ความแตกต่างระหว่างนิกายเถรวาทและมหายาน : หน้า 54/113

ไปสู่ชนชาติอื่น ดังเช่น ไทยเรารับเอาลัทธิลังกาวงศ์มา มองผ่านก็ทำให้รู้สึกไร้สุนทรียภาพเสียแล้ว และที่สำคัญ ในราว พ.ศ. ๑๘๐๐ สมัยสุโขทัยเป็นราชธานี และประ ไม่มีพระพุทธรูปหรือสัญลักษณ์อื่นใดอันจะเป็นเครื่อง เทศศรีลังการับเอาลัทธิสยามวงศ์จากประเทศไทยในรัช หมายแทนองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ในห้องนั้นเลย สมัยของพระเจ้าบรมโกษฐ์ สงฆ์ในฝ่ายเถรวาทเหล่านี้ก็ ภายนอกฝนก็ตกพรำ ๆ พวกเราบางคนจึงต้องเดินฝ่า สามารถทำสังฆกรรมร่วมกันได้ เพราะสวดมนต์เป็น สายฝนไปยังศูนย์ศึกษาศาสนานานาชาติ เพื่ออาราธนา ภาษาเดียวกัน ส่วนในฝ่ายมหายานนิยมการสวดมนต์ พระพุทธรูปที่หล่อจากปูนปลาสเตอร์องค์หนึ่ง ทาสีเขียว แปลเป็นภาษาประจำชาติของตน แม้บทสวดนั้นจะเป็น มาประดิษฐานไว้บนแท่นบูชา เครื่องสักการบูชาก็มา จากหลากนิกาย เช่น กระถางเสียบธูปจากญี่ปุ่น เทียน บทเดียวกัน แต่ต่างชาติ ต่างภาษาวัฒนธรรม ก็ไม่อาจ สื่อความเข้าใจกันได้ ดังเหตุการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่นี้ เมื่ออาตมาต้อง กำหนดกิจกรรมของสงฆ์ไทยให้ที่ประชุมปฏิบัติ จึงเสนอ จากวัดในนิกายเซน โดยใช้เชิงเทียนของโรงเรียน มี การตระเตรียมสถานที่กันเพียงคร่าว ๆ เพราะแต่ละคน มีภาระทั้งการเรียนการสอบอย่างหนักหน่วงก่อนปิดภาค มาร่วมพิธีได้ แต่ทุกคนก็พร้อมใจกันให้ความช่วยเหลือ จัดงานอย่างเต็มความสามารถ ให้สำเร็จตามความมุ่ง ให้ทุกคนร่วมกันสวดบทถวายพรพระ (อิติปิโส ภควา... เรียน ทำให้มีกรรมการชมรมบางคนไม่สามารถปลีกตัว หลังจากอาตมาสวดนำด้วยบทชุมนุมเทวดาแล้ว) ปรากฏ ว่าไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครสวดได้ จนในที่สุดทุกคนเห็น ชอบให้สวดขอถึงพระรัตนตรัยว่า พุทธัง สะระณัง คัจ หมายที่จะให้ชมรมพุทธศาสน์แห่งนี้ เป็นสถานที่เผยแผ่ ฉามิ, ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ, สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ ๓ ครั้ง ซึ่งองค์ประชุมทุกคนคุ้นเคย หลังจากนี้จะให้ มีการสมาทานศีล นายดังเคิล วิลเลี่ยม มีปัญหาขึ้นมา ว่าคนญี่ปุ่นไม่รู้ว่าศีล ๕ คืออะไร ทำไมต้องรักษาศีล แม้พระจากเกาหลีและลามะจากทิเบตก็ประสบปัญหานี้ เช่นกัน เพราะฝ่ายมหายานไม่สนใจศีล แต่ให้ความ สนใจในเรื่องพระอภิธรรม และอภิปรัชญาเสียมากกว่า พิธีขอสมาทานศีลจึงต้องงดไป พิธีกรรมต่อจากนี้ นัก ศึกษาจีนจะสอนวิธีกราบพระตามแบบของคนจีนติดตาม ด้วยการทําสมาธิแบบเซน การเดินจงกรมของโซโตเซน และในไซเซน การอ่านบทความตามปรัชญามธยามิกะ และปิดท้ายรายการด้วยพิธีแผ่เมตตา อุทิศส่วนกุศลที่ จะเกิดขึ้นในวันนั้นแก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย เมื่อทุกคน เห็นชอบกับลำาดับพิธีกรรมดังกล่าวแล้วจึงต่างแยกย้ายกัน ไปเตรียมตัวเตรียมใจ รอให้ถึงวันนั้น ครั้นถึงวันที่ทุกคนรอคอย ก็ต้องประสบกับ อุปสรรคหลายอย่าง ภายในห้องโถงในโบสถ์ที่ Harvard Divinity School อนุญาตให้จัดพิธีกรรมได้ เจ้าหน้าที่ก็ จัดดอกไม้ให้เพียงแจกันเดียว ปักเป็นช่อสูงเด่น เพียง ใช้ลานจอดรถเป็นที่เล่นโปโล และเป็นที่ออกกำลังกาย ๕๒ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๖