้ถ้าใครขบคิดจนเข้าใจ แล้วนำไปปฏิบัติชีวิตก็จะมีความสุข ให้ใคร ต้องเป็นของที่เราหามาได้ด้วย เศรษฐกิจในบ้านจะดีขึ้น ๒.เจตนาบริสุทธิ์คือ พิจารณา ว่าที่เราให้เขานี่เราหวังอะไร หวังเอา แม่เหล็กที่ตกอยู่ในโคลนถูกดินหุ้มหนา เมื่อเอาไปวางไว้ในที่มีเหล็กก็ไม่สามารถ ดูดเหล็กได้ เพราะแม่เหล็กแท่งนั้น ผู้เขียนมีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง เพื่อนคนนี้มีเพื่อนมาก แล้วเพื่อน ๆ ความสุจริต ไม่ได้ฉ้อโกงของใครมา ก็รักเขาจริง ๆ รักด้วยความจริงใจมี หน้า เอาชื่อเสียง หรือหวังเอาเด่นเอา อะไรก็ช่วยเหลือ มาสังเกตดูเพื่อน ดังหรือเปล่า ถ้าอย่างนี้ก็ถือว่าจิตใจ คนนี้มีนิสัยชอบให้ แล้วก็ให้อย่างสม่ำ ไม่บริสุทธิ์... การให้จะได้ผลบุญมาก เสมอ มีอะไรก็จะนึกถึงเพื่อนทันที แล้ว ต้องมีเจตนาเพื่อกำจัดความตระหนี่ ก็ให้ด้วยความจริงใจคืออยากให้คนอื่น กำจัดความเห็นแก่ตัวในจิตใจของเรา สุขสบายเหมือนกับตนเอง แต่บางคน ให้ลดลง ให้แล้วหวังผลประโยชน์เหมือนให้เหยื่อ ๓.บุคคลบริสุทธิ์คือ คนที่เราให้ แก่ปลาเอาเหยื่อเกี่ยวเบ็ดแล้วโยนลงน้ำ เป็นคนดี มีศีลธรรมหรือเปล่า ถ้าให้ หมดพลัง ถ้าจะให้แม่เหล็กแท่งนั้นมี พลังเหมือนเดิม ก็ต้องเอาดินที่หุ้มหนา นั้นออก ทำความสะอาดให้ดี วางที่ ไหนก็ดูดเหล็กติด การให้ทุกวันก็เช่น กัน เป็นการขูดเอากิเลส เอาสนิมคือ ความโลภออกจากใจ ให้ทุกวัน ขัด ทุกวัน กิเลสก็เบาบาง ใจสะอาดขึ้น โบราณจึงกล่าวว่า คนทำทานมาก ๆ จะทำให้รวย ที่สำคัญคือ อย่าใจเร็ว กันยายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๑